บทที่ 485 สั่งทำโดยเฉพาะ

หลังจากได้ยินสิ่งที่ถังเฉาพูด เซี่ยอวี่ซิงก็ส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว: "ฉันไม่ได้……"

“ทำไมถึงไม่ได้？”

จากนั้น เซี่ยอวี่ซิงก็เงียบ ได้แต่จ้องมองแต่ชุดแต่งงานหยุนซาง

ถังเฉายังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา:“ถ้าเธอไม่ลอง แล้วจะรู้ได้ไงว่าตัวเองใส่ไม่ได้”

เขารู้ว่าเซี่ยอวี่ซิงกำลังกลัวอะไรอยู่ ดังนั้นเขาจึงสนับสนุนและให้กำลังใจเธอเสมอ

อาจเป็นเพราะกำลังใจของถังเฉาได้ผล ทำให้เซี่ยอวี่ซิงกลัวน้อยลง

แต่ก็ยังคงนิ่งเงียบ:“ของขวัญพวกนั้น สำหรับฉันจริงๆเหรอ?”

เธอกังวลว่าของขวัญเหล่านี้คือของเซี่ยซินเยว่

จากที่เขาเห็น คนที่เป็นเจ้าหญิงสำหรับคืนนี้คือเซี่ยซินเยว่ ทั้งสวยทั้งงดงาม

ไม่ว่าจะเป็นAngel tearsหรือชุดแต่งงานหยุนชาง ก็เหมาะสมกับเธอได้เป็นอย่างดี

ถังเฉาเดินเข้าเสริมความมั่นใจของให้เธอมากขึ้น:“ตอนนี้ผู้บ้าการแพทย์ได้รักษาโรคของเธอหายแล้ว เธอเหมาะกับของพวกนี้”

ในที่สุดเซี่ยอวี่ซิงก็รวบรวมความกล้าและเดินออกไปอย่างช้าๆ

ในเวลานี้ เซี่ยซินเยว่และคนอื่นๆ กำลังตื่นตากับของขวัญล้ำค่าเหล่านี้ และพวกเขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

เมื่อเห็นเซี่ยอวี่ซิงเดินออกมา ทุกคนก็ตกตะลึงแล้วก็หัวเราะ

“เซี่ยอวี่ซิง เธอออกมาทำไหม คุณคิดว่าของขวัญเหล่านี้คือของคุณเหรอ?”

เซี่ยซินเยว่ชี้ไปที่เซี่ยอวี่ซิงแล้วหัวเราะ

คนอื่นๆก็หัวเราะตาม

เซี่ยอวี่ซิงกลัวครู่หนึ่ง แต่ในไม่ช้าก็เงยหน้าขึ้นอย่างกล้าหาญ

“นี่เป็นของขวัญสำหรับฉัน!”

ตั้งแต่มีปัญหาเรื่องหัวใจ เขาไม่ค่อยพูดเสียงดังแบบนี้เลย

แต่วันนี้ ผู้บ้าการแพทย์ได้รักษาโรคของเธอหายแล้ว และเธอไม่เคยพูดเสียงดังๆ อย่างตอนนี้เลย

ความรู้สึกแบบนี้สดชื่นมาก

เซี่ยอวี่ซิงยังแสดงรอยยิ้มอย่างมั่นใจบนใบหน้าของเธอ

เมื่อเผชิญกับสร้อยคอเพชรระยิบระยับและชุดแต่งงานหยุนซาง เธอไม่รู้สึกต่ำต้อยอีกต่อไป

เซี่ยซินเยว่และคนอื่น ๆ รู้สึกทื่ออยู่ครู่หนึ่ง แล้วแสดงอาการออกว่าพวกเขาไม่พอใจ

“เธอไม่ดูว่าตัวเองหน้าตาเป็นอย่างไร มันคู่ควรกับชุดแต่งงานที่สวยงามเช่นนั้นหรือ แน่นอนว่ามันเตรียมไว้สำหรับฉัน”

คนอื่นๆก็กล่าว

“ซินเยว่ ไปลองกันเถอะ”

“ทั้งเมืองเจียงเฉิง คุณชายที่มีปัญญาและรักแท้แบบนี้ ก็มีแต่ลู่โป๋หานของตระกูลลู่ เขาไม่ใช่เคยจีบเธอเหรอ?”

ประโยคนี้ยิ่งเพิ่มความมั่นใจให้กับเซี่ยซินเยว่อีก

ลู่โป๋หานเคยจีบเธอมาก่อน เดิมทีเธอกะจะเล่นตัวสักหน่อย ถึงตอบตกลง

แต่สุดท้ายลู่โป๋หานกลับหมดความสนใจต่อเธอโดยตรงเลย มันยังทำให้เซี่ยซินเยว่เศร้าเสียใจไปเป็นเวลานานเลยทีเดียว

ไม่นึกเลยว่าเขายังจำตัวเองได้

เซี่ยซินเยว่เดินไปที่ชุดแต่งงานด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ

เฟิ่งหวงขมวดคิ้วและไม่อยากให้กับเธอ แต่ถังเฉาก็เดินออกไปและส่งสัญญาณด้วยดวงตาของเขา

เฟิ่งหวงถึงยอมปล่อยมือ

เซี่ยซินเยว่ถือชุดแต่งงานนั้นเหมือนได้รับสมบัติอันล้ำค่า และรีบวิ่งเข้าไปเปลี่ยนในห้อง

คนอื่นๆ ยังมองอย่างคาดหวังกับการปรากฏตัวของเซี่ยซินเยว่หลังจากสวมชุดแต่งงานของเธอ

หลังจากเวลาผ่านไปนาน เซี่ยซินเยว่ก็ยังไม่ออกมา

ผู้หญิงหลายคนไปที่ห้องมองไปรอบๆ และไม่นานก็มีเสียงกรีดร้องขึ้น

“ซินเยว่ เธอเป็นอะไร?”

“ชุดแต่งงานชุดนี้เล็กเกินไป ฉันใส่ไม่ได้ และถอดไม่ออกด้วย มาช่วยฉันที”

เสียงของเซี่ยซินเยว่กำลังจะร้องไห้

ทำกลับไปกลับมาเป็นเวลานาน เซี่ยซินเยว่ก็ออกมาจากห้องด้วยท่าทางที่มืดมน

เอาชุดแต่งงานคืนให้เฟิ่งหวง：“ชุดแต่งงานบ้าอะไร ขนาดไซส์ของฉันก็ไม่รู้”

เพื่อนของรีบปลอบใจเขา: "ชุดแต่งงานใส่ไม่เข้าไม่เป็นไร ยังมีสร้อยคอเพชรอยู่อีกไม่ใช่เหรอ？"

ใบหน้าของเซี่ยซินเยว่ดูดีขึ้น และเธอกำลังจะสวมใส่สร้อยคอAngel tears

สุดท้ายก็พบว่าใส่ไม่ได้