บทที่ 543 คุณท้องหรือ?

ดวงตาของเว่ยหมิงจวินเหม่อลอยและมึนงงอยู่นาน จากนั้นเธอก็ดึงสติกลับมาได้ ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกถูกล่วงละเมิดและใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง

“เกินไปละ ทำเกินไปแล้วจริงๆ ชิงเสว่ ดูสามีของคุณซิ!”

เธอคำรามอย่างโกรธเคือง และอดไม่ได้ที่จะมองไปที่หลินรั่วหวี"รั่วหวี แม้แต่ฉันก็ทนดูไม่ไหวแล้ว ต้องสั่งสอนพวกเขาอย่างหนัก"

เมื่อมีเรื่องนี้เป็นสายชนวน ต่อไปเว่ยหมิงจวินก็ไม่กลัวหลินชิงเสว่อีก

อย่างไรก็ตาม หลินรั่วหวีจะดูไม่ออกได้ไง ว่าเว่ยหมิงจวินต้องการใช้เรื่องนี้เพื่อทำให้หลินชิงเสว่ถูกลงโทษ

ในที่สุดเขาก็ปล่อยมือ

เว่ยหมิงจวินผงะ และร้อนใจในทันใด

“รั่วหวี คุณกำลังทำอะไร? ทำไมคุณไม่ตบลงไปล่ะ”

หลินรั่วหวีมองเธออย่างเย็นชา "ไม่ว่าเธอจะทำผิดอะไร คุณก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะสั่งสอนเธอ เข้าใจไหม?"

"..."

ใบหน้าของเว่ยหมิงจวินแข็งทื่อ แต่เธอก็ปิดปากของเธออย่างไม่เต็มใจ

เธอต้องการเห็นหลินชิงเสว่ถูกทุบตี!

มิฉะนั้นอยู่ในตระกูลจะไม่มีตัวตน!

“พ่อ แม่ เป็นอะไรเนี่ย เสียงดังจัง...”

ทันใดนั้นก็มีเสียงเด็กน้อยในห้องดังขึ้น

มีตุ๊กตาอยู่ในมือ ถังเสี่ยวลี้เดินออกมาด้วยทีท่าง่วงนอน

ดูเหมือนว่าเพิ่งตื่น

สีหน้าของหลินชิงเสว่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และเธอก็ยื่นมือออกมา "เสี่ยวลี้ มาที่นี่ มาหาแม่และพ่อ!"

ถังเสี่ยวลี้เห็นหลินรั่วหวีและเว่ยหมิงจวิน ดังนั้นเธอจึงตื่นขึ้นมามาก และวิ่งไปที่ด้านหลังของหลินชิงเสว่อย่างรวดเร็ว

หลินชิงเสว่ปกป้องถังเสี่ยวลี้ไว้ข้างหลังเธอ สายตาที่มองไปที่หลินรั่วหวีนั้นเต็มไปด้วยความโกรธ "พวกคุณอยากทำอะไรกันแน่?"

หลินรั่วหวีมองไปที่หลินชิงเสว่อย่างสงบและกล่าวว่า "ต่อไป คำพูดแบบนี้ คุณพูดคุยในที่ส่วนตัวก็พอแล้ว ภายนอก คุณยังคงเป็นองค์หญิงคนโตของตระกูลหลิน"

“ที่ผมมา ไม่ได้จะมาทำอะไร ผมแค่อยากมาเยี่ยมคุณ เพราะเราไม่ได้เจอคุณมานานมากแล้ว”

เป็นเวลานานแล้วตั้งแต่เทศกาลไหว้พระจันทร์ที่ผ่านมา

"เราไม่จำเป็นต้องเจอกัน"

ไม่น่าแปลกใจที่หลินชิงเสว่ไม่สามารถละทิ้งความแค้นในชีวิตของเธอได้

บางที อาจเป็นเพราะคำพูดของลูกสาวของเขาดูใจร้ายเกินไป และหลินรั่วหวีก็เงียบไป

หลังจากผ่านไปนาน เขาก็เงยหน้าขึ้นมองหลินชิงเสว่"คุณไม่ต้องการมีอะไรเกี่ยวข้องกับเรา แต่คุณคิดว่ามันเป็นไปได้หรือไม่?"

“ถึงคุณจะไม่คิดถึงตนเอง แต่คุณก็ต้องคิดแทนจ้าวหยูน จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่รู้เรื่องนี้ เธอยังเห็นว่าคุณเป็นพี่สาวแท้ๆ และเธอก็เป็นน้องสาวของคุณ คุณจะยอมให้เธอได้รู้ความจริงที่โหดร้ายนี้หรือ?"

"ฉัน……"

เมื่อนึกถึงหลินจ้าวหยูน ใบหน้าของหลินชิงเสว่ก็ขาวซีดทันที

เธอสามารถตัดการติดต่อกับหลินรั่วหวีและคนอื่นๆได้ แต่ไม่สามารถตัดการติดต่อหรือตัดความสัมพันธ์กับหลินจ้าวหยูนได้

อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่ไม่ตัดสัมพันธ์กับหลินจ้าวหยูน ก็จะไม่สามารถเลี่ยงพวกเขาได้

นี่คือปมตายที่แก้ยาก

“และน้าด้วย เธอก็ชอบมากเช่นกัน”

เมื่อนึกถึงลั่วเยนอวิ๋น สีหน้าของหลินชิงเสว่ก็ยิ่งแย่

เธอมองไปที่หลินรั่วหวี"คุณต้องการใช้หลินจ้าวหยูนเพื่อผูกมัดฉันไว้หรือ?"

"มันไม่ใช่ผูกมัด แต่คุณเป็นของตระกูลตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว"

หลินรั่วหวีพูดอย่างเคร่งขรึม"เจิ้นสงและเยว่เหมยมาจากตระกูลหลิน และคุณควรเป็นของตระกูลหลิน"

“สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อ 20 ปีที่แล้ว คือเราผิดต่อคุณ กับเจิ้นสง ผมก็รู้สึกผิดต่อเขามาโดยตลอด ที่ผมมาเมืองเจียงเฉิงในครั้งนี้ ผมวางแผนที่จะชดเชยพวกเขาดีๆ”

"ตอนนี้คนของผมกำลังคุยเรื่องธุรกิจกับเจิ้นสงพวกเขา"

หลินรั่วหวีได้พูดอีกเรื่องหนึ่ง

เมื่อถังเฉาและหลินชิงเสว่ได้ยินสิ่งนี้ การแสดงออกของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไป

“คุณขู่ฉัน?” หลินชิงเสว่จ้องไปที่เขาอย่างแข็งทื่อ

ใบหน้าของถังเฉาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย จ้องมองหลินรั่วหวีด้วยสายตาที่ไม่ใยดี