บทที่891 ไม่ต้องสนใจเธอ

พอได้ยินคำพูดของภวินท์ มาเลน่าก็สงบลง ใบหน้าที่กำลังเกรี้ยวกราดอยู่นั้นก็อ่อนโยนลงในทันที

“ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง ฉันมีทีมแพทย์มืออาชีพอยู่ที่นี่ ถ้าเกิดว่าต้องการเมื่อไหร่ฉันช่วยติดต่อให้ได้นะ……”

ใบหน้าของมาเลน่ามีรอยยิ้มจางๆ แต่ว่าสายตากลับจับจ้องไปที่ญาธิดา และดวงตาของเธอนั้นก็เต็มไปด้วยความกระหายเลือด

เธอรู้ดีกว่าโจอี้กับวิเวียนเป็นพี่เป็นน้องกัน

แต่ว่าแล้วมันยังไงกันล่ะ ในฐานะที่เป็นผู้ชายที่เธอรัก ผู้หญิงหน้าไหนก็จะอยู่ข้างกายโจอี้ไม่ได้เด็ดขาด！

ไม่ช้าก็เร็ว เธอจะกำจัดวิเวียนที่ขวางหูขวางตาคนนี้ให้ได้！

ญาธิดาถูกเธอจ้องแบบนี้จนรู้สึกขนลุกไปหมด

เธอมีลางสังหรณ์ว่า มาเลน่าจะเป็นผู้หญิงที่รับมือยากที่สุดที่เธอจะได้เจอในตอนนี้

อย่างน้อย การที่ปลดปล่อยอารมณ์มาได้อย่างอิสระขนาดนี้ มันไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาๆ จะสามารถเทียบได้

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ขอบคุณความหวังดีของคุณมาเลน่าด้วยนะครับ”

พอภวินท์ปฏิเสธมาเลน่าเสร็จแล้ว ก็เดินเข้าไปด้านหน้าแล้วก็อ้อมผ่านมาเลน่าไป ปัดกั้นสายตาของเธอเอาไว้

มาเลน่ากัริมฝีปากของตัวเอง แล้วก็มองดูภวินท์ที่กำลังเปิดประตูอยู่พร้อมกับเดินตามไป

เธอสะบัดผมพร้อมกับพูดว่า “โจอี้ที่รัก นี่ฉันก็มาถึงหน้าประตูบ้านคุณแล้ว จะไม่เชิญฉันเข้าไปนั่งเล่นสักหน่อยเหรอคะ? ”

พอได้ยินดังนั้น ภวินท์ที่กำลังเปิดประตูอยู่นั้นก็ชะงักไปทันที แล้วก็หันไปมองมาเลน่า

“นี่คุณมาเลน่าเตือนผมเลยนะเนี่ย”

กลางดึกแบบนี้ มาเลน่าเห็นแสงที่เยือกเย็นจนเกือบจะทำให้คนแข็งตายในสายตาของภวินท์

“ผมอยากรู้เหมือนกันว่า การที่คุณมาเลน่ามาที่บ้านผมในเวลาแบบนี้ คือต้องการอะไรเหรอครับ”

ภวินท์เพียงแค่ยืนเงียบๆ อยู่ตรงนั้น มือของเขากอดญาธิดาอยู่ สีหน้าของเขาไม่ได้มีการแสดงออกอะไรมากมาย แต่ว่ามันเป็นเหมือนแค่ความสงบก่อนเกิดพายุเท่านั้น ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรซ่อนอยู่ภายใน มันทำให้คนรู้สึกถึงความกดดันที่แข็งแกร่งมาก