บทที่ 890 แต่ว่า ฉันไม่มีทางยอมแพ้แน่นอน

ณ ที่ห่างไกล หลังของภวินท์ จู่ๆก็รู้สึกหนาวเย็นขึ้นมา

เขาหันหลังไป แต่ไม่เห็นว่ามีคนสะกดรอยตามตัวเองอยู่เลย

ภวินท์ขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าความรู้สึกเมื่อตะกี้นี้มันมาจากที่ไหน

พอเห็นสีหน้าของเขา ญาธิดาก็เปิดปากพูดขึ้น“เป็นอะไรเหรอ?”

ภวินท์เม้มริมฝีปาก ส่ายหัว“ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ”

ญาธิดาก็ไม่ได้ถามอะไรมากมาย มาถึงที่Cox Technologiesด้วยกันกับภวินท์

บริษัทแห่งนี้ จริงๆแล้วเป็นบริษัทเล็กๆที่เปิดกิจการอยู่อย่างลับๆของโรว์ลิ่ง ไม่มีชื่อเสียงอะไรมากมายในเมือง L พนักงานภายในก็ไม่เยอะ

ตอนนี้ เพื่อที่จะปลอมแปลงสถานภาพตัวตนให้สมจริงมากขึ้น แล้วก็เพื่อให้สะดวกต่อการเคลื่อนไหวลงมือด้วยเหมือนกัน ทั้งสองคนจึงมาจัดการดูแลบริษัทแห่งนี้แทนเธอชั่วคราว

วันนี้ที่พวกเขาไป หลักๆก็คือให้พนักงานระดับล่างจดจำหน้าสักหน่อย รวมถึงตัวอย่างชิปพวกนั้นด้วย

พนักงานของCox ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น รู้แค่ว่าตัวเองเปลี่ยนหัวหน้าแล้วเท่านั้น แน่นอนว่าทั้งสองคนก็ได้รับการต้อนรับจากทุกคนเป็นธรรมดาอยู่แล้ว

หลังจากที่ออกมาจากCox ทั้งสองคนก็ตรงไปยังบริษัทแซมที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ทันที

แต่น่าเสียดายที่ทั้งสองคนไม่ได้เห็นแซมอย่างที่ตั้งใจเอาไว้

“ขออภัยด้วยนะครับ ทั้งสองท่านไม่ได้นัดเอาไว้ล่วงหน้า ผมจึงไม่สามารถปล่อยพวกคุณเข้าไปได้ครับ”

ญาธิดากับภวินท์ถูกขวางรั้งเอาไว้ข้างนอก

บังเอิญ ที่ในเวลานี้มีรถเฟอร์รารี่คันหนึ่งมาจอดอยู่ตรงหน้าของทั้งคู่พอดี เทอรี่ลงมาจากรถ

เขาสังเกตเห็นญาธิดา เดินมาอยู่ตรงหน้าของญาธิดาด้วยสีหน้าผ่อนคลายสบายๆ“คุณวิเวียน ผมแนะนำว่าคุณยอมแพ้ซะเถอะครับ ต่อให้คุณมารออยู่ที่นี่จนถึงค่ำ แซมก็ไม่มีทางเจอกับคุณหรอกครับ”

Cox เป็นเพียงแค่บริษัทเล็กๆที่เพิ่งจะก่อตั้งมาได้ไม่นานเท่านั้น แซมจะต้องไม่มีทางเชื่อใจพวกเขาอย่างแน่นอน

คำสั่งซื้อนี้ เป็นของตนเอง ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

ญาธิดาสีหน้าแน่วแน่ ยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับพูดขึ้น“ขอบคุณสำหรับคำเตือนของเทอรี่นะคะ แต่ว่าฉันจะไม่มีทางยอมแพ้แน่นอนค่ะ”

เทอรี่เชิดหน้าขึ้นสบถหึออกมาเบาๆ ก่อนจะหันตัวเข้าไปในบริษัทแซม

ญาธิดากับภวินท์ไม่ได้กลับไป แต่ยืนอยู่ที่เดิมอย่างนิ่งเงียบ

แต่ไม่ว่ายังไง จนกระทั่งเทอรี่เดินออกมาจากบริษัทแซมอีกครั้งหนึ่งแล้ว หลังจากที่จากไปอย่างสง่าผ่าเผย ทั้งสองคนก็ยังคงรอจนฟ้ามืดอยู่ตลอดเวลา แต่ก็ไม่เห็นแซมออกมาจากบริษัทเลย

ภวินท์หันมองเธอ พูดขึ้นอย่างนิ่งๆ“แซมน่าจะไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว”

ญาธิดาเม้มริมฝีปาก แววตาหมดหนทาง