บทที่ 39 การโจมตีทางความคิด

บทที่ 39 การโจมตีทางความคิด

เวลานัดหมายระหว่างตระกูลหลินและบริษัทลี่จิงกรุ๊ป คือสิบโมงเช้า

เมื่อเวลาเก้านาฬิกา หลินฉ่ายเวยและ โจวเหม่ยหยูน กำลังรออยู่ที่ชั้นล่างในอาคารกั๋วจี้

หลินฉ่ายเวย แต่งตัวอย่างตั้งใจเป็นพิเศษและแต่งเครื่องสำอางอย่างเหมาะสม ไม่เพียงแต่จะรับมือกับการประชุมสำคัญที่กำลังจะมาถึงเท่านั้น มันสร้างความประทับใจที่ดีให้กับผู้อำนวยการลี่จิงกรุ๊ป นอกจากนี้ยังเป็นเพราะหวางเยี่ยลูกชายของตระกูลหวางก็มาด้วย

หลังจากพบกันไม่กี่วัน หลินฉ่ายเวยและหวางเยี่ยก็คุยกันอย่างถูกคอ ตระกูลหยางรับปากตระกูลหลินว่าจะช่วยเรื่องหาคนดังมารับรอง ก็สามารถแก้ไขได้เช่นกัน

ในเวลานี้ รถออดี้ธรรมดาคันหนึ่งจอดอยู่ตรงหน้าแหลินฉ่ายเวย และชายในชุดสูทสีขาวที่เหมาะสมก็ลงจากรถอย่างช้าๆใบหน้าที่หล่อเหลาและรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ ทำให้เกิดรอยยิ้มบนใบหน้าของหลินฉ่ายเวยมากยิ่งขี้น

"หวางเยี่ย ทางนี้" หลินฉ่ายเวยโบกมือให้เขา

หวางเยี่ยมาถึงตรงหน้าหลินฉ่ายเวยและโจวเหม่ยหยูน และทักทายอย่างสุภาพ: "คุณป้า ฉ่ายเวย ผมมาสายแล้ว"

"ไม่เป็นไร พวกเราก็เพิ่งมาถึงไม่นาน"

สีหน้าของโจวเหม่ยหยูนยิ้มออกมาทันที: “ เสี่ยวเยี่ย เรื่องของศิลปินได้รับการแก้ไขแล้วหรือยัง? “

“ไม่ต้องห่วงครับคุณป้า”

หวางเยี่ยยิ้มและหยิบเอกสารออกมาและพูดว่า: "นี่คือเอกสารที่พ่อของผมให้มา ในนี้มีข้อมูลศิลปินของบริษัทการบันเทิงฮุยหวงทั้งหมด ประธานหลินสามารถคัดเลือกได้ ทุกคนสามารถหารายได้

ในงานเลี้ยงแต่งงาน หวางเยี่ยจงใจเข้าใกล้หลินฉ่ายเวย ไม่ใช่ความรักตั้งแต่แรกเห็นธรรมดา

การที่ตระกูลหลินชนะการเสนอราคาของกลุ่มลี่จิงกรุ๊ป ก่อให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นที่เมืองหมิงจู ตระกูลหวางก็ต้องการที่จะได้รับส่วนแบ่ง

ทั้งสองฝ่ายเจรจากัน หลังจากจบเรื่อง ตระกูลหลิน ตระกูลหวางแบ่งออกเป็นห้าห้าส่วน

"งั้นก็ดี "

โจวเหม่ยหยูนถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที และพูดกับหลินฉ่ายเวยและหวางเยี่ย: "เข้าไปรอข้างในกันเถอะ"

เมื่อพูดอย่างนั้นทั้ งสามคนก็มาที่บริเวณรอของอาคารกั๋วจี้

โจวเหม่ยหยูนดื่มชาที่พนักงานบริการเตรียมไว้ และมองไปที่กลุ่มธุรกิจการเงินด้านล่าง ด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจอย่างที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน

ตราบใดที่ความร่วมมือเป็นไปด้วยดี ตระกูลหลิน ก็สามารถยืนหยัดได้ และเธอหลินฉ่ายเวยคือผู้กอบกู้ตระกูลหลิน!

"ตระกูลหลินสามารถพัฒนาเช่นนี้ได้ โชคดีที่เสียสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ไป"

โจวเหม่ยหยูนจิบชา แต่มุมปากของเธอยิ้มเยาะ

เมื่อตระกูลหลินเรืองอำนาจ สิ่งแรกที่ต้องทำคือ ไล่ถังเฉาออกจากบ้าน!

หลินเจิ้นสงสามารถปกป้องเขาได้ชั่วขณะ จะปกป้องเขาไปตลอดชีวิตได้ไหม?

......

หลิ่วเซียนรู้สึกว่าเรื่องนี้ได้จบลงแล้ว

เธอได้พบเห็นผู้คนมากมาย และรู้ว่าคนประเภทไหนควรจะพูดอย่างไร ในความคิดของเธอ ถังเฉาเป็นผู้มีฝีมือด้านการต่อสู้ เพื่อเงินหนึ่งร้อยล้าน ลี่จิงกรุ๊ปก็รีบ เชิญมา

อย่างไรก็ตาม หลิ่วเซียนยังคงแก้ไขได้อย่างง่ายดาย เมื่อนึกถึงเรื่องนี้เธอยิ้มอย่างดูถูก หยิบไวน์แดงดีๆออกมาหนึ่งขวดบริการด้วยตัวเองและชิมเอง

ไม่นาน ประตูห้องทำงานก็เปิดออก ชายคนหนึ่งสวมแว่นตาขอบทองเข้ามาพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า: "สมกับที่เป็น 'แม่ม่ายดำ' เพียงไม่กี่คำ ก็ไล่กลุ่มผู้ติดตามหนี้ของลี่จิงกรุ๊ปออกไปแล้ว

เมื่อได้ฟังคำชมอย่างไม่ลดละของหวางหมิ่นเหมิน รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิ่วเซียนก็ดูดีมากขึ้น: “สองแขนขาที่พัฒนาความคิดของสมองที่เรียบง่ายเท่านั้น ไม่นับอะไร”

หวางหมิ่นเหมินมีความสุขมาก นั่งลงข้างๆหลิ่วเซียน เขาหยิบมือขาวเล็ก ๆ ของเธอขึ้นมาแล้วนวดเบา ๆ : " ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ที่คุณช่วยเหลือเรื่องนี้ ผลประโยชน์ของคุณจะขาดไม่ได้”

เมื่อได้ยินถึงผลประโยชน์ดวงตาของหลิ่วเซียน ก็เริ่มกระตือรือร้น: “ทำไมเถ้าแก่หวาง ไม่ให้รางวัลด้วยเงินร้อยร้านของ ลี่จิงกรุ๊ปเลยล่ะ? “

“ดู คุณจะโลภทรัพย์สินนั้น”

เมื่อหวางหมิ่นเหมินได้ยินเช่นนี้ เขาไม่ได้โกรธ แต่ยิ้มอย่างมีเลศนัย: “หนึ่งร้อยล้านมากเกินไป แต่ก็ไม่ใช่ว่าอยากได้แล้วจะไม่ได้ เพียงแค่ทำอะไรให้มากขึ้น ... "

ในขณะที่พูด สายตาของหวางหมิ่นเหมินก็เปลี่ยนเป็นไม่สุภาพในทันที

หลิ่วเซียนเข้าใจในทันที โค้งร่างกายของเธอด้วยความร่วมมือและพูดด้วยรอยยิ้ม: "เถ้าแก่หวาง คุณสามารถสามารถผ่อนคลายได้”

“ฮ่า ๆ มันจะผ่อนคลายได้อย่างไร?”

หวางหมิ่นเหมินหัวเราะ: "ถ้าไม่ใช่เพราะคุณเป็นผู้หญิงของจ้างลิ่ว ฉันก็อยากหาแม่ให้เสี่ยวเยี่ยอีก”

ดวงตาของหลิ่วเซียน เป็นประกาย แต่เธอไม่ได้พูดอะไร