บทที่ 1013 องค์ชายพ่ายแพ้

“น้องสาว ยังไงที่นี่ก็ไม่ใช่บ้านของเรา เรามาคุยกันเรื่องของญี่ปุ่นหน่อยไหม?”

เมื่ออายาเสะได้ยินคำเหล่านี้ เธอก็มองไปที่โอดะไอที่อยู่ด้านข้าง

เมื่อคืนที่ผ่านมา อายาเสะได้คุยกับโอดะไอเกี่ยวกับความคิดของพี่ชายสองคนของเธอ หลังจากที่โอดะไอได้ยินสิ่งที่อายาเสะพูด เธอก็ขวางอยู่ตรงหน้าอายาเสะ

“เจ้าหญิงอายาเสะต้องอยู่ที่นี่กับฉันสักพัก ดังนั้นองค์ชายทั้งสองโปรดกลับไปเถอะ”

หลังจากที่มูโตะได้ยินคำพูดของโอดะไอด้วยสีหน้าที่ดุร้าย เขาจึงเดินไปหาโอดะไอและพูดด้วยน้ำเสียงขู่เข็ญ

“คุณเป็นใคร? สาวน้อย ผมแนะนำว่าคุณอย่ามายุ่งเรื่องคนอื่น นี่เป็นเรื่องภายในในประเทศญี่ปุ่นของเรา หากคุณมายุ่งเกี่ยว หาเรื่องใส่ตัว ไม่ใช่คุณสามารถรับผิดชอบไหวหรอกนะ”

เห็นได้ชัดว่า มูโตะไม่รู้จักโอดะไอตรงหน้าเขา ถ้าเขารู้ตัวตนของโอดะไอ เขาจะเปลี่ยนสีหน้าของเขาเป็นการเอาใจโอดะไออย่างแน่นอน เพราะโอดะไอเป็นผู้กำหนดชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ของการแย่งชิงบัลลังก์

เมื่อเห็นมูโตะเข้าใกล้โอดะไอทีละน้อย ถังเฉาก็ขวางอยู่ข้างหน้าเขา

“ผมไม่สนหรอกว่าคุณจะเป็นใคร ถ้าคุณเข้าใกล้เธอและทำร้ายเธอแม้แต่น้อย ผมจะปล่อยให้มืออีกข้างของคุณอยู่ที่นี่”

หลังจากฟังคำพูดของถังเฉาแล้ว สายตาขององค์ชายมูโตะก็ดูตื่นกลัวอย่างเห็นได้ชัด เขารู้ว่าเขาเป็นองค์ชายของประเทศญี่ปุ่น กับบุคคลนี้มันไม่มีผลอะไรเลย

เมื่อเห็นว่ามูโตะและมิยาโมโตะไม่กล้าพูด อายาเสะจึงก้าวออกมาและกล่าวว่า "เสด็จพี่ทั้งสอง ฉันอยากอยู่ที่นี่สักระยะหนึ่ง ส่วพวกคุณอยากจะทำอะไร ฉันจะเพิกเฉย แต่ได้โปรดอย่ามารบกวนฉันเลย”

อายาเสะอยากจะหนีความขัดแย้งภายในประเทศญี่ปุ่นตั้งนานแล้ว แต่พี่ชายทั้งสองของเขาไม่ยอมปล่อยเธอไป ยังอยากจะตัดรากถอนโคน และครั้งนี้ที่พวกเขามาที่นี่เพื่อนำตัวอายาเสะกลับไป

“ไม่ได้ ตอนนี้มีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นกับประเทศญี่ปุ่นของเรา คุณจะอยู่ในราชวงศ์ต้าเซี่ยเป็นเวลานานขนาดนี้ได้อย่างไร คุณต้องกลับไปกับเราเดี๋ยวนี้”

เห็นได้ชัดว่ามิยาโมโตะไม่ต้องการกลับไปมือเปล่า แต่ต้องการนำอายาเสะกลับไปที่ญี่ปุ่นด้วย

สีหน้าของอายาเสะมืดมน และเธอทำได้เพียงมองไปที่ไอดะไอ เธอเข้าใจความคิดของอายาเสะและได้ขยิบตาให้ถังเฉา

ถังเฉาเข้าใจมันทันทีและเดินไปข้างหน้าขององค์ชายทั้งสอง "รบกวนกลับไปตอนนี้ซะ มิฉะนั้น ผทจะไม่ใจดีกับพวกคุณอีก ผมเป็นผู้พิทักษ์ของที่นี่ ถ้าไม่ขับไล่พวกคุณออกไป ผมเกรงว่าเจ้านายจะตำหนิผม”

ก่อนที่องค์ชายทั้งสองจะตอบสนอง ถังเฉาก็ผลักองค์ชายทั้งสองออกจากประตู

การกระทำแบบนี้ เป็นครั้งแรกที่องค์ชายได้เห็น อย่างไรก็ตาม องค์ชายทั้งสองไม่เคยเห็นใครกล้าที่จะผลักดันตัวเองเช่นนี้มาก่อน

“ในเมื่อคุณรู้ตัวตนของเราแล้ว คุณยังกล้าทำแบบนี้กับเรา เชื่อหรือไม่ว่าเราจะไปฟ้องคุณต่อจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ย”

ในขณะนี้ อายาเสะพูดพร้อมกับเงยหน้าขึ้นและยึดอก

“ถึงพวกคุณจะไปฟ้องแล้วไงล่ะ? องค์ชายทำความผิดได้รับโทษเหมือนสามัญชน ต่อให้พวกคุณทั้งสองเป็นองค์ชาย ก็ไม่สามารถบุกเข้าไปในบ้านของคนอื่นได้ คุณคิดว่าสิ่งนี้เหมาะสมหรือไม่?”

หลังจากฟังคำพูดของอายาเสะ องค์ชายทั้งสองก็พูดไม่ออก

“เสด็จพี่ทั้งสอง ฉันได้คุยกับเพื่อนๆที่นี่แล้ว เรื่องที่พวกคุณสองคนแย่งชิงราชบัลลังก์ ในเมื่อพวกคุณทั้งสองอยากต่อสู้เพื่อแย่งชิงบัลลังก์ ฉันจึงขอถอนตัว ทำไมถึงต้องตามฆ่าให้หมดสิ้นด้วย สะกดรอยตามฉันมาจนถึงที่นี่?”

เมื่อได้ยินที่อายาเสะพูดอย่างชัดเจน สีหน้าของมิยาโมโตะก็น่าเกลียดมาก