บทที่ 314 ระเบิดครั้งที่สอง

“ยังจะสู้อย่างสิ้นหวังอยู่อีกเหรอ?”

มองเฟิ่งหวงที่อยู่โดดเดี่ยวตัวคนเดียว หลินโป๋หลายก็อดที่จะหัวเราะเยาะออกมาไม่ได้ มองแผ่นหลังของถังเฉาแล้วตะโกนออกมา “ถังเฉา ฉันสำคัญนายผิดไป ยังนึกว่านายจะอยู่ยอมรับทุกอย่างเพียงลำพังเหมือนกับพวกลูกผู้ชาย นึกไม่ถึงว่าจะแค่ให้บอดี้การ์ดหญิงของนายช่วยปิดทางให้นาย นายกำลังผลักเธอไปลงนรก!”

ทุกคนในตระกูลหลินยกมุมปากขึ้นมานิด ๆ ยิ้มเยือกเย็นออกมาอย่างชัดแจ้ง

ในสายตาของพวกเขา ต่อให้เฟิ่งหวงต่อสู้เก่งแค่ไหนก็มีเพียงตัวคนเดียว ทั้งยังเป็นผู้หญิง จะมาเป็นคู่ต่อสู้ของผู้คุ้มครองพิเศษที่ยอดเยี่ยมจำนวนมากขนาดนี้ได้อย่างไร?

หลินจ้าวหยูนเคยได้เห็นพลานุภาพของเฟิ่งหวง แต่ก็ยังอดที่จะกังวลไม่ได้

ก็เหมือนกับที่หลินโป๋หลายพูดมา คนพวกนี้ล้วนแต่เป็นผู้ที่เก่งกล้าเป็นพิเศษ ผ่านการฝึกมาโดยเฉพาะ

อย่างไรก็ตาม ถังเฉายื่นนิ้วออกมาสามนิ้วโดยที่ไม่ได้หันกลับไปมอง น้ำเสียงเย็นชา “สามสิบวินาที ทำได้ไหม?”

“ได้ค่ะ!”

เฟิ่งหวงขานรับด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

หลินโป๋หลายฟังอยู่นานถึงจะเข้าใจได้ว่าบทสนทนาของทั้งคู่คืออะไร เขาเดือดดาลขึ้นมาเต็มใบหน้าทันที “อวดดี! ฉันจะดูซิว่าผู้หญิงคนหนึ่งจะจัดการคนมากมายขนาดนี้ภายในสามสิบวินาทีได้อย่างไร!”

ถังเฉาเอ่ยอย่างเย็นชา “ผ่านไปสองวินาทีแล้ว”

ขวับ...

ร่างของเฟิ่งหวงหายไปจากที่เดิมทันที รุกเข้าไปสังหารบรรดาผู้คุ้มกันที่เก่งกล้าพวกนั้นราวกับเสือที่เข้าไปในฝูงแกะ

“รนหาที่ตาย!”

หัวโจกที่อยู่ด้านหน้าสุดหัวเราะออกมาเสียงเย็น ปล่อยหมัดออกไปหนึ่งหมัด

แต่ทว่าเวลาต่อมาเขาก็หัวเราะไม่ออก สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างบ้าคลั่ง

เฟิ่งหวงปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขาราวกับปีศาจร้าย ยกเข่าขึ้นมาในชั่วพริบตา ยันเข้าที่คางของเขาอย่างหนัก

พลั่ก...

เสียงดังขึ้นมา คางของหัวโจกเคลื่อนหลุดออกมาทันที สลบไสลตายไป

ที่น่ากลัวกว่านั้นก็คือ ในเวลาเดียวกันกับที่ถีบโจมตีหัวโจกไปนั้น เฟิ่งหวงยังซัดผู้คุ้มครองร่วงไปพร้อมกันสามนาย

ชั่วพริบตาสั้น ๆ โจมตีจนแตกพ่ายไปสี่คน ผู้คุ้มกันที่เหลืออยู่ก็ไม่กล้ารุกเข้าไปแล้ว สายตาหวาดผวา

“ยังเหลืออีกยี่สิบวินาที”

ถังเฉาส่งเสียงออกมาอย่างเย็นชา

เฟิ่งหวงได้ยินอย่างนั้นสายตาก็เปลี่ยนเป็นเยียบเย็นยิ่งขึ้น เพิ่มความเร็วในการสังหาร

พลั่ก อั้ก โครม...

หลังจากสิบกว่าวินาทีผ่านไป ผู้คุ้มครองทั้งหมดนอนแผ่สะเปะสะปะอยู่บนพื้น เฟิ่งหวงยืนอยู่ตรงกลาง หอบอย่างรุนแรง

ผู้คุ้มกันทั้งหมดของตระกูลหลวงในเยี่ยนตูทุกคนล้วนแข็งแกร่ง จัดการคนสามสิบกว่าคนได้ภายในสามสิบวินาที ถึงแม้ว่าจะเป็นเฟิ่งหวง แต่ก็เปลืองแรงไปไม่น้อย

สามสิบวินาทีผ่านไป ถังเฉาก็พาถังเสี่ยวลี้เดินไปถึงประตูปราสาทพอดี เขาเอ่ยเสียงเรียบว่า “ถึงแม้ว่าจะสำเร็จภายในเวลาที่กำหนดไว้ แต่พลังที่เสียไปเยอะกว่าเมื่อก่อน เฟิ่งหวง เธอฝีมือตกแล้ว”

“ขออภัยค่ะ รองหัวหน้า!”

บนใบหน้าของเฟิ่งหวงเต็มไปด้วยความละอายใจ โค้งตัวน้อย ๆ “ต่อไปฉันจะฝึกเพิ่มขึ้นอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ค่ะ!”

“...”

บทสนทนาของถังเฉากับเฟิ่งหวงทำให้ทุกคนตะลึงงัน ครู่หนึ่ง สายตาที่มองเฟิ่งหวงก็เปลี่ยนเป็นประหวั่นพรั่นพรึงในชั่วพริบตา

จัดการผู้คุ้มครองของตระกูลหลวงในเยี่ยนตูได้ภายในสามสิบวินาทีนี่ก็สะเทือนไปทั้งโลกแล้ว คาดไม่ถึงว่าจะยังฝีมือตกอีก!

นาทีนี้มือเท้าของหลินโป๋หลายเย็นชืด ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าที่ถังเฉาสามารถรอดออกมาจากเงื้อมมือของหลินหู่ได้อย่างไร้บาดแผล

อาศัยบอดี้การ์ดหญิงที่ต่อสู้เก่งคนนี้ทั้งหมด!

นอกจากหลินโป๋หลายแล้ว ผู้อาวุโสรุ่นเดียวกับหลินอิ่นพวกนี้ หลังจากตื่นตะลึงแล้วก็มีใบหน้าเขียวคล้ำถึงขีดสุด

“สวะทั้งกลุ่ม...” หลินอิ่นกัดฟันพูด

หลินโป๋หลายมองเฟิ่งหวงเหมือนกับกำลังคิดอะไรอยู่ แล้วก็พูดขึ้นมาทันทีว่า “คุณแข็งแกร่งขนาดนี้ ติดตามเจ้านายที่ไร้ประโยชน์แบบนี้ เสียดายความสามารถจริง ๆ ไม่สู้มาทำงานให้กับตระกูลหลวงในเยี่ยนตูของพวกเรา ผมจะไม่ปฏิบัติอย่างไม่ยุติธรรมกับคุณแน่”

หลินอิ่นมองหลินโป๋หลายแล้วเอ่ยชมขึ้นมาทันที รู้สึกปลื้มใจในความฉลาดของลูกชายตน

ศักยภาพของเฟิ่งหวงเป็นที่ประจักษ์ไปทั่ว ถ้าหากสามารถเชิญชวนบอดี้การ์ดคนหนึ่งที่เก่งกาจขนาดนี้มาได้ เช่นนั้นศักยภาพของตระกูลหลินจะต้องอยู่เหนือกว่าแปดตระกูลที่เหลืออย่างแน่นอน

ดังนั้นหลินอิ่นจึงตะโกนเสียงดังขึ้นบ้าง “ถังเฉา ในเมื่อนายเป็นสามีของหลินชิงเสว่ ยังไม่รีบบอกให้บอดี้การ์ดของนายหยุดมืออีกเหรอ ยอมศิโรราบต่อตระกูลหลินของฉัน!”

ถังเฉาเยาะหยันไปทั้งหน้า ก่อนหน้านี้ตอนที่ยังไม่รู้ความสามารถของเฟิ่งหวงก็จะแยกเขากับหลินชิงเสว่ให้ได้ ตอนนี้เฟิ่งหวงแสดงศักยภาพที่แท้จริงออกมาแล้วก็เริ่มจำได้ว่าเขาเป็นสามีของหลินชิงเสว่แล้ว

แต่ว่า ถังเฉามองสีหน้าท่าทางของพวกเขาออกชัดเจนตั้งแต่แรกแล้ว จึงหยอกเย้าขึ้นมาทันที “ถ้าหากคุณมีความสามารถก็รับสมัครได้เต็มที่เลย”