บทที่ 542 อย่าได้คิดที่จะเข้าตระกูล

"ปล่อยมือ!"

หลินชิงเสว่กัดฟันและกล่าว ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ

ถังเฉาที่อยู่ด้านข้างเห็นสิ่งเหล่านี้ และถอนหายใจเบาๆในใจ

ถ้าชิงเสว่ไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเธอ เธออาจจะไม่ขุ่นเคืองพวกเขาขนาดนี้

แต่ปัญหาคือ เธอรู้แล้ว

หลินรั่วหวีไม่ใช่พ่อผู้ให้กำเนิดของเธอ พ่อผู้ให้กำเนิดของเธอคือหลินเจิ้นสง

เดิมทีเธอเป็นแค่คนธรรมดาสามัญ แต่เพราะต้องรักษาหน้าของตระกูลหลิน พวกเขาจึงแย่งเธอไป

พ่อของเธอถูกไล่ออกจากเยี่ยนจิง และต้องออกจากบ้านเกิดของตนเพื่อมาที่เมืองหมิงจู

ในไม่ช้าแม่ผู้ให้กำเนิดก็ซึมเศร้าและป่วย และเสียชีวิตในเมืองหมิงจู

เธอถูกหลอกมาโดยตลอด

เรื่องทั้งหมดนี้ คือหลินรั่วหวีผู้ที่ก่อเรื่องทุกอย่างขึ้น

บางที ในฐานะหัวหน้าของตระกูลหลิน หลินรั่วหวีไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ในสายตาของหลินชิงเสว่ เขาเป็นศัตรูและเป็นฆาตกรโดยตรงต่อการตายของแม่ของเธอ

ความขัดแย้งระหว่างกัน ไม่เพียงแต่ไม่ได้รับการแก้ไข แต่ยังสะสมมากขึ้นและมากยิ่งขึ้น

พบกันอีกครั้งในเวลานี้ แน่นอนว่าหลินชิงเสว่ไม่ยอมพูดดีๆกับพวกเขาอยู่แล้ว

เสียงของเว่ยหมิงจวินดังขึ้น “ชิงเสว่ คุณอย่าพึ่งโมโห เปิดประตูก่อน พ่อของคุณแค่อยากจะมาเยี่ยมพวกคุณ”

อารมณ์ของหลินชิงเสว่ยังคงร้อนรน กดบานประตูอย่างแรง "ปล่อยมือนะ ถ้ายังไม่ยอมเอามือออก นิ้วของคุณหัก ก็เรื่องของคุณนะ"

เสียงของหลินรั่วหวียังคงสงบ “ถ้าอย่างนั้นก็ลองดู”

ใบหน้าของหลินชิงเสว่เหม่อลอย และจากนั้นก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น ตั้งใจที่จะหนีบนิ้วของหลินรั่วหวีออกจริงๆ

อย่างไรก็ตาม ในเวลาต่อมา นิ้วของหลินรั่วหวีก็ใช้กำลังอย่างรุนแรง

ปัง！

เกิดแรงผลักดันมหาศาล และบานประตูดูเหมือนจะถูกกระแทกและโยกไปมาอย่างรุนแรง

"อ๊าก----"

หลินชิงเสว่ผู้ซึ่งไม่ได้ฝึกวิชาการต่อสู้ ถูกสั่นจนฝ่ามือของเธอชาไปหมด อุทานด้วยความตกใจและเกือบจะเซลงกับพื้น

ถังเฉาพยุงเธอไว้อย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้ สายตาของถังเฉาเริ่มเย็นชาลง

เขาดูออกแล้วว่าหลินรั่วหวีเองก็เป็นผู้ที่เก่งกาจคนหนึ่ง

แต่ชองเสว่เป็นภรรยาของเขา

ตอนนี้เธอท้องอีก จะมาทนกับการกระทำแบบนี้ไม่ได้

แม้ว่าหลินรั่วหวีจะเป็นพ่อตาในอนาคตของเขา แต่ถังเฉาก็ไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น

ประตูเปิดออก หลินรั่วหวีและเว่ยหมิงจวินได้เดินเข้ามาแล้ว

ในขณะนี้ ใบหน้าไร้อารมณ์ของหลินรั่วหวีเต็มไปด้วยสีที่เย็นชา

“แม้แต่ประตูก็ไม่เปิดให้เรา คุณจะตัดสัมพันธ์กับเราหรือ?”

จริงที่หลินรั่วหวีจะมีอดทนต่อหลินชิงเสว่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะยอมให้หลินชิงเสว่แสดงพฤติกรรมเอาแต่ใจแบบนี้

แม้ว่าในใจเว่ยหมิงจวินจะโกรธมาก แต่ต่อหน้าของหลินรั่วหวี เธอจะไม่แสดงมันออกมาแน่นอน

รีบพูดกับหลินชิงเสว่ว่า "ชิงเสว่ รีบขอโทษกับพ่อของคุณ นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร"

ลุกขึ้นจากอ้อมแขนของถังเฉา หลินชิงเสว่หัวเราะอย่างเย็นชาซ้ำแล้วซ้ำอีก"ตัดความสัมพันธ์? ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างเรา เราจะตัดอย่างไร?"

"คุณพูดอะไร?"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา สีหน้าของหลินรั่วหวีและเว่ยหมิงจวินก็เปลี่ยนไปอย่างมาก