บทที่ 457 ตาบอด

ตุ๊ดตู๊ด!

พูดเสร็จก็วางสายไป

หูเยว่เยว่ผงะไปครู่หนึ่งและถามว่า "ใครเหรอ?"

“เป็นคนประสาท บอกว่าเขาเป็นประธานของจวี้เฟิงกรุ๊ป หูอีซาน คุณว่ามันตลกไหม?”

ใบหน้าเห้อหยางเต็มไปด้วยความรังเกียจ

หูเยว่เยว่กังวลเล็กน้อย "มันไม่ใช่ของจริงใช่ไหม เพราะว่าคนคนนั้นเพิ่งพูดเสร็จ ก็โทรหาคุณ ... "

ใบหน้าของเห้อหยางก็ยิ่งดูถูกเหยียดหยามมากขึ้น "เป็นไปได้อย่างไร ถ้าเป็นประธานบริษัทของเราจริงๆ จะโทรหาเราไหม?"

“ผมว่านะ ไอ้หนุ่มคนนั้นต้องเป็นคนที่จ้างมาแน่ๆ เบอร์มือถือผมไม่ได้เปลี่ยนมาแปดเก้าปี ฟางหย่าบอกเบอร์นั้นให้เขา แล้วก็ให้เพื่อนเธอแกล้งเป็นประธานบริษัทของเราโทรมา เพื่อทำให้ผมตกใจ อุบายหยาบคายต่ำๆแบบนี้ คิดว่ามาหลอกผมได้เหรอ? "

หูเยว่เยว่จ้องไปที่เห้อหยางด้วยความเหม่อ ใบหน้าของเธอรู้สึกเซอร์ไพรส์"สามี คุณฉลาดมาก!"

“ก็แหงล่ะสิ?”

เห้อหยางดูภูมิใจ

หูเยว่เยว่มองไปที่ฟางหย่าและถังเฉาทันที "พวกคุณแสดงได้ดีเยี่ยมจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะความฉลาดของสามีของฉัน ฉันเกือบเชื่อไปแล้วเหมือนกัน!"

สีหน้าของฟางหย่าน่าเกลียด ไม่รู้จะยืนหรือนั่งดี เธอดูทำตัวไม่ถูก

หลินฉ่ายเวยก็รู้สึกอับอายเช่นกัน และเธอก็รู้สึกถึงการที่ไม่อยู่ในสถานที่ของตนเองช่างดูต่ำตมในทันที

ถ้าอยู่ในเมืองหมิงจู ใครจะกล้าทำเช่นนี้กับพวกเขา?

ถังเฉายังคงนั่งอยู่ที่เดิม กิน ดื่ม และไม่มีท่าทีไม่พอใจ

ดูเหมือนว่าเห้อหยางไม่ต้องการปล่อยถังเฉาไปง่ายๆ “คุณอยากให้ประธานจวี้เฟิงกรุ๊ปมาจัดการเราไม่ใช่เหรอ ดีเลย งั้นเราจะรออยู่ที่นี่ ผมจะรอดูว่าคุณสามารถเชิญใครมาได้?

ถังเฉายังคงเงียบ ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากจวี้เฟิงกรุ๊ป หูอีซานมาที่นี่ ใช้แค่ไม่กี่นาที

ในเวลานี้ ผู้จัดการหญิงเดินเข้ามา หยุดถังเฉาที่กำลังกินและดื่มอยู่

“คุณผู้ชายท่านนี้ ขอโทษนะ คุณหูเช็คเอ้าท์ห้องนี้แล้ว หากท่านต้องการทานต่อที่นี่ โปรดจองห้องส่วนตัวใหม่”

หลินฉ่ายเวยโกรธทันที "ห้องส่วนตัวนี้ เราเป็นคนจอง ถ้าจะเช็คเอ้าท์ก็ต้องเราเป็นคนเช็ดสิ ทำไมถึงกลายเป็นพวกเขาล่ะ?"

ผู้จัดการหญิงยังคงยิ้ม “ขออภัย คุณหูเป็นลูกค้าวีไอพีของเรา เธออยู่ในห้องส่วนตัวไหน ก็มีสิทธิ์ใช้ห้องนั้น”

เมื่อฟางหย่าได้ยินสิ่งนี้ เธอก็ก้าวไปข้างหน้า “นี่พวกคุณกำลังรังแกคนไม่ใช่หรือ?”

“ขอโทษนะ มันเป็นกฎที่คุณลู่ตั้งไว้ โปรดพวกคุณปฏิบัติตาม?”

บนใบหน้าของผู้จัดการหญิง มองฟางหย่าด้วยความเย่อหยิ่ง

อย่างไรก็ตาม ถังเฉาวางตะเกียบลงและมองไปที่ผู้จัดการหญิง "ที่คุณพูดถึงคือคุณลู่ ลู่โป๋หานหรือเปล่า?"

ผู้จัดการหญิงยิ้ม "หรือในเมืองเจียงเฉิง มีประธานลู่คนอื่นอีกหรือ?"

ถังเฉาหัวเราะ “งั้นเรื่องนี้ก็จัดการได้ง่ายแล้ว คุณถูกไล่ออกแล้ว ไปเขียนจดหมายลาออกของคุณเถอะ”

“……”

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ผู้จัดการหญิงก็ประหลาดใจในทันที

จากนั้นเธอก็หัวเราะ ราวกับว่าเธอได้ยินเรื่องตลก "คุณพูดอะไร? ฉันได้ยินถูกแล้วใช่ไหม คุณจะไล่ฉันออก?"

ถังเฉาพยักหน้า “คุณไม่คู่ควรกับตำแหน่งนี้ อีกอย่าง คุณไม่คู่ควรกับการทำงานด้านการบริการ คุณเป็นบัญชีดำในเมืองเจียงเฉิงแล้ว”

ผู้จัดการหญิงตกตะลึง แล้วอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ หันกลับไปมองเห้อหยางและหูเยว่เยว่ “เห้อหยาง คุณหู เขาบอกว่า ไม่เพียงแต่จะไล่ฉันออก แต่ฉันยังกลายเป็นบัญชีดำทั่วเจียงเฉิงด้วย”

"ฮ่าๆๆๆ……"

ครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เหเห้อหยางและหูเยว่เยว่ เท่านั้นที่หัวเราะ แม้แต่แขกส่วนใหญ่ในร้านอาหารก็หัวเราะ

“ใครไม่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างผู้จัดการหลี่และประธานลู่? ตำแหน่งผู้จัดการได้รับการเลื่อนตำแหน่งโดยประธานลู่ทั้งนั้น!”

“ฟางหย่า ไม่เพียงแต่ผู้คนของคุณไม่มีเงิน เขายังพูดเอาใจมวลชนมากด้วย!”

“ตัวตลก ตัวตลกตัวเป็นๆ!”

เห้อหยางและหูเยว่เยว่ มองไปที่ฟางหย่าอย่างเย้ยหยัน

สีหน้าของฟางหย่าและหลินฉ่ายเวยดูน่าเกลียด ต้องการพูดอะไรบางอย่าง ถังเฉาส่ายหัวและมองดูพวกเขาอย่างจริงจัง “นานขนาดนี้แล้ว พวกคุณยังไม่เชื่อผมอีกเหรอ?”

ฟางหย่าและหลินฉ่ายเวยต่างตกตะลึง จากนั้นก็กัดริมฝีปากแน่น

อันที่จริง บรรดาผู้ที่ดูหมิ่นถังเฉา ก็ต้องรับสิ่งที่พวกเขาทำไปในที่สุด