บทที่ 541 พ่อตามาเยี่ยม

เฟิ่งหวงจ้องมองอย่างเหม่อลอย สมองของเธอว่างเปล่า

เสียงของเย่หรูอี้ดูเหมือนจะมีพลังวิเศษ ซึ่งทำให้เฟิ่งหวงสูญเสียความสามารถในการคิดไตร่ตรอง

“ไม่ คุณโกหกฉัน เรื่องแผนชั่วร้ายเหล่านี้ ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณ!”

หลังจากดึงสติกลับมาได้ เฟิ่งหวงก็กัดฟันและจ้องไปที่เย่หรูอี้

เย่หรูอี้หัวเราะคิกคัก “ฉันโกหกคุณเหรอ? ฉันแค่ไม่ต้องการให้คุณจมลงไปเรื่อยๆ”

“คุณมีจุดประสงค์อะไรกันแน่?”

เฟิ่งหวงยังคงนิ่งเงียบและถามอย่างเย็นชา

ใบหน้าของเย่หรูอี้ยังคงเหมือนเดิม"ช่วยคุณจีบถังเฉา นี่คือจุดประสงค์ของฉัน"

เฟิ่งหวงหัวเราะอย่างเย็นชา“ตลกละ ตัวคุณเองยังจีบไม่ติดเลย ยังจะมาสอนฉันอีกหรือ?”

“ฉันจีบไม่ติด?”

สายตาของเย่หรูอี้เย็นชา และรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอหายไปทันที

หากเป็นคำถามหรือความสงสัยทั่วไป เธอสามารถเพิกเฉยต่อมัน

แต่ในเรื่องนี้ เธอไม่ยอม

เมื่อเย่หรูอี้โกรธ ในใจของเฟิ่งหวงก็สงบลงมาก

อย่างน้อยก็ไม่โดนหลอก ไม่ไปหลงกลเธอ

เธอเริ่มมั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆ เย่หรูอี้กำลังล่อลวงเธอ การเยาะเย้ยก็เพิ่มขึ้นบนใบหน้าของเธอ

“หรือมันไม่ใช่?คุณเคยจีบรองหัวหน้าติดไหมล่ะ? หัวใจของรองหัวหน้า ตั้งแต่ต้นจนจบก็มีแต่คุณหลินเท่านั้น”

“หุบปาก!”

เย่หรูอี้ตะโกนอย่างเย็นชา ลุกขึ้นยืนตรง และมองไปที่เฟิ่งหวงเหมือนตนเองเหนือกว่า

ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “ไปลองถามถังเฉาดู ก่อนที่เขาจะได้พบกับหลินชิงเสว่ คนที่อยู่ในใจของเขาคือใคร?ฉันหรือหลินฉ่ายเวย!”

ก่อนที่ถังเฉาจะพบกับหลินชิงเสว่ มีเพียงผู้หญิงสองคนที่เกี่ยวข้องกับถังเฉา

คนหนึ่งคือหลินฉ่ายเวยที่โตด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก และอีกคนคือเย่หรูอี้

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ในใจเย่หรูอี้เต็มไปด้วยความมั่นใจ

“จะบอกคุณให้รู้นะว่า ตอนที่ถังเฉาแต่งเข้ามาเป็นลูกเขยของตระกูลซ่งของฉัน ไม่ว่าฉันจะปฏิบัติต่อเขาอย่างไร เขาก็จะตามใจฉันทุกอย่าง มันเป็นไปไม่ได้ที่ในหัวใจของเขาจะไม่มีฉัน!"

เมื่อมองดูเย่หรูอี้ที่เป็นแบบนี้ เฟิ่งหวงรู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย

เธอรู้สึกว่าเย่หรูอี้น่าสงสารมาก

เย่หรูอี้รู้สึกว่าปฏิกิริยาของตนเองมากเกินไป และรีบนั่งลงอีกครั้ง มองเฟิ่งหวงด้วยท่าทางสงบ "คุณไม่จำเป็นต้องกระตุ้นฉัน ตัวฉันเองจะไม่ไปรบกวนถังเฉาและหลินชิงเสว่แน่นอน แต่ก็ไม่ได้ หมายความว่าฉันแพ้หรือสู้หลินชิงเสว่ไม่ได้ คำตอบของคุณคืออะไร?

เฟิ่งหวงนิ่งเงียบอยู่นาน ไม่ได้ตอบตกลง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เพียงแต่ถามว่า “เกรงว่า คุณช่วยฉัน ต้องมีจุดประสงค์บางอย่างแน่นอน?”

เย่หรูอี้ยิ้ม “แน่นอน ไม่เช่นนั้นใครจะไปทำเรื่องที่ทำดีกลับไม่ได้รับผลดีตอบเช่นนี้ล่ะ?”

"คุณอยากทำอะไรล่ะ?"

เฟิ่งหวงมองเธออย่างระมัดระวัง

ก่อนหน้านี้ เย่หรูอี้ร่วมมือทำธุรกิจกับหลินชิงเสว่ หักหลังและเล่นงานหลินชิงเสว่อย่างรุนแรง เกือบทำให้หลินชิงเสว่หมดเนื้อหมดตัว

เย่หรูอี้หัวเราะ"ไม่ต้องกังวล คราวนี้ฉันไม่ได้วางแผนอะไร ฉันแค่อยากให้คุณช่วยฉันหน่อย"

“ช่วยอะไร?”

เฟิ่งหวงถาม

“คุณต้องแสร้งเป็นบางคน...”

เย่หรูอี้เข้าไปใกล้เฟิ่งหวงอย่างเงียบๆ และพูดสองคำในหูของเธอ

"อะไร?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของเฟิ่งหวงก็เปลี่ยนไปอย่างมาก และเธอก็ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น

แสงเย็นวาบผ่าน และมีดในมือของเฟิ่งหวงก็ตกลงบนคอของเย่หรูอี้อีกครั้ง

“คุณเป็นใครกันแน่!”

ถึงกระนั้น สายตาของเฟิ่งหวงก็ยังเต็มไปด้วยความตกใจ

แม้กระทั่งตื่นตระหนก

มีคนไม่มากที่สามารถทำให้เฟิ่งหวงหวาดกลัวได้ขนาดนี้

เย่หรูอี้หัวเราะ และไม่ตอบคำตอบนี้ แต่พูดจางๆว่า"ฉันรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ ตัวตนนี้ เกี่ยวข้องกับตัวตนของคุณ ถ้าคุณไม่เห็นด้วย คุณควรพิจารณาดู"

“อย่างไรก็ตาม ฉันเชื่อว่าสุดท้ายคุณจะกลับมาหาฉัน”

“ลุงเย่ ส่งแขก”

เฟิ่งหวงออกจากโรงแรมด้วยสีหน้าที่ขาวซีดราวกับกระดาษ

หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เธอก็ล้มลงกับพื้น

คนเรามีเพียงตกตะลึงพรึงเพริด อกสั่นขวัญหายเท่านั้น ที่จะหมดหนทางจนปัญญาไม่รู้จะทำอย่างไรดี