บทที่ 1033 พละกำลังที่แข็งแกร่ง

ถังเฉาเกร็งกล้ามเนื้อทั้งสองขา กำลังเตรียมที่จะพุ่งกระโจน แต่ในตอนนี้เอง จู่ๆสองมือของถังเหยียนก็ปล่อยพลังออกมา

ตอนที่ถังเฉาไม่รู้ว่าถังเหยียนกำลังจะทำอะไรอยู่นั้น ถังเหยียนก็กระโดดลงมาจากปากของงูหลามยักษ์ แต่ยังคงไม่ปล่อยสองมือ

ทันใดนั้น ร่างกายของถังเหยียนก็ใช้แรงกระตุก ร่างของงูหลามยักษ์ถูกถังเหยียนใช้แรงจากสองมือเปล่าซัดจนพลิกออกไป

การกระทำนี้แม้แต่ถังเฉาเองก็รู้สึกว่าเหลือเชื่อสุดๆ ส่วนถังเยว่เหมยที่อยู่ข้างๆ แค่มองถังเหยียนด้วยใบหน้าภูมิอกภูมิใจ

“เยว่เหมย เธอไม่เป็นไรใช่ไหม ถ้าเธอเป็นอะไรล่ะก็ พี่สาวของเธอจะต้องเอาฉันตายแน่ๆ”

หลังจากที่พูดจบ ถังเยว่เหมยก็มองถังเหยียนที่อยู่ข้างๆด้วยสายตาเย็นชา

“คุณเองก็รู้ ว่าถ้าฉันได้รับบาดเจ็บ พี่สาวของฉันไม่มีทางปล่อยคุณไปแน่นอน แล้วผ่านไปนานขนาดนั้นคุณเพิ่งจะลงมา ฉันจะบอกคุณนะว่า เรื่องนี้ ฉันจะต้องบอกพี่สาวของฉันแน่นอน ถึงตอนนั้นรอดูซิว่าเธอจะจัดการกับคุณยังไง”

พอพูดถึงตรงนี้ ใบหน้าของถังเหยียนก็ยิ้มอย่างอมทุกข์

“แค่พวกเราสามารถออกไปได้ ก็ดีมากแล้ว ต่อให้พี่สาวของเธอตีฉันตาย ฉันก็ยอม แต่เกรงว่าเหตุการณ์ในตอนนี้คงจะยังไม่ได้”

ถังเหยียนอยู่ภายในถ้ำมาโดยตลอด ไม่รู้เลยว่าข้างนอกเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง จากที่ดูเมื่อตะกี้นี้ ถังเหยียนสามารถออกไปจากถ้ำแห่งนี้เมื่อไรก็ได้ แต่เพื่อความปลอดภัยของชีวิตภรรยาตัวเอง ถังเหยียนทำได้แค่ต้องอาศัยอยู่ที่นี่เท่านั้น

แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ หลังจากที่ถังเฉากับถังเยว่เหมยมารับตัวเองออกไปแล้วนั้น ก็กำลังจะไปรับถังเยว่หวาด้วยเช่นกัน ถังเหยียนที่ไม่รู้เรื่องอะไรยังนึกว่าสถานการณ์ในตอนนี้ยังเหมือนกับเมื่อหลายปีที่แล้ว ขอแค่ตัวเองออกไป คนของราชวงศ์ก็จะไม่ออกคำสั่งฆ่าถังเยว่หวาแล้ว

พอฟังถึงตรงนี้ ถังเยว่เหมยที่อยู่ข้างๆก็ยิ้มอย่างเย็นชา จากนั้นก็เอามือกอดอก

“คุณกำลังดูถูกฉันหรือว่าอะไร คุณคิดว่าช่วงหลายปีมานี้ที่ฉันอยู่ข้างนอกทำเรื่องอะไรบ้าง?”

ถังเหยียนรู้ว่าถังเยว่เหมยจะต้องพยายามช่วยเหลือตัวเองอยู่ข้างนอกมาโดยตลอดอย่างแน่นอน รวมถึงถังเยว่หวาด้วย แต่จากพลังของถังเยว่เหมย ถังเหยียนยังคงรู้สึกว่าความเป็นไปได้ในการช่วยตนเองออกมานั้นมันยังมีไม่สูงมากนัก

หลังจากที่ได้ฟังคำพูดนี้แล้ว เห็นได้ชัดว่าถังเหยียนรู้สึกเหลือเชื่ออยู่ไม่น้อย

“นี่เธอหมายความว่ายังไง หรือว่าเธอมีวิธีช่วยพี่สาวของเธอแล้วอย่างนั้นเหรอ?”

พอพูดถึงตรงนี้ ถังเยว่เหมยก็ยิ้มออกมาด้วยท่าทางภูมิอกใจภูมิใจอีกครั้ง เชิดหน้าขึ้น จ้องมองถังเหยียนที่อยู่ตรงหน้า

“ถึงจะบอกว่าใช้แค่กำลังของฉันคนเดียวมันก็ไม่ถูก แต่ว่าคุณลืมไปแล้วเหรอ ว่าคุณยังมีลูกชายของคุณอยู่ด้วยหนึ่งคน ขอแค่บวกเข้ากับลูกชายของคุณแล้วก็ฉันคนนี้ มันก็เป็นเรื่องง่ายดายมากๆแล้วไม่ใช่หรือไง”

จู่ๆถังเฉาก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงตึงเครียดกดดันอยู่ไม่น้อย ถึงแม้ว่าตัวเองจะมีจิตวิญญาณที่ห้าวหาญของคนที่มีพลังอำนาจระดับสูงสุดแบบนี้ แต่ตอนเจอพ่อของตัวเองก็รู้สึกปรับตัวไม่ได้อยู่ไม่น้อย

ในตอนนี้ถังเหยียนก็คิดถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ มองถังเยว่เหมยด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ