บทที่486 ของขวัญที่ดีและพิเศษ

ถึงแม้เซี่ยอวี่ซิงจะเป็นลูกสาวของผู้นำของตระกูลเซี่ย แต่ในสายตาของเซี่ยซิงเยว่ เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลเซี่ย

“อีขี้โรคที่กำลังจะตาย มีวุฒิอะไรที่จะมาเทียบกับฉัน?”

ความคิดนี้ ฝังอยู่ในใจของเซี่ยซิงเยว่เป็นสิบกว่าปีแล้ว ฝังแน่นในความเกลียดชังช้านาน

แต่ ณ ตอนนี้เซี่ยอวี่ซิง ถึงจะเป็นผู้หญิง ก็ยังรู้สึกเวียนหัว

บนหัวสวมมงกุฎคริสตัล ที่คอใส่สร้อยคออิฐประดับแวววาวรอบคอ ชุดแต่งงานสุดหรู ยิ่งทำให้หล่อนเปรียบเสมือนอย่างกับเจ้าหญิงที่แท้จริง

กระโปรงยาวลากบนพื้น เหมือนอย่างกับว่าเป็นผู้ตระกูลที่ร่ำรวยกำลังจะแต่งงาน

ณ ตอนนี้ ผู้ชมเงียบกริบ

ไม่มีใครมองเซี่ยอวี่ซิงแม้แต่น้อย เหมือนเธอถูกลืมไป

ผู้ชายทุกคนล้วนถูกพิชิตด้วยอารมณ์อันสูงส่งและอ่อนหวานนี้ ผู้หญิงทุกคน ราวเหมือนหิ่งห้อย เทียบมองเห็นได้อย่างชัดเจน

“สวยจังเลย”

ถังเฉาชื่นชมออกมาจากใจ เฟิ่งหวงที่ยืนอยู่ข้างๆ ปรบมือเบาๆ

พัป พัป……

ตอนแรก เสียงปรบมือมีเพียงเล็กน้อย แต่เมื่อเวลาผ่านไป เพื่อนของเซี่ยซิงเยว่ทุกคน ปรบมือขึ้นทันที

สีหน้าของเซี่ยซิงเยว่เต็มไปด้วยความโมโหอย่างรุนแรง ดวงตานั้นเหลือแต่กองไฟ

ตูม!ตูม!ตูม!

เธอเหยียบส้นสูง แล้วเดินไปตรงหน้าของถังเฉาอย่างโมโห:“สิ่งของพวกนี้ นายเป็นคนให้เขาหมดเลยเหรอ?”

ถังเฉาจ้องมองเขาด้วยสายตาแสนเย็นชา พยักหน้า:“มีปัญหาเหรอ?”

การที่ถามกลับคำนี้ ยิ่งทำให้เซี่ยซิงเยว่เกือบจะสลบไป

ทันใดนั้น เขาเหมือนนึกได้อะไร สีหน้านั้นไม่ได้เต็มไปด้วยความโมโหอย่างมากแล้ว แต่กลับจ้องมองเซี่ยอวี่ซิงอย่างแปลกๆ

“ฉันเข้าใจละ จริงๆแล้ว ค่าใช้จ่ายเหล่านี้ แกเป็นคนออกเองใช่มั้ย?”

“แกตั้งใจที่จะซื้อของขวัญพวกนี้มา แล้วเรียกคนแปลกหน้าส่งมาให้แก จุดประสงค์คืออยากจะโดดเด่นกว่าฉัน?แก แก แก พวกแกนี่เหมาะสมที่จะเป็นนักแสดงกันหมดเลย!”

เซี่ยซิงเยว่ใช้นิ้วมือชี้เฟิ่งหวง พูดอย่างสูงส่ง

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา สีหน้าของคนรอบข้างนั้นเปลี่ยนไปเล็กน้อย ยิ่งเซี่ยอวี่ซิงคือแบบไสหัวไม่หยุดเลย

“ฉันไม่ได้ทำ ฉันไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าวันนี้คุณถังจะมา!”

สีหน้าของเซี่ยอวี่ซิงเต็มไปด้วยความประชดประชัน:“นี่ สิ่งที่แกซื้อเองต้องเป็นของปลอมแน่เลย สาระรูปแบบนี้ยังอยากจะเด่นกว่าฉัน?”

ในมุมมองเขาแล้ว เป็นเพราะเซี่ยอวี่ซิงชอบป่วยอยู่ตลอดปี น่าจะไม่มีตังเก็บไรเลย เพราะฉะนั้นแล้วเงินออมเธอนั้นจึงมีน้อยมาก เป็นไปไม่ได้ที่จู่ๆก็จะมีตังมากโขนี้！

นอกจากของปลอมแล้วเนี่ย แกนึกอย่างอื่นไม่ออกจริงๆ

หญิงคนหนึ่งทนดูต่อไปไม่ไหว จึงพูดว่า:“ซิงเยว่ สร้อยคอและชุดแต่งงานนี้เป็นของแท้หมด” “ก่อนหน้านี้แกยังบอกว่าเป็นของแท้เลย……”

และก็มีคนนินทาขึ้นมา

เซี่ยซิงเยว่โมโหขึ้นทันที:“พวกแกหุบปากไปสะ!”

ดวงตาของเธอนั้นช่างมืดมนเหลือเกิน:“ฉันบอกว่าปลอม มันก็คือปลอม ยังต้องการให้พวกแกมาสะเออะอีกหรอ?”

ไม่ต้องพูด เธอรู้แก่ใจอยู่ละว่าคือของแท้ แต่เธอแค่ไม่พอใจที่ชุดนี้ใส่อยู่ที่ร่างกายของเซี่ยอวี่ซิง ละยิ่งไม่พอใจที่ว่าเซี่ยอวี่ซิงสวยและโดดเด่นกว่าเธอแค่นั้นเอง

“พวกแกไม่เชื่อใช่มั้ย?ฉันฉีกให้พวกแกดู!”

เซี่ยซิงเยว่เดินไปหาเซี่ยอวี่ซิงด้วยความประชดประชัน เตรียมตัวที่จะไปฉีกชุดแต่งงานของเธอ“อา!แกทำอะไร?”

สีหน้าของเซี่ยอวี่ซิงเปลี่ยนไป รีบเอื้อมมือออกไปห้ามทันที

“ฉันให้แกซื้อของปลอม!”

สีหน้าและท่าทางของเซี่ยซิงเยว่น่าเกลียดมาก และตบตีเซี่ยอวี่ซิง

เซี่ยอวี่ซิงอ่อนแอมาก ไม่ใช่คู่แข่ง ถูกเซี่ยซิงเยว่ผลักขึ้นโซฟาทันที

แฉ่----

มาพร้อมเสียงอันรุนแรง ชุดแต่งงานที่เซี่ยอวี่ซิงใส่ไว้โดนฉีกขาดไปมุมหนึ่ง

ดีนะที่ฉีกโดนมุมปลายล่างของกระโปรง ก็เลยไม่ระเหยสะเท่าไหร่

แต่ว่า เซี่ยอวี่ซิงทุกข์ใจมาก นี่คือของขวัญล้ำค่าชิ้นแรกในชีวิตของเธอ ได้พังไปด้วยแบบนี้แล้ว

เมื่อคิดจุดนี้ ดวงตาของเธอนั้นก็แดงและน้ำตาไหลลงมา

“ฮ่าฮ่าฮ่า.…..ฉันบอกแล้วว่าเป็นของปลอม แค่ฉีกก็ขาดสะละ!”

เซี่ยซิงเยว่อ้าปากค้างและพูดว่า เมื่อกี้เพียงเพื่อฉีกมุมนั้น แต่ก็ใช้แรงและความพยายามของเธอไปเยอะมาก

แต่ว่า ตราบใดที่ได้เห็นเซี่ยอวี่ซิงทุกข์ใจ เธอจะรู้สึกมีความสุขมาก