บทที่ 38 ทุบ！

บทที่ 38 ทุบ！

รอซ่งหมิงเวยมาพร้อมกับกองทหาร ถังเฉากำลังดื่มไวน์อย่างสบาย ๆ

ข้างหลังพวกเขามีบาร์เทนเดอร์สามหรือสี่คนเดินขึ้นลง ดูเหมือนสบาย ๆ แต่จริงๆแล้วพวกเขาเหลือบมอง เห็นได้ชัดว่าหลิ่วเซียนส่งพวกเขามาเฝ้าติดตามสถานการณ์

ถังเฉาไม่สนใจ มองเห็นซ่งหมิงเวยเข้ามา ก็กวักมือเรียก

ซ่งหมิงเวยเหลือบมองเฟิ่งหวงที่อยู่ข้างถังเฉาด้วยความกลัว ภาพเฟิ่งหวงที่ตกลงมาจากท้องฟ้าราวกับเทพสังหารในวันนั้น มันยังคงเป็นเหมือนฝันร้ายที่ตราตรึงอยู่ในจิตใจของเขา

เมื่อหันหน้าไปทางซ่งหมิงเวย เฟิ่งหวงก็ไม่สนใจ ในสายตาของเฟิ่งหวง ชีวิตของซ่งหมิงเวยก็มีค่าเหมือนกับมดบนพื้นดิน

ถังเฉาชี้ไปที่เก้าอี้ตรงข้ามและยิ้มเบา ๆ : "นั่ง"

ซ่งหมิงเวยนั่งปักหมุดและต่อหน้าถังเฉา มองสภาพแวดล้อมโดยรอบ ขมวดคิ้ว “นี่ไม่ใช่บาร์ที่สร้างโดยตระกูลหวางเหรอคุณมาทำอะไรที่นี่?”

ถังเฉาเหลือบมองเขาเบา ๆ “ฉันจะทำอะไร ต้องได้รับความยินยอมจากคุณหรือหรอ?”

ซ่งหมิงเวยก็หดคอทันที โดยตระหนักว่าเขาพูดอะไรผิด และรีบรินไวน์ให้ตัวเอง “ ฉันจะลงโทษตัวเองด้วยหนึ่งแก้ว”

หลังจากพูด เขาก็ดื่มสุรา Spades Aแก้วใหญ่ ทันใดนั้น ใบหน้าของเขาก็แดง

"ไม่ต้องกลัว ฉันเป็นคนที่มีความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างภาครัฐและเอกชน เป้าหมายของฉันตั้งแต่ต้นจนจบมีเพียงซ่งหรูอี้เท่านั้น ไม่มีอะไรเกี่ยวกับคุณ"

ถังเฉามองไปที่ซ่งหมิงเวยยิ้มและพูดว่า: "พูดอีก ตอนนี้คุณเป็นคนของฉัน ฉันจะไม่ปฏิบัติต่อคุณไม่ดี”

ด้วยเหตุนี้ ถังเฉาจึงยกแก้วขึ้นให้ซ่งหมิงเวย

"ขอบคุณ"

ซ่งหมิงเวยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ยังคงยกแก้วขึ้น และชนกับถังเฉา

ถังเฉาเพียงจิบ แต่ซ่งหมิงเวยดื่มหมดแก้ว ในความคิดของเขา ถ้าดื่มกับถังเฉา จะต้องหมดแก้ว

“ แล้วยาแก้พิษล่ะ?”ดวงตาของซ่งหมิงเวยหันไปมองถังเฉาอย่างกระตือรือร้น และแบมือออกไปทางถังเฉา

"ยาแก้พิษอยู่กับฉัน"

ถังเฉายังคงยิ้มจาง ๆ : "ฉันจะให้คุณ แต่ไม่ใช่ตอนนี้"

"...... "

ด้วยเหตุนี้ ซ่งหมิงเวยจึงเข้าใจความหมายของถังเฉาอย่างถ่องแท้

หลังจากที่โดนถังเฉาป้อนยาพิษ เขาได้ไปหาหมอที่มีชื่อเสียงเป็นการส่วนตัว แต่แม้แต่หมอที่มีชื่อเสียงก็ไม่สามารถบอกได้ว่ามันคือพิษชนิดใด นี่จึงทำให้ซ่งหมิงเวยสิ้นหวัง

เขารู้ความหมายของถังเฉา---- ต้องการยาแก้พิษ? ใช่ ทำงานให้ฉัน เป็นสุนัขของฉัน

ตอนนี้ ถึงเวลาที่สุนัขของเขาจะกัดเจ้าบ้านเป็นครั้งแรก

ซ่งหมิงเวยหายใจเข้าลึก ๆ และพูดว่า "พูดเถอะคุณอยากให้ฉันทุบบริษัท ไหน"

ถังเฉาชี้ที่พื้นและกล่าวว่า "ไม่ต้องรีบ เริ่มจากที่นี่ก่อน"

"ที่นี้!"

ทันใดนั้นดวงตาของซ่งหมิงเวยก็กระตุกอย่างรุนแรง: "นี่คือบาร์ภายใต้ตระกูลหวาง "

“เพราะตระกูลหวางเปิด ฉันจึงต้องการทุบมันทิ้ง”

ซ่งหมิงเวยกำลังจะร้องไห้ และแววตาของเขาก็ยิ่งหวาดกลัว:“ นี่คือบาร์ภายใต้ตระกูลหวางตระกูล เมื่อไม่นานมานี้ตระกูลซ่งได้เข้ามาใกล้ตระกูลหวาง คุณให้ฉันทำลายทรัพย์สินของตระกูลหวาง นี่คือการบังคับให้ฉันไปสู่จุดจบ พี่สาวของฉันจะต้องฆ่าฉัน "

ทันใดนั้นถังเฉาก็หัวเราะอย่างเย็นชา: "เพื่อทำงานให้ฉัน ไม่เสี่ยงสักหน่อย จะได้อย่างไร"

"จะพูดอีก ถ้าไม่มีความเสี่ยง จะพิสูจน์ความภักดีของคุณได้อย่างไร"

ซ่งหมิงเวยได้ฟังคำพูดที่ชั่วร้ายของถังเฉา ซ่งหมิงเวยก็ตัวสั่นระริก

"ปีศาจ คุณคือปีศาจ ที่ร้ายกาจกว่าพี่สาวของฉัน"

เขารู้สึกตกใจโกรธและกลัวแล้วพูดว่า: "อย่าคิดว่าวันนี้พี่สาวของฉันไม่รู้ว่าคุณทำอะไรอยู่ คุณจะท้าทายความอดทนของพี่สาวฉันจริงๆเหรอ? "

ถังเฉาถามด้วยสีหน้าแปลกๆ : "คุณเป็นคนที่ทุบบริษัทตระกูลหวาง และคุณเป็นคนที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่าง ตระกูลหยางและตระกูลซ่งยุ่งเหยิง มันเกี่ยวอะไรกับฉัน?"

“คุณ”

ซ่งหมิงเวยหายใจไม่ออกและในที่สุดก็เข้าใจว่าทำไมถังเฉาถึงเรียกเขามาที่นี่ คือทำให้เขาเป็นเป้า

เรื่องการทุบร้าน เย่เทียนหลงก็สามารถทำได้ ทำไมเขาถึงเรียกซ่งหมิงเวย

เพราะเรียกว่าซ่งหมิงเวย ความเสี่ยงของการสูญเสียและการเปิดเผยจะลดลง และเย่เทียนหลงของเย่เทียนหลงก็เป็นกองกำลังใต้อำนาจที่มีชื่อเสียงของตระกูลจ้าว หากมันกลายเป็นปัญหาใหญ่มันจะส่งผลกระทบต่อเย่เทียนหลง

ซ่งหมิงเวยคิดอยากจะด่าแม่ พลันอดกลั้นไว้ได้ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ทุบแก้วที่ทำมาอย่างดีในมือลงกับพื้นอย่างแรง

เพล้ง---

ทันใดนั้นกระจกก็ถูกทุบเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

เสียงแหลมคมนั้นดึงดูดความสนใจของทุกคน