บทที่ 548 ส่งไปถึงสุดทาง

"คุณพอแล้ว!"

เมื่อพูดถึงการปล้นคนในท้องถนน ความร้ายแรงอาจนำไปสู่การ "ลักพาตัว" ได้

เว่ยหมิงจวินยังคงพยายามที่จะให้ค่าใต้โต๊ะ เพิ่มโทษอีกขั้น

หลินรั่วหวีหยุดเว่ยหมิงจวินทันที

เว่ยหมิงจวินก็ตกใจเช่นกัน และคนทั้งคนของเธอก็สั่นเทา

หลินรั่วหวีและเว่ยหมิงจวินถูกพาตัวไปในที่สุด

เมื่อหลินรั่วหวีจากไปต่อหน้าลั่วเย่นหัว ลั่วเย่นหัวยิ้ม "ฉันบอกคุณแล้ว อย่าดูถูกดูแคลนเขา คุณจะต้องทนทุกข์ทรมานแน่นอน"

หลินรั่วหวีไม่ได้พูดอะไร แต่พูดกับถังเฉาว่า "ส่งพ่อตาเข้าคุก คุณเป็นคนแรกในโลก"

ถังเฉาหัวเราะ "แต่ผมจะไม่พูดขอโทษ"

ถังเฉารู้ว่า พวกเขาจะไม่เป็นอะไร จะได้รับการปล่อยตัวในไม่ช้า

แต่จุดประสงค์ของถังเฉาคือ การให้ความขมขื่นแก่พวกเขา

บอกพวกเขาให้รู้ว่า นี่คือเจียงเฉิง ไม่ใช่เยี่ยนจิง

อย่างไรก็ตาม โรลส์-รอยซ์คันนี้กำลังจะถูกยึด

นอกจากนี้ ลั่วเยนอวิ๋นยังต้องจ่าย 800,000 เป็นค่าบำรุงรักษา

แต่เงินจำนวนเล็กน้อยนี้ สำหรับลั่วเยนอวิ๋นไม่ใช่อะไรอยู่แล้ว

“คุณถัง!”

ทันทีที่ผู้คนจากไป โจวข่ายก็มาหาถังเฉาทันทีด้วยความตื่นเต้นและกล่าวทักทายอย่างสุภาพ

เขาตื่นเต้นมาก คิดไม่ถึงว่าจะได้พบถังเฉาที่นี่

"ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?"

ถังเฉาถามด้วยรอยยิ้ม

เมื่อกี้เขาเห็นโจวข่ายกำลังมา ดังนั้นเขาจึงให้โจวข่ายช่วยจัดการเรื่องนี้

"ผมได้เลื่อนขั้นแล้ว!"

โจวข่ายพูดอย่างตื่นเต้น “เดิมทีวันนี้เป็นวันพักผ่อนของผม แต่ได้รับแจ้งจากข้างบนว่ามีเรื่องทุบรถร้ายแรง อยู่ห่างจากผมแค่ 200 เมตร รถที่โดนทุบเป็นรถหรู ผมเลยมาดู คิดไม่ถึงว่าจะได้พบคุณถังที่นี่”

"ยินดีด้วย"

ถังเฉาแสดงความยินดีกับเขาด้วยรอยยิ้ม แต่โจวข่ายกลับตื่นเต้นมาก

ทันใดนั้น เขาเหมือนจำบางอย่างได้ และรีบหยิบบุหรี่พิเศษออกจากกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต โดยเปิดกล่องออก และส่งให้ถังเฉา

“คุณถัง คุณให้บุหรี่นี้แก่ผมในตอนนั้น ผมรู้สึกว่ามันล้ำค่ามาก จึงไม่ยอมสูบมันเลย จะสูบเฉพาะเมื่อคุณอยู่ด้วยเท่านั้น”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ถังเฉารู้สึกขบขันกับคำพูดของเขา

“อะไรมันจะขนาดนั้น? ถ้าคุณชอบ ผมให้คนเอามาให้อีก”

กำลังจะรับบุหรี่ มองดูสายตาที่หงุดหงิดของหลินชิงเสว่ เขาก็ส่งกลับทันที

"ผมไม่สูบบุหรี่แล้ว ภรรยาของผมท้อง"

"ภรรยา?"

โจวข่ายมองไปที่หลินชิงเสว่อีกครั้ง ตกตะลึงอย่างมาก และโค้งคำนับให้หลินชิงเสว่ด้วยความเคารพ

“คุณเป็นพี่สาวของจ้าวหยูนใช่ไหม สวัสดีครับพี่สะใภ้!”

“ผมชื่อโจวข่าย การจัดการและการควบคุมการจราจร เรียกผมว่าเสี่ยวโจวก็ได้พอ!”

คำว่า "พี่สะใภ้" หลินชิงเสว่รู้สึกไม่สบายตัว และรีบบอกให้โจวข่ายไม่ต้องเกรงใจ เป็นกันเองหน่อย

ลั่วเย่นหัวและลั่วเยนอวิ๋นมองไปที่ควันในมือของโจวข่าย

ลั่วเยนอวิ๋นสูบบุหรี่ ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้ว เธอรู้ว่าบุหรี่แบบนี้ล้ำค่าแค่ไหน

ลั่วเย่นหัวไม่สูบบุหรี่ แต่เธออยู่ในตำแหน่งที่สูงเป็นเวลานาน และเธอก็รู้ว่าเงินจำนวนมากเท่าไหร่ก็ไม่สามารถซื้อบุหรี่ชนิดพิเศษนี้ได้

บุหรี่นี้ถังเฉาเป็นคนมอบให้โจวข่าย หรือว่า ถังเฉามีภูมิหลังในสนามรบ?

ลั่วเย่นหัวและลั่วเยนอวิ๋นคิดเรื่องนี้พร้อมกัน ภูมิหลังในสนามรบ ซึ่งถือได้ว่าเป็นภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่

เอาเป็นว่า ตระกูลหวงที่ยิ่งใหญ่ทั้งเก้า เมื่อพบผู้คนที่อยู่ในกรมทหาร ได้ทีประจบก็ควรรีบประจบ

"คุณไปทำธุระของคุณเถอะ"

ถังเฉาส่งโจวข่ายจากไป แล้วไปต้อนรับลั่วเย่นหัวและลั่วเยนอวิ๋น

ถึงเวลารับประทานอาหารพอดี พวกเขาเข้าไปในร้านอาหารตะวันตกที่เหมาะสำหรับการสนทนา

เมื่อพูดถึงจุดประสงค์ของการมาที่เมืองเจียงเฉิง ลั่วเย่นหัวดูเคร่งขรึมเล็กน้อย

“ตระกูลลั่วมาเพื่อมาร่วมงานประชุมแดนเหนือ แต่ว่า ไม่ได้มาแย่งที่หนึ่ง แต่เพื่อจัดการตระกูลฉินแห่งตระกูลหลวง!”

“จัดการตระกูลฉินแห่งตระกูลหลวง?”