บทที่ 549 เรื่องเก่าๆ

เย่หรูอี้อธิบายข้อดีข้อเสียในนั้นออกมา

“ตอนนี้แดนเหนือยังไม่เริ่ม สมาชิกที่เก่งกาจของแต่ละตระกูลที่จะมาเข้าร่วมคือใครตอนนี้ยังไม่ทราบ แต่ในช่วงเวลาที่สำคัญนี้ ทุกคนรู้ว่าตระกูลฉินมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับผู้พิทักษ์แดนตะวันตก พวกคุณกล้าพูดว่าไม่มีอะไรที่น่าสงสัยในเรื่องนี้เหรอ?”

“เมื่อตระกูลฉินเป็นผู้ชนะการประชุมแดนเหนือ ก็จะก้าวไปสู่ตำแหน่งอันดับหนึ่งของเก้าตระกูลใหญ่ ถึงตอนนั้น กองกำลังทั้งหมดที่เคยขัดแย้งกับตระกูลฉินจะถูกทำลายล้างเป็นตระกูลแรก!”

ลั่วเยนอวิ๋นพยักหน้าและเห็นด้วยกับคำพูดของเย่หรูอี้

ดวงตาของลั่วเย่นหัวหรี่ลงเล็กน้อย และเธอก็ได้กลิ่นความรู้สึกอันตรายจากตัวของเย่หรูอี้

“เก้าตระกูลใหญ่ ไม่มีใครอ่อนแอ และการทะเลาะวิวาทกันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่มันเกี่ยวอะไรกับลูกสาวของฉัน?”

ลั่วเย่นหัวถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ และพบข้อบกพร่องในคำพูดของเย่หรูอี้ได้อย่างรวดเร็ว

เย่หรูอี้ยิ้ม “สมแล้วที่ได้ยกย่องว่าเป็นราชินีองค์แรก คุณพูดถูก หลินชิงเสว่กับตระกูลฉินไม่มีความขัดแย้งกัน แต่กับถังเฉา ความขุ่นเคืองระหว่างเขากับตระกูลฉินไม่ใช่น้อยเลยนะ!”

“ถังเฉา?”

ทันใดนั้น สายตาของทุกคนก็เพ่งไปที่ถังเฉา

แม้แต่ถังเฉาเองก็หรี่ตาลง และมีประกายที่คมในดวงตาของเขา

"คุณรู้จักผม?"

ถังเฉาจ้องไปที่เย่หรูอี้ และถามอย่างมีประเด็น

เย่หรูอี้ยิ้มและส่ายหัว "ไม่ได้ตรวจสอบชัดเจน แต่หลังจากกลับมายังตระกูลเย่ ฉันมีอำนาจมากขึ้นและพบเบาะแสบางอย่าง"

"เล่ามาให้ฟังหน่อย"

ดวงตาของถังเฉาหดตัวลง

ซ่งหรูอี้ก่อนหน้านี้ เขาไม่จำเป็นต้องใส่ใจกับมันมากนัก

แต่เย่หรูอี้ของตระกูลเย่ เขาไม่สามารถไม่เห็นเธออยู่ในสายตาอีก

คนก็ยังคงเป็นคนเดิม แต่ตัวตนและภูมิหลังของเธอ แข็งแกร่งกว่าเก่ามาก

เย่หรูอี้ในตอนนี้ ทรงพลังพอๆกับเหมือนเสือติดปีก

เย่หรูอี้โยนกองเอกสารและรูปถ่ายเมื่อห้าปีที่แล้วออกมา "หลังจากอ่านแล้ว พวกคุณจะเข้าใจ"

ถังเฉาหยิบรูปถ่ายมาดู ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

การแสดงออกของหลินชิงเสว่และลั่วเยนอวิ๋นก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

อันที่จริงนี่เป็นภาพหมู่ของทหารที่มีผู้คนนับร้อย

แต่พวกเธอพบถังเฉาได้อย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่ายังมีผู่หยางแห่งตระกูลฉินด้วย

“ถังเฉากับผู่หยางเป็นรุ่นเดียวกัน?”

สีหน้าของหลินชิงเสว่เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

ลั่วเยนอวิ๋นเบิกตากว้าง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

ที่แท้ ถังเฉามีความเกี่ยวข้องกับตระกูลฉินตั้งแต่ห้าปีที่แล้ว

“ใช่ พวกเขาอยู่รุ่นเดียวกัน”

เย่หรูอี้หัวเราะเบาๆ "พวกเขาทั้งสองรู้จักผู้หญิงคนเดียวกัน คนที่ชื่อเจียงไป๋เสว่ ทั้งสองชกต่อยกัน สุดท้ายขาของฉินผู่หยางหัก ผู้กระทำคือถังเฉา"

"ความแค้นนี้ เพียงพอหรือไม่?"

มุมปากของเย่หรูอี้ยกขึ้นด้วยรอยยิ้มที่มีความหมายบนใบหน้าของเธฮ

สีหน้าของหลินชิงเสว่ไม่ค่อยดีนัก มีความรู้สึกหึงหวงเล็กน้อย แต่ยิ่งกว่านั้นคือ เธอตกใจกับเหตุการณ์นี้

“เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ดูเหมือนว่าครั้งนั้นที่พวกคุณมาที่ตระกูลหลิน ตอนนั้นฉินผู่หยางก็อยู่ สายตาที่เขามองไปที่ถังเฉาก็ไม่ค่อยปกติ เหมือนว่าพวกเขารู้จักกันมานานแล้ว ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง..."

ลั่วเยนอวิ๋นเข้าใจในทันที

ทั้งสองคนมีความแค้นที่หนักหนาเช่นนี้นี่เอง

เมื่อศัตรูพบกัน พวกเขาก็ดุเดือดอย่างยิ่ง แน่นอนว่าฉินผู่หยางต้องเล่นงานถังเฉาให้หนัก

ถังเฉาเงียบไปนาน จากนั้นมองไปที่เย่หรูอี้ ดวงตาของเขาสงบลงอีกครั้ง "คุณสามารถสืบจนพบเรื่องนี้ได้ คุณไม่ธรรมดาจริงๆ"

“ใช่ ขาของฉินผู่หยาง ผมเป็นคนหักเอง”

ถังเฉายอมรับอย่างไม่ปิดบัง "แต่ขอแก้หน่อยนะ ตอนนี้ขาทั้งสองข้างของเขาก็หักแล้ว และผมเป็นคนหักขาอีกข้างหนึ่งของเขาเอง"

ตูม!