บทที่ 399 มือมืดที่อยู่เบื้องหลัง

ฉากที่เกิดอยู่ต่อหน้าเหนือความคาดหมายของถังเฉาไปมาก

เขามาอยู่ข้างกายของจ้าวเย็นหรานด้วยความรวดเร็ว มองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง

ลูกนอกสมรสทั้งหมดของตระกูลจ้าวล้วนตายกันหมดแล้ว แล้วคนที่ยิงปืนเป็นใครกัน?

จ้าวเย็นหรานตัวเย็นเหมือนน้ำแข็งไปทั้งตัว สั่นสะท้านอย่างรุนแรง

“ใคร... ใครเป็นคนทำ!”

เธอกับถังเฉาค่อย ๆ หมุนตัว มองไปยังชั้นสอง

จากนั้นก็มองเห็นฉากที่ทั้งสองคนล้วนไม่อยากจะเชื่อ

จ้าวเหล่าลิ่วที่เดิมควรจะกลายเป็นศพถูกฝังไปแล้วกำลังยืนอยู่บนชั้นสองอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ไม่บุบสลาย ในมือยังถือปืนไว้หนึ่งกระบอก

ปลายกระบอกปืนมีควันสีขาวพุ่งขึ้นมาพักหนึ่ง จากตรงนี้จะเห็นได้ว่าเขาก็คือคนที่ยิงปืนสังหารจ้าวจือชิว

“ตะ... ตาเฒ่า?”

จ้าวเย็นหรานสั่นไปทั้งร่างอย่างรุนแรงราวกับเห็นผี สีหน้าหวาดกลัวจนถึงขีดสุด

ดวงตาของถังเฉาหรี่ลงจนเป็นเส้น สำหรับการปรากฏตัวของจ้าวเหล่าลิ่ว นอกเหนือความคาดหมาย แต่ก็อยู่ในเหตุผล

ที่จริงแล้วก่อนหน้านี้เขาก็สงสัยว่าจ้าวเหล่าลิ่วจะแกล้งตาย ดูเหมือนตอนนี้เขาจะทายถูกแล้ว

จ้าวเหล่าลิ่วสวมสูทดำทั้งตัว กดสายตามองบ้านใหญ่ตระกูลจ้าวจากที่สูง เหมือนคนตายที่ไหนกัน?

ด้านหลังของเขา ยังมีชายชราผมขาวอีกท่านยืนอยู่ ก็คือท่านหง

เขามองจ้าวเย็นหรานแล้วเอ่ยว่า “แกลงมือไม่ได้ ฉันจะลงมือแทนแกเอง!”

“จ้าวเหล่าลิ่ว คุณไม่ได้ตายจริง ๆ ด้วย”

ถังเฉาจ้องเขม็งอยู่นาน ทันใดนั้นก็ยิ้มออกมา

จ้าวเหล่าลิ่วหัวเราะออกมาด้วยใบหน้าแดงปลั่งดูสุขภาพดี “ฉันจะตายได้อย่างไร ถ้าฉันตายไป ละครตลกนี้ก็ไม่มีใครมาเก็บงานน่ะสิ?”

ท่านหงที่อยู่ด้านหลังเองก็ยิ้มน้อย ๆ ค้อมตัวเอ่ยแสดงความยินดีว่า “ยินดีกับท่านผู้นำด้วยครับที่ทำให้ความวุ่นวายภายในสงบลงได้ ต่อไปก็จะไม่มีหัวขโมยมามักมากอยากได้ตำแหน่งผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของท่านอีก”

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ท่านหง ที่นี่ท่านเองก็มีความชอบอยู่ส่วนหนึ่ง และยังมีนาย ถังเฉา!”

จ้าวเหล่าลิ่วมองไปยังถังเฉาทันที หัวเราะออกมา “ฉันมองนายไม่ผิดจริง ๆ ถ้าหากไม่มีนาย ลูกสาวของฉันอาจจะถูกกินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูกไปแล้ว”

ถังเฉาสีหน้าไร้อารมณ์ ไม่ได้พูดออกมาสักประโยค

กลับเป็นจ้าวเย็นหรานที่มองสองคนที่พูดคุยหัวเราะกันสนุกสนานอยู่ที่ชั้นสองด้วยความหวาดกลัว “นี่มันเรื่องอะไรกันแน่คะ ไม่ใช่ว่าพ่อถูกลอบฆ่าไปแล้วเหรอ ทำไม...”

เพราะสั่นสะท้านเกินไป เธอพูดต่อไปไม่ได้แล้ว

จ้าวเหล่าลิ่วมองจ้าวเย็นหรานแวบหนึ่ง “ลูกสาวคนดีของฉัน ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? ฉันยังไม่ตาย ทั้งหมดนี้ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ฉันแสร้งทำ เพื่อที่จะได้ล่อให้พวกลูกอกตัญญูที่นิสัยใจคอโหดเหี้ยมออกมา!”

“อะไรนะคะ?”

คำพูดของจ้าวเหล่าลิ่วพังทลายความเข้าใจของจ้าวเย็นหรานในชั่วพริบตา ทำให้ดวงตาทั้งคู่ของเธอไม่มีระยะโฟกัสทันที

เธอพูดพึมพำว่า “ถ้าอย่างนั้นพินัยกรรมล่ะ ก็เป็นของปลอมเหรอคะ?”

ถังเฉาดึงจ้าวเย็นหรานมาอยู่ข้างหลังทันที เอ่ยเสียงต่ำว่า “อย่าโง่ไปหน่อยเลย เรื่องทั้งหมดนี่ รวมถึงที่เขาถูกลอบฆ่า การทำพินัยกรรม ล้วนแต่เป็นเรื่องที่เขาเตรียมการมาล่วงหน้าแล้ว!”

“ไม่ผิด นี่เป็นกระดานหมากที่ฉันวางเอาไว้จริง เพื่อที่จะขุดรากถอนโคนเจ้าพวกลูกนอกสมรสที่น่าขายหน้าเหล่านั้น!”

ในดวงตาของจ้าวเหล่าลิ่วมีความบ้าคลั่งอยู่ “หมากกระดานนี้ ฉันเริ่มวางแผนตั้งแต่ตอนที่ประกาศว่าตัวเองเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายแล้ว ทุกอย่างที่แกเห็นเป็นเรื่องเท็จทั้งหมด!”

"ฉันไม่ได้เป็นมะเร็ง แล้วฉันก็ไม่ได้ถูกลอบฆ่าด้วย พินัยกรรมที่จัดตั้งขึ้นเป็นเพียงแค่ยาแรงเทียบหนึ่งเพื่อให้พวกแกฆ่ากันเองเท่านั้น”

สายตาของถังเฉาเปล่งประกาย ถึงจะเป็นเขาก็ยังไม่ยอมรับไม่ได้ว่า ที่จ้าวเหล่าลิ่วสามารถเป็นผู้นำตระกูลจ้าวได้ไม่ใช่เพราะดวงดีทั้งสิ้น

เขาไม่เพียงมีสติปัญญาและความกล้าหาญเกินมนุษย์ ทั้งยังทั้งยังแผนสูงอย่างลึกล้ำ ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น ลำพังแค่ความวุ่นวายภายในครั้งนี้ เขาก็วางกลอุบายจนทุกคนหัวปั่น แม้แต่ถังเฉาก็ยังถูกเขาใช้ประโยชน์

เขารู้ว่าลูกสาวของเขาอยู่ใกล้กับถังเฉามาก แต่ก็ไม่เคยขัดขวาง เพื่ออะไร?

แน่นอนว่าเพื่อที่จะยืมมือเขาช่วยเหลือจ้าวเย็นหรานให้ถังเฉาตกหลุมพราง

ท้ายที่สุด เรื่องราวที่พัฒนาล้วนแต่อยู่ในแผนการของเขา