บทที่ 955 ฉันหวังว่าต่อไปคุณจะไม่มารบกวนชีวิตของฉันอีก

ขวัญตามองตามออกไป ธีทัตยืนถือแชมเปญหนึ่งแก้วท่ามกลางกลุ่มคน ภายใต้ไฟที่สลัวๆมองสีหน้าอารมณ์ของเขาไม่ค่อยชัดเจน เหลือเพียงแค่สองตาที่ร้อนระอุคู่นั้นเท่านั้น

สายตาของธีทัตจ้องมองมาโดยตรง ร่างกายของเธอชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่ทันได้คิดว่าทำไมธีทัตถึงมาโผล่อยู่ที่นี่ได้ เธอก็รีบหันสายตาหนีไปทันที

หลังจากที่จัดการกับอารมณ์ของตัวเองแล้ว ขวัญตาก็พูดใส่ไมค์“ขอบคุณทุกท่านที่มาเข้าร่วมงานในครั้งนี้……”

ข้างล่างเวที สายตาของธีทัตคลุมเครือไม่ชัดเจน

ขวัญตาสวมชุดค็อกเทลสีขาว ผมถูกรวบเอาไว้เบาๆ ทรงผมที่ดูสลวยสวยงาม ทำให้เธอยิ่งดูสง่างามมากขึ้น

เธออยู่กลางเวที สายตามั่นใจ

ธีทัตสีหน้าตระหนักขึ้นมาอย่างฉับพลัน จู่ๆเขาก็นึกถึงตอนที่เจอกับขวัญตาครั้งแรกขึ้นมากะทันหัน เธอในตอนนั้นหดตัวอยู่ตรงมุม ตอนที่พูดคุยกับเขาก็จะระมัดระวังอยู่ไม่น้อย

เขาทำชุดเธอเปื้อน บังคับให้เธอเปลี่ยนเป็นชุดเดรสที่ขนาดไม่พอดีกับรูปร่างของเธอ ก็เพื่อที่จะได้เห็นเงาของญาธิดาจากตัวของขวัญตานั่นเอง

ใบหน้าของขวัญตาไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากเท่าไร ยังคงมีความคล้ายกับญาธิดาอยู่บ้าง แต่ธีทัตในตอนนี้ กลับแยกพวกเธอสองคนได้อย่างชัดเจน

เขายังจำคำที่ขวัญตาพูดกับเขาในตอนนั้นได้ดี จะต้องมีสักวันที่เธอจะทำให้เขาได้รู้ว่าเธอคือขวัญตา ไม่ใช่ญาธิดา

ธีทัตหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น ตอนนี้ขวัญตาทำได้แล้ว แต่ตนเองกลับทำได้แค่มองเธออยู่ห่างๆแบบนี้

เขาดื่มแชมเปญในมือไปจนหมดเกลี้ยง กลืนความขมขื่นภายในใจลงไป

ขวัญตาเป็นกังวลว่าสายตาของคนแปลกหน้าจะทำให้ไรอันรู้สึกอึดอัด บวกเข้ากับธีทัตที่กำลังจ้องมองเธออยู่ด้วย ดังนั้นหลังจากที่แนะนำไรอันแล้ว ก็รีบลงจากเวทีทันที

หลังจากที่เดินมาอยู่ข้างๆญาธิดาแล้ว ในที่สุดเธอก็ถอนหายใจออกมาสักที

ไรอันหลังจากที่ได้เห็นอีธานและเอลล่าแล้วก็รู้สึกดีใจสุดๆ เด็กทั้งสองคนมองว่าเขาอายุน้อยกว่า ก่อนจะพาไรอันไปเล่นที่อื่น

ญาธิดาเห็นสีหน้าท่าทีของขวัญตาดูกระสับกระส่าย จึงพูดถามว่าเป็นอะไร