บทที่ 415 ผู้เชี่ยวชาญการโยนหม้อ

เสิ่นซงรีบเข้ามารีบอุ้มเด็กหอบขึ้นมาทันที หมิงโร่เห็นอาการอย่างนี้ จึงรีบให้เหล่าเสิ่นอุ้มเด็กตั้งขึ้น ห้ามนอนราบ

เด็กนั่ง หน้าที่ม่วงเขียวดีขึ้นมาหน่อย หมิงโร่หยิบสเปร์โรคหอบหืดออกมา แล้วพ่นให้เด็กหลายครั้ง การหายใจค่อยๆ ราบรื่นขึ้น เด็กชายหายใจเข้า แล้วร้องไห้เสียงว้าว

หมิงโร่ลูกหัวเด็กชาย "ร้องไห้หนักเกินไป เดี๋ยวก็สำลักอีกนะ"

ฮูหยินผู้นั้นรีบกอดเด็กไว้ในอ้อมแขน กล่อมเด็กไม่ให้ร้องไห้ไปด้วย แล้วก็บอกขอบคุณหมิงโร่ด้วย "ขอบใจท่านชายผู้นี้มาก ไม่ทราบว่าท่านชื่ออะไร?"

"ชื่อโร่แซ่หมิง" หมิงโร่เห็นอาการของเด็กคงที่แล้ว ยื่นมือไปจับชีพจรเด็ก แล้วตรวจอาการ

"ท่านชายหมิง ไม่ทราบว่าเจ๋อเอ๋อเป็นอะไรไป หรือว่าเป็นไข้หวัด ทำไมอาการถึงรุนแรงเพียงนี้?"

หมิงโร่ตรวจอาการเสร็จแล้ว จึงนั่งลงหลังโต๊ะตรวจ "ลูกชายท่านป่วยเป็นโรคหอบหืดจากภูมิแพ้ ไม่ใช่ไข้หวัดธรรมดา

เรือนที่ท่านชายน้อยพักอยู่ ช่วงนี้มีดอกไม้บานบ้างไหม? หรือว่ามีใครทำงานเกี่ยวกับวิศวกรรมโยธาไหม?"

ฮูหยินคนนั้นยังคงนึกไม่ออก แต่แม่นมที่ตามมาบอกว่า "ใช่แล้ว ดอกกุ้ยฮวาที่ห้องตังกุ้ยห้องโถงหน้าบานแล้ว หอมอบอวลทั่วเรือนเลย

"อ้อ ใช่แล้ว" ฮูหยินคนนั้นรีบพยักหน้า " จากคำเตือนของท่านชายหมิง อาการป่วยของเจ๋อเอ๋อ เกิดขึ้นตอนที่ดอกกุ้ยฮวาบานพอดี

"อาการของลูกชายท่านยุ่งยากหน่อย หากดูแลรักษาไม่ดี อาจเป็นโรคนี้ตลอดชีวิต"

เมือฮูหยินคนนั้นได้ยินก็เป็นกังวล รีบถามขึ้น "ท่านชายหมิงท่านบอกมาได้เลย พวกเราจะดูแลตามที่ท่านบอก"

"เริ่มจากหลีกเลี่ยงไม่สัมผัสสิ่งที่ทำให้แพ้ เรือนที่ลูกชายท่านพัก ไม่ต้องปลูกพืชที่มีดอกไม้บาน ผ้าปูที่นอนที่ใช้ควรตากแห้งและเปลี่ยนบ่อยๆ ไปในที่ที่มีต้นหญ้าดอกไม้เยอะต้องใส่ผ้าคลุมหน้า......." หมิงโร่บอกข้อควรระวังในชีวิตประจำวัน แล้วจ่ายยา

"บอกชื่อแซ่ และอายุหน่อย" หมิงโร่บันทึกประวัติการรักษาไปด้วยแล้วพูดไปด้วยว่า "กินยาให้ตรงตามเวลา อีกสามวันกลับมาตรวจอีกครั้ง"

"จ่อเว่ยเจ๋อ สามขวบ" ฮูหยินคนนั้นบอกว่าจะมาตรวจตามนัด ให้สาวใช้แก่จ่ายค่ารักษา แล้วสอบถามเรื่องอาหารการกินที่ต้องหลีกเลี่ยง

หมิงโร่ให้ลูกศิษย์บอกอาการของโรคหอบหืดจากภูมิแพ้ ภาวะแทรกซ้อน สาเหตุของโรคและวิธีการรักษา

เสิ่นซงจดบันทึกในสมุด แล้วพูดด้วย "ก่อนหน้าที่ข้ารู้สึกว่าชีพจรของเด็กคนนี้ไม่เหมือนกับเป็นไข้หวัดทั่วไป ดังนั้น ถึงให้เจ้าลองสังเกตดู"

"โรคหอบหืดจากภูมิแพ้ในตัวเด็ก หากทานยาพวกแก้หวัดแก้ไอ อาการก็จะบรรเทา ดังนั้นจะทำให้วินิจฉัยโรคผิดได้" หมิงโร่อธิบายข้อแตกต่างของชีพจร "สำคัญคือต้องวินิจฉัยให้ดี คราวหน้าจะนำเครื่องมือวินิจฉัยมาให้เจ้า"

เสิ่นซงดวงตาเป็นประกาย "เครื่องมืออะไรหรือ?"

"เครื่องมือลับของอาจารย์" หมิงโร่ยิ้มอย่างมีเลศนัย

"อ้อๆ" เสิ่นซงกำลังตกอยู่ในอาการดื่มด่ำ มีความสุขกับคำของอาจารย์ที่บอกว่าจะถ่ายทอดเครื่องมือลับให้กับตนเอง

หมิงโร่กำลังจะเข้าไปดึงแขนเสื้อของศิษย์ว่าอย่าได้ตื่นเต้นไป ก็เห็นนายท่านจูพยุงฮูหยินเข้าไปในโรงยา เมื่อเห็นหมิงโร่ จึงรีบเดินเข้ามาทำความเคารพ "หมอหมิง"

"นายท่านจูไม่ต้องมากพิธี ข้าจะตรวจชีพจรให้ฮูหยินจูก่อน" หมิงโร่ขยับหมอนรองชีพจรเข้ามา

"ได้ๆ ฮูหยินเชิญนั่ง ให้หมอหมิงตรวจชีพจร" นายท่านจูพยุงฮูหยินนั่งลงอย่างระมัดระวัง