บทที่ 1031 การรวมตัวกันอีกครั้งของครูและศิษย์

หลังจากที่ได้ยินคำพูดนี้แล้ว น้องน้อยโจวก็มองถังเฉาที่อยู่ข้างๆด้วยสีหน้าข่มขู่ เห็นได้ชัดว่ารู้ว่าถังเฉารู้สึกผิดต่อเรื่องนี้อยู่เล็กน้อย

ถ้าถังเยว่เหมยเป็นผู้ชาย ว่ากันตามตรง ถังเฉาก็ไม่กลัวเลยสักนิด แต่เธอกลับเป็นผู้หญิง มันทำให้ถังเฉารู้สึกหมดหนทางทำอะไรไม่ถูกอย่างเห็นได้ชัด

“อันนี้เหรอ ก็ธรรมดาทั่วไป พอได้อยู่ แต่มีเพียงแค่ข้อเสียข้อเดียวเท่านั้นก็คือไม่ได้รักษาคำมั่นสัญญาของตัวเอง เกี่ยวกับเรื่องนี้ ครู ฉันคิดว่าคุณควรจะช่วยฉันจัดการเขาซะ”

หลังจากที่ได้ยินแบบนี้ ถังเยว่เหมยก็อึ้งตะลึงไป จากนั้นพูดถามขึ้น“ทำไม เขาให้คำสัญญากับเธอแล้วทำไม่ได้อย่างนั้นเหรอ? หรือว่าไอ้หมอนี่ทำเรื่องชั่วอะไรอย่างนั้นเหรอ?”

ถังเยว่เหมยสีหน้าดำมืดเล็กน้อย นึกว่าถังเฉาทำอะไรไม่ดีกับน้องน้อยโจว

น้องน้อยโจวไม่ได้พูดอะไร แค่ส่งสายตาไปหาถังเฉาบอกเป็นนัยว่าให้ถังเยว่เหมยถามกับถังเฉาเอง

ถังเยว่เหมยหยิกหูของถังเฉาตรงๆ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยสีหน้าโมโห“ไอ้เด็กนี่ นี่นายทำอะไรลูกศิษย์ของฉัน ฉันบอกให้นายว่ารับผิดชอบซะ ทำตามคำสัญญาเหล่านั้นที่นายให้ไว้จะดีกว่านะ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ฉันจัดการนายแน่”

จริงๆแล้วถังเยว่เหมยยังหวังว่าลูกศิษย์ของตัวเองจะสามารถอยู่ด้วยกันกับถังเฉาได้ แบบนี้ ตัวเองก็จะวางใจลงไปได้ไม่น้อย

หลังจากที่ถังเฉาถูกหยิกหู ก็พูดกับถังเยว่เหมยอย่างหมดหนทาง

“น้า คุณยังไม่ถามอะไรเลยสักนิด ก็มาหยิกหูของผมแล้ว คุณช่วยฟังผมพูดอธิบายสักหน่อยได้ไหม?”

พูดจบถังเยว่เหมยก็ตระหนักได้ว่าเผลอทำเกินไป ก็เลยปล่อยหูของถังเฉาออก

“ว่ามา ฉันจะฟังนายอธิบาย”

ถังเฉาลูบหูที่เจ็บของตัวเอง จากนั้นก็มองน้องน้อยโจวแล้วหันมองถังเยว่เหมยที่อยู่ข้างๆก่อนจะพูดขึ้น

“ผมบอกกับเธอไว้ว่าจะพาไปเดินชอปปิ้ง จากนั้นก็ลืมไปสนิทเลย เธอก็รู้ว่าช่วงนี้ผมยุ่งมากขนาดไหน ผมมีเวลาไปเที่ยวเล่นแบบนี้ที่ไหนกันล่ะ”

ที่ถังเฉาพูดเป็นความจริง แถมน้องน้อยโจวที่อยู่ข้างๆหลังจากที่ได้ยินที่ถังเฉาพูดแล้ว ก็เชิดคางขึ้นอย่างทะนงตัว แต่ยังปากร้ายใจดีพูดขึ้น

“จริงๆแล้วก็ใช่นะ ช่วงนี้เขาค่อนข้างยุ่งจริงๆ ไม่มีเวลามาสนใจฉัน ช่างเถอะ ฉันอภัยให้เขาแล้วกัน ครู พวกเราไม่ต้องไปสนใจเขาแล้วล่ะ รีบไปรับท่านครูใหญ่กันเถอะ”

น้องน้อยโจวถือว่าถังเยว่หวาเป็นท่านครูใหญ่ของตัวเองมาตลอด แม้ว่าจะไม่เคยเจอหน้ากันเลย แต่กลับเต็มไปด้วยความคาดหวังและตั้งตารอคอย

“พูดได้มีเหตุผล จะบอกนายนะถังเฉา เรื่องนี้ ฉันค่อยกลับมาคิดบัญชีกับนาย ถึงยังไงตอนนี้แม่ของนายก็ใกล้จะออกมาจากคุกแล้ว ถึงตอนนั้นฉันจะมาสืบหาด้วยกันกับแม่ของนาย ว่าเรื่องนี้ควรจะจัดการยังไง”

ถังเฉามองถังเยว่เหมยอย่างอึ้งตะลึง ในใจคิดว่าก็แค่ไม่ได้พาน้องน้อยโจวไปเดินชอปปิ้งเองไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงขั้นต้องพูดถึงเรื่องพ่อแม่ด้วย?

หรือว่าในฐานะที่ตัวเองเป็นญาติคนสนิทของถังเยว่เหมย สำคัญน้อยกว่าน้องน้อยโจวอย่างนั้นเหรอ?

ในความจริงแล้วถังเยว่เหมยยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับน้องน้อยโจว เป็นคนพูดกับถังเฉาแทนน้องน้อยโจว

ด้านล่างเขาเชลย คนจำนวนมากกำลังรอญาติคนสนิทของตัวเองลงมาจากข้างบน

แต่เพราะว่าเขาลูกนี้สูงเกินไป เลยไม่มีใครกล้าปีนขึ้นมา กลัวว่าจะตกลงมาจากข้างบน

ตอนที่ถังเยว่เหมยพาถังเฉาและน้องน้อยโจวเดินมาถึงที่นี่นั้น คนรอบข้างต่างก็หันสายตามาจับจ้องทั้งสามคนนี้

“นี่มันถังเยว่เหมยไม่ใช่เหรอ? แล้วนั่นก็คือถังเชียวที่กำลังโด่งดังอยู่ช่วงนี้ ทำไมพวกเขาทั้งสองคนถึงมาอยู่ด้วยกันได้ล่ะ?”

“นี่มันพูดยาก ฉันได้ยินมาว่า คนของตระกูลถังกับพระอริยมารดรใหญ่อยู่ในจุดที่อยู่ร่วมกันไม่ได้ ถังเยว่เหมยคนนี้เอาแต่ต่อสู้ดิ้นรนเพื่อที่จะให้พี่สาวของตัวเองออกมาจากคุกมาโดยตลอด หรือว่าถังเชียวคนนี้จะมาช่วยเธออย่างนั้นเหรอ?”