บทที่ 109 ใช้มือล้วง

บทที่ 109 ใช้มือล้วง

ฝ่ามือของถังเฉาแรงขึ้น ท่าทางของชายผมเหลืองคนนั้นเปลี่ยนเป็นเจ็บปวดมาก สั่นไปทั้งตัว

"จะหักแล้ว มือผมจะหักแล้ว!"

"รีบปล่อยมือ!"

ชายผมเหลืองกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่า ดิ้นรนต่อสู้

ผู้ชายอันธพาลแต่ละคนก็ถูกความอาฆาตในตัวถังเฉา ทำให้ตกใจหมด ช่วงเวลานี้ ทุกคนก็ยื่นเซ่อ

ฉากนี้ สร้างความประหลาดใจให้กับลูกค้าและพนักงานเสิร์ฟคนอื่น ๆ ในร้านอาหารหม้อไฟ นี่เป็นอันธพาล คนนี้ลงมือโหดขนาดนี้...

"พี่เขย!"

หลินจ้าวหยูนมองไปที่การกระทำของถังเฉา ทันใดนั้นก็ตะโกนด้วยความตื่นเต้น

หัวใจที่ห้อยอยู่ของซูเซี่ยก็ร่วงหล่นลงเรื่อย ๆ เธอรู้สึกว่าบนตัวพี่ถังเฉามีพลังวิเศษราวกับว่าตราบใดที่เขามา ผีและวิญญาณทั้งหมดจะหลบหนี

"ไอ้พวกงี่เงา ยังยืนบื้ออยู่ทำไม ยังไม่รีบไปช่วยนายน้อย!"

ผู้ชายผมเหลืองรู้สึกว่ามือของเขากำลังจะหักแล้ว เจ็บจนหน้าตาบิดเบี้ยว หันศีรษะกลับมาที่เต็มไปด้วยเหงื่อแล้วตะโกนด่า

เพื่อนคนอื่นๆค่อยๆได้สติกลับคืนมา

"คนมาจากไหน กล้าทำเฮียเก่า ไม่รู้เหรอว่าถิ่นนี้เป็นถิ่นที่เฮียเก่าคุม"

"จัดการเขา!"

ผู้ชายหลายคนจ้องไปที่ถังเฉาด้วยท่าทางที่ไร้ความปรานี พูดไปด่าไปกำลังจะลงมือ

ปุ้ง ----

ถังเฉาเตะไปที่ท้องของชายคนหนึ่งอย่างรุนแรง จากนั้นเตะเขาบินไปไกลหลายเมตร บินตรงออกไปนอกร้านหม้อไฟ

ในขณะเดียวกัน มือตบลงไปบนโต๊ะ ทันใดนั้นถ้วยเหล็กที่เต็มไปด้วยน้ำซุปถูกแรงกระแทกจนกระเด็นออกไป แขกทุกคนมองด้วยความตกตะลึง ที่ราดไปโดนคนอื่นๆ

น้ำซุปร้อนเหมือนลาวาสาดใส่หน้าพวกเขา

ทันใดนั้น ก็มีเสียงกรีดร้องอย่างอนาถ

ใบหน้าของทุกคนถูกน้ำซุปลวกจนแดงไปหมด บนใบหน้าเต็มไปด้วยแผลพุพอง นอนอยู่บนพื้นร้องด้วยความทุรนทุราย

ในร้านอาหารหม้อไฟแม้แต่เสียงนกเสียงกาก็ไม่มี ทุกคนจ้องมองไปที่ถังเฉาอย่างไม่น่าเชื่อ

ทุกท่วงท่า ก็สามารถจัดการทุกคนได้หมด นี่เก่งกาจเกินไปแล้วมั้ง?

เฮียเก่าก็ตะลึงจนตาโต น้ำเสียงอ่อนลงทันที "เข้าใจผิด นี่เป็นการเข้าใจผิด ... "

"เข้าใจผิด?"

ถังเฉาหัวเราะเยาะและพูดว่า "ผมไม่คิดว่ามันดูแล้วไม่เหมือนจะเข้าใจผิดนะ"

สีหน้าของเฮียเก่ามีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เขารู้ว่าเขาไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้ถ้าหากไม่มีคำอธิบาย ไม่ต้องเสแสร้งดีกว่า มองไปที่ถังเฉาแล้วถามว่า “งั้นคุณจะเอายังไง?”

ถังเฉามองไปที่หม้อไฟที่กำลังเดือดอยู่โดยไม่สนใจและพูดอย่างเฉยเมย "ไม่ได้ยินที่เมื่อกี้ผมบอกหรอ ล้วงขึ้นมา"

ทันใดนั้นทุกคนก็มองไปที่ตรงกลางหม้อไฟ นอกจากก้นหม้อไฟที่เดือดแล้ว โทรศัพท์มือถือของซูเซี่ยที่ลอยอยู่ ซึ่งมันไม่สามารถใช้งานได้แล้ว

สีหน้าของเฮียเก่าเปลี่ยนไปชั่วขณะ เขากัดฟันกรอด “ โอเค!”

หลังจากนั้นก็หยิบตะเกียบขึ้นมาเตรียมคีบมือถือจากหม้อไฟ

เพี้ยะ ----

แต่ ทันทีที่ยกขึ้นมา ก็ถูกถังเฉาปัดทิ้ง

"ผมบอกให้คุณใช้ตะเกียบคีบหรอ?"

ถังเฉามองเฮียเก่าอย่างเย็นชา พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “ใช้มือล้วง”

ฟ่อ!

ทันทีที่พูดเช่นนี้ ร้านหม้อไฟทั้งร้านก็เงียบจนน่ากลัว มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศ

เฮียเก่ามองไปที่หม้อไฟที่กำลังเดือด ในที่สุดความโกรธก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา "พอประมาณก็พอ อย่าให้มันมากเกินไป!"

หลินจ้าวหยูนที่อยู่ข้างหลังเมื่อได้ยิน สีหน้าก็เปลี่ยนเล็กน้อย พี่เขยโหดไปแล้วมั้ง? ถึงขนาดจะให้คนใช้มือล้วง

ใช้มือเปล่าล้วงหม้อไฟ นอกจากว่าจะไม่อยากมีมือแล้ว!

พวกคนที่ล้มลงต่างมองไปที่ถังเฉาด้วยความกลัว กลัวจนฮัดชิ่ว

"พี่ถังเฉา ช่างมันเถอะ?"

ซูเซี่ยมองไปที่ถังเฉาด้วยสีหน้าที่เป็นห่วงและพูดเบา ๆ "อย่าให้คนพวกนี้มีผลกระทบต่อการกินข้าวเลย"

“ เสี่ยวเซียเรื่องนี้เธอไม่ต้องยุ่ง พี่จัดการเอง”

บนใบหน้าของถังเฉามีรอยยิ้มที่โหดร้าย

หลินจ้าวหยูนที่อยู่ข้างหลังเขาตกใจมาก ในขณะนี้เธอก็ไม่ได้สังเกตว่าเธอกำลังมองพี่เขยจากด้านหลังด้วยความเสน่หา

เธอเคยเห็นถังเฉาแสดงท่าทีแบบนี้มาก่อน เมื่อเธอตกที่นั่งลำบาก เป็นถังเฉา ที่ดึงเธอขึ้นมา ช่วยเธอไว้

"ล้วง!"

จู่ๆ ถังเฉาก็ตะโกนเสียงลั่น ทันใดนั้นราวกับฟ้าร้อง เฮียเก่าตกใจสะเทือนไปทั้งร่าง สีหน้าซีดเซียว