บทที่ 382 เชิญคุณชายกลับ

ในเวลานี้ การแสดงออกของทุกคนในห้องนั้นหลากหลายมาก

แม้แต่ผู้นำสามตระกูลที่สีหน้าตื่นเต้นในเมื่อกี้ ก็เหม่อลอยในขณะนี้

พวกเขาคิดว่า ลูกเขยที่แต่งเข้าไปในบ้านฝ่ายหญิงที่มีสถานะต่ำต้อยอย่างถังเฉา เมื่อเขาเห็นผู้นำตระกูลหูจะตกใจจนพูดไม่ต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม ความจริงก็คือ ผู้นำตระกูลหูต่างหากที่ดูตื่นตระหนก

ใช่ พวกเขาเห็นชัดเจนว่า ตอนที่หูเซียวเห็นถังเฉา รูม่านตาของเขาหดสั้นลง และคนทั้งคนก็สั่นอย่างรุนแรง

นี้เป็นการแสดงถึงความกลัวและความสยดสยอง

เป็นถึงผู้นำตระกูลหูแท้ๆ กลับกลัวลูกเขยที่แต่งเข้าไปในบ้านฝ่ายหญิง?

เป็นไปได้อย่างไร?

"มันเป็นเพราะอะไร!"

หูเซียวดึงสติกลับมา มองไปที่เซี่ยสิงจู๋ด้วยสีหน้ามืดมนและถาม

เหตุผลที่เขาไม่ถามเฉินจื่อเหาพวกเขา เพราะเขารู้ว่าพวกเขาจะบิดเบือนข้อเท็จจริง ถ้าเป็นไปได้ เขาก็ไม่อยากมีเรื่องกับตระกูลเซี่ย และเรื่องทุกอย่างคงไม่ใช่เช่นวันนี้?

เซี่ยสิงจู๋กล่าวอย่างยิ้มเยาะ"ผู้นำหู ตระกูลข้าราชบริพารของคุณบางคนมีตาแต่ไม่มีแวว ทำให้แขกผู้มีเกียรติของผมขุ่นเคือง ตอนนี้ผมจะฆ่าพวกเขา คุณโอเคใช่ไหม?"

ทันทีที่คำพูดนี้ของเขาออกมา ใบหน้าของหูเซียวก็น่าเกลียดอย่างมาก

คำเรียกแขกผู้มีเกียรตินี้ ทำให้เขาตกใจอย่างมาก

มีคนหนุ่มสาวจำนวนไม่มากนักในเจียงเฉิง ที่สามารถทำให้เซี่ยสิงจู๋ใช้คำว่า 'แขกผู้มีเกียรติ' และปฏิบัติต่อเขาอย่างระมัดระวัง

ถังเฉาคนนี้ ทำไมเขาถึงสามารถเป็นแขกผู้มีเกียรติของตระกูลเซี่ยได้?

ในความเป็นจริง หากตระกูลหูส่งคนเข้าร่วมการประมูลเมื่อวานนี้ คำตอบก็ชัดเจนในทันที เพียงแต่ว่า ตระกูลหูกำลังยุ่งอยู่กับการซ่อมแซมบ้านบรรพบุรุษและไม่มีเวลาเลย

แต่ในไม่ช้า ใบหน้าของหูเซียวก็เต็มไปด้วยความอาฆาต "คุณกำลังพูดอะไร คุณต้องการทำลายตระกูลข้าราชบริพารของตระกูลหูของผม ยังถามผมอีกว่าผมมีความคิดเห็นอะไรไหม?"

“ทำไม มีปัญหาเหรอ?”

ดวงตาของเซี่ยสิงจู๋ก็หรี่ลงเช่นกัน

“เซี่ยสิงจู๋ คุณอย่ารังแกคนอื่นมากเกินไปนะ ถ้าไม่ใช่เพราะช่วงนี้ตระกูลหูค่อนข้างยุ่ง ตระกูลเซี่ยจะมีโอกาสออกมาบังอาจแบบนี้ได้ไง?”

หูเซียวโกรธเคืองอย่างมากและตะโกนเสียงดัง

ในเวลานี้ เขาโอ่อ่าตระการตา แม้ว่าเขาจะแก่แต่ก็ดูน่าเกรงขาม

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่หูเซียวพูดจบ ก็มีเสียงหัวเราะเยาะเย้ยถากถางในที่เกิดเหตุ

“งานบ้านยุ่งเหรอ?ผมคิดว่าคุณกำลังยุ่งกับการซ่อมแซมบ้านบรรพบุรุษใช่ไหม?”

“บ้านบรรพบุรุษของตนเองถูกทำลายจนไม่มีชิ้นดี ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะพาครอบครัวหนีออกจากเจียงเฉิงในชั่วข้ามคืน และจะไม่ก้าวเข้ามาอีกในชีวิตนี้!”

คำนี้ช่างกรีดหัวใจจริงๆ พูดจนดวงตาของหูเซียวเต็มไปด้วยเลือด และใบหน้าที่มีรอยย่นของเขาเต็มไปด้วยเส้นเอ็นสีเขียว

“ถังเฉา คุณคิดว่าตระกูลหูของผมนั้นขี้ขลาดงั้นหรือ?”

เขาตะโกน น้ำเสียงของเขาสั่น

ส่วนเฉินจื่อเหา จางเทียนเหอและหลี่ซื่อไห่ ได้ยินการสนทนาระหว่างถังเฉาและหูเซียว พวกเขาก็สั่นมากจนพูดไม่ออก สีหน้าของพวกเขาก็ขาวซีด

ก่อนหน้านี้ถังเฉาบอกว่าเขาเป็นคนรื้อบ้านบรรพบุรุษของตระกูลหูเอง พวกเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกจึงหัวเราะเยาะมัน ไม่ได้ไปสนใจ

แต่เมื่อพิจารณาจากปฏิกิริยาที่โกรธเคืองและหวาดกลัวของผู้นำตระกูลหู มีโอกาสเป็นจริงได้มาก!

ถังเฉา ได้รื้อถอนบ้านบรรพบุรุษของตระกูลหูจริงหรือ อีกอย่าง ยังมีชีวิตอยู่จนถึงปัจจุบัน

สำหรับเฉิงเพ่ย หลังจากรู้ความจริงนี้ เธอก็ตกใจจนล้มลงบนพื้น รูม่านตาของเธอก็เบิกกว้างและใบหน้าขาวซีด

เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะเธอ และตอนนี้ แม้แต่ตระกูลหูถังเฉาก็ไม่เห็นมันอยู่ในสายตา เขาจะจัดการกับเธออย่างไร?

หลังจากเยาะเย้ยเสร็จ การแสดงออกของถังเฉาก็เย็นชาลง "ผู้นำหู คุณพูดผิดแล้ว ไม่ใช่ผมที่เห็นว่าตระกูลหูขี้ขลาด แต่ตระกูลหูของคุณต่างหากที่เห็นผมขี้ขลาด!"

เขาชี้ไปที่เฉินจื่อเหา จางเทียนเหอและหลี่ซื่อไห่พวกเขาสามคน"พวกเขาไม่เพียงแต่ทำให้ภรรยาของผมลำบากใจ แต่ยังร่วมมือกับผู้หญิงเลวคนนี้ พยายามที่จะทำอะไรไม่ดีกับภรรยาของผม ผมต้องการทำลายพวกเขา มันเกินไปไหม?”

หูเซียวมองลงไปที่เฉินจื่อเหาพวกเขาสามคนทันที ดวงตาของเขากระตุกอย่างรุนแรง