บทที่ 222 ความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับศิษย์

"อ๊าก----"

สภาพบาดเจ็บที่น่าสะพรึงกลัวของอาจารย์เปา ทำให้ต่งหนานหลิ่งตกใจ เขานั่งลงบนพื้น หน้าซีดจ้องมองไปที่อาจารย์เปาซึ่งมีดวงตากลมและซีด

เดิมคิดว่าถ้ามีอาจารย์เป่า ปัญหาทั้งหมดจะได้รับการแก้ไขอย่างง่ายดาย แต่คิดไม่ถึงว่าในมือของถังเฉา อาจารย์เป่าจะไม่สามารถผ่านการสู้กันของรอบแรกได้!

“อาจารย์เปา อาจารย์เปา คุณเป็นอย่างไรบ้าง ลุกขึ้นได้ไหม?” เขาถามอย่างกังวล

เขาเรียกอาจารย์เปาลุกขึ้นมา ไม่ใช่เพื่อฆ่าถังเฉา แต่เพื่อช่วยชีวิตเขาและต่งอี้สิง

อย่างไรก็ตาม อาจารย์เปานอนขดตัวอยู่บนพื้น โดยมีเลือดไหลออกจากปากตลอดเวลา

“ท่านผู้เฒ่าต่ง ผมขอโทษ ผมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของบุคคลนี้…”

ประโยคนี้ ราวกับว่าได้ประกาศโทษประหารชีวิตตระกูลต่งอย่างไม่ต้องสงสัย ทำให้รูม่านตาของต่งอี้สิงหดตัวลงทันที

แม้แต่อาจารย์เปาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ ตระกูลต่ง ใครจะเอาชนะถังเฉาได้อีก?

เห็นอาจารย์เปาพูดอีกครั้ง “แต่ว่า ผู้เฒ่าต่งไม่ต้องกังวล เขาไม่กล้าแตะต้องผม ขอแค่อาจารย์ของผมลงมือ เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน!”

“ท่านนั้นจะลงมือหรือ?”

เมื่อต่งหนานหลิ่งได้ยินสิ่งนี้ สัมผัสแห่งความสุขก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่แก่

หากท่านจะลงมือ ยังมีที่ว่างสำหรับการแก้ไข

“ท่านที่พวกคุณกำลังพูดถึง นั่นใช่เขาหรือเปล่า?”

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาตั้งใจแน่วแน่ที่จะปิติยินดี เสียงเฉยเมยของเจียงไป๋เสว่ก็ดังขึ้น

ขณะพูด เจียงไป๋เสว่หยิบรูปถ่ายสองสามรูปจากกระเป๋าของเธอแล้วโยนต่อหน้าพวกเขาเหมือนขยะ

ต่งหนานหลิ่งและอาจารย์เปาตกใจ หยิบภาพขึ้นมาดู ตัวสั่นและตกใจจนหน้าซีด

รูปถ่าย แสดงให้เห็นศพของชายชุดดำที่มีบาดแผลถึงชีวิต 3 แผลตามร่างกาย ได้แก่ คิ้ว หัวใจ และลำคอ ซึ่งถูกมีดคมผ่าออก

“นี่ เป็นไปได้ยังไง...”

อาจารย์เปาถือรูปถ่าย มือของเขาสั่น และใบหน้าซีดของเขาช่างเหลือเชื่อ

หลังจากผ่านไปนาน เขาก็เงยหน้าขึ้น มองไปที่เจียงไป๋เสว่และพูดว่า "คุณเป็นใคร อาจารย์ของผม เกิดอะไรขึ้น?"

“เขาถูกฉันฆ่า”

เสียงของเจียงไป๋เสว่ สงบราวกับจะพูดเรื่องธรรมดา

อาจารย์เปาหดรูม่านตาลง ใบหน้าของเขาซีดเผือด

เมื่อถังเฉาดูรูปนี้ ก็หรี่ตาลงเล็กน้อย “นี่คือศพที่คุณขอให้เฟิ่งหวงช่วยทำการชันสูตรพลิกศพเหรอ?”

"ใช่แล้ว"

เธอพยักหน้าและกล่าวว่า “ตอนที่เขาเสียชีวิต จู่ๆศีรษะของเขาก็ระเบิด ฉันสงสัยว่ามีระเบิดอยู่ในร่างกายของเขา ฉันจึงขอให้เฟิ่งหวงช่วยทำการชันสูตรพลิกศพ บางทีอาจพบร่องรอยของ”หว่างเหลี่ยง”นั้นบ้าง”

ถังเฉาเงียบสงัด นักของหว่างเหลี่ยง มีชิประเบิดติดตั้งอยู่ในหัวของเขา เขารู้เรื่องนี้ดี

อย่างไรก็ตาม มันยากมากที่จะได้ชิประเบิดไฮเทคแบบนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจะติดตั้งชิประเบิดไว้ในสมองของมนุษย์

ทุกอย่างเกี่ยวกับองค์กรหว่างเหลี่ยง ตอนนี้ยังคงเป็นปริศนา

แต่ในไม่ช้า ดวงตาของเขาก็มืดมนอย่างมาก "อาวุโสของสมาคมการต่อสู้ กลับเป็นลูกศิษย์ของผู้บริหารของ 'หว่างเหลี่ยง' หรือ?"

เมื่อคิดถึงถังเสี่ยวลี้ถูกอุ้มไปในคืนนั้น หลินชิงเสว่ถูกลอบสังหาร ความโกรธเคืองในหัวใจของถังเฉาไม่สามารถยับยั้งได้

หลังจากบดขยี้ภาพถ่าย ถังเฉาก็มาตรงหน้าอาจารย์เปา โดยไม่สนใจอาการบาดเจ็บสาหัสของเขา และหยิบขึ้นมา "คุณเป็นลูกศิษย์ของเขาหรือ?"

หลังจากที่รู้ว่าอาจารย์ถูกผู้หญิงคนนี้ที่สวมเสื้อหนังสีดำฆ่า อาจารย์เปาถึงตอนนี้สีหน้ายังคงซีด

หลังจากถูกถังเฉาตะโกน ดวงตาของเขาก็มีโฟกัส และเขาก็พยักหน้าอย่างว่างเปล่า

“เนื่องจากคุณเป็นลูกศิษย์ของเขา งั้นคงไม่สามารถไว้ชีวิตคุณได้แล้ว” คำพูดของถังเฉาเย็นชา ปนเจตนาฆ่าอย่างแรงกล้า

หลังจากพูดจบ เขาก็จับคอของอาจารย์เปา ยกขึ้นด้วยมือข้างหนึ่ง

อาจารย์เปาตกใจ พยายามสุดแรง และพูดอย่างยากลำบาก "คุณ... คุณฆ่าผมไม่ได้ ผมไม่รู้อะไรเลย ... "