บทที่ 1034 คิดถึงแม่ของเขา

ยังดีที่ถังเฉาไม่ได้รู้สึกไม่พอใจกับคำพูดนี้ แต่กลับยิ่งรู้สึกอบอุ่นอยู่ภายในใจขึ้นมาด้วยซ้ำ

ถึงยังไงเรื่องที่ตัวเองหน้าตาเหมือนกับแม่นั้น สำหรับถังเฉาแล้ว ในใจก็ยอมรับอยู่ไม่น้อย

ถังเยว่หวาก็เป็นสาวสวยขึ้นชื่อไปทั่วราชวงศ์ต้าเซี่ย

จนกระทั่งถึงตอนนี้ บนถนนก็มักจะมีคนพูดกันปากต่อปาก ว่าที่ถังเยว่หวาไม่ได้ถูกฆ่าตาย อาจจะเป็นเพราะว่าหน้าตาที่สวยงามของเธอ ที่ทำให้คนลงมือฆ่าไม่ลง

ถังเฉาไม่ได้ตอบกลับ แต่แค่มองถังเยว่เหมยที่อยู่ข้างๆ

หลังจากที่ถังเยว่เหมยได้ยินคำพูดนี้แล้ว ก็สีหน้ายิ้มแย้ม มองพ่อลูกคู่นี้ ไม่คิดว่าทั้งสองฝ่ายจะจำกันไม่ได้ แถมยังทำให้เกิดเหตุการณ์ที่น่าอึดอัดแบบนี้ขึ้นมาอีก

“เขาคือใคร สำหรับคุณแล้วไม่สำคัญหรอก คุณรีบไปรับพี่สาวของฉันเถอะ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ถ้าให้พี่สาวของฉันรอนาน ฉันไม่ให้อภัยคุณแน่”

ฟังจากน้ำเสียงของถังเยว่เหมยแล้ว ตอนที่ถังเยว่เหมยเป็นวัยรุ่น ความสัมพันธ์กับถังเหยียนก็น่าจะไม่เลวเลย ให้ความรู้สึกเหมือนพี่ชายน้องสาวอยู่ไม่น้อย

“ได้ๆๆ ในเมื่อเธอไม่ยอมบอกอะไร ถามไปก็ไร้ประโยชน์ ฉันขึ้นไปรับภรรยาของฉันแล้ว ไว้ค่อยถามภรรยาของฉันก็แล้วกัน พึ่งเธอไม่มีประโยชน์อะไรแม้แต่นิดเดียว”

พูดจบ ถังเหยียนก็ทำหน้าจริงจังเร่งฝีเท้า ตรงขึ้นไปบนเขา

เขาไม่ได้โกรธ แต่รอไม่ไหวที่จะได้เจอกับภรรยาของตัวเอง

ถังเยว่เหมยเข้าใจจุดจุดนี้ ก็เลยเร่งฝีเท้าตามถังเหยียนขึ้นไปบนยอดเขาเช่นกัน

พลังของถังเหยียนไม่ธรรมดาจริงๆ ถังเยว่เหมยถูกถังเหยียนทิ้งเอาไว้กลางทางบนเขาไปเรียบร้อยแล้ว ถังเฉาอาศัยพลังที่สุดยอดของตัวเอง ก็ยังคงตามถังเหยียนไปติดๆ

“ฉันก็ว่าแล้วถังเยว่เหมยน้องสาวคนนั้นไม่มีทางหรอก เป็นอย่างที่คิดไว้มีคนฝีมือชั้นยอดคอยช่วยเธออยู่แน่ๆ น้องชาย ฝีมือของนายเยี่ยมดีนี่ แต่ถ้าเป็นลูกชายของฉันล่ะก็ เขาจะต้องเก่งกาจกว่านายแน่นอน นายเชื่อไหม?”

แม้ว่าจะไม่เคยเจอลูกชายของตัวเองมาก่อน แต่ถังเหยียนก็ยังคงเลือกที่จะพูดโอ้อวดไปแบบนี้ ถึงยังไงการพูดโอ้อวดก็ไม่ได้ใช้เงินสักหน่อย

แต่ถังเฉาไม่ให้ถังเหยียนทำตัวหยิ่งยโสแบบนี้ต่อ ก็เลยพูดตัดบท

“ผมสามารถบอกคุณได้เลยว่า ลูกชายของคุณไม่ได้เก่งไปกว่าผมแน่นอน อย่างมากสุดก็เสมอกัน”

หลังจากที่ได้ฟังคำพูดนี้แล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของถังเหยียนก็หายไปทันที เปลี่ยนไปเป็นสีหน้าท่าทางที่เข้มงวดจริงจัง มองถังเฉาตรงหน้า ถังเฉาพูดความจริงแล้วดูตึงเครียดกดดันเล็กน้อย

“คุยกับเด็กแบบนายแล้ว ไม่มีความหมายเลยจริงๆ ดูท่าพลังของนายยังไม่ถึงมาตรฐานเลยด้วยซ้ำ”

ครั้งนี้ถังเหยียนจริงจังแล้ว วิ่งขึ้นไปตามทางบนเขาอย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะได้สะบัดถังเฉาทิ้งไป

แต่เขาคิดไม่ถึงว่าเด็กที่อยู่ข้างหลังคนนี้จะมีพลังขนาดนี้ ต่อให้ตัวเองจะระเบิดพลังออกมากระโจนพุ่งไปตามทางแล้ว แต่กลับยังถูกถังเฉาตามมาติดๆ

“เป็นยังไงบ้าง ตาแก่ ยอมรับทั้งปากและใจแล้วใช่ไหม ตอนนี้เชื่อแล้วสินะว่าลูกชายของคุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผมเลยสักนิด ถ้าเขามีฝีมือทัดเทียมกับผมได้ คุณก็ควรจะรู้สึกดีใจนะ”

จากอายุของถังเหยียน หลังจากที่วิ่งไปข้างหน้าอย่างสุดแรง ก็เลยรู้สึกใจสู้แต่เรี่ยวแรงไม่เหลือแล้ว โก้งโค้งหายใจหอบอยู่สองสามที

“ฉันจะบอกนายให้นะ ว่าลูกชายของฉันแข็งแกร่งกว่าฉันเยอะ ถ้าฉันยังไม่แก่ มีเหรอจะให้นายวิ่งตามมาทัน?”