บทที่ 550 เงาและดาบ

"จริงหรือ?"

หลังจากได้ยินสิ่งที่ถังเฉาพูด ใบหน้าของเย่หรูอี้ก็เผยรอยยิ้มทันที

เธอแบกรับภายใต้แรงกดดันมหาศาล ในที่สุดการเดิมพันของเธอก็ถูกต้อง

ถังเฉาพูด “อย่างไรก็ตาม ผมหวังว่าคุณจะชัดเจนว่า ความจริงใจของคุณไม่ควรค่าแก่การพูดถึง และผมไม่ได้ทำเพราะความจริงใจของคุณ”

ใบหน้าของเย่หรูอี้หยุดนิ่งครู่หนึ่ง กลับสู่สภาวะปกติ มองไปที่ถังเฉาและถามว่า "ที่คุณเข้าร่วมไม่ใช่เพราะกลัวตระกูลฉินได้ที่หนึ่งแล้วมาแก้แค้นคุณไม่ใช่หรอกหรือ?"

ถังเฉาหัวเราะอย่างเย็นชา “แค่ตระกูลฉิน ไม่คู่ควรกับที่จะอยู่ในสายตาของผม แม้พวกเขาจะได้แชมป์ พวกเขาจะทำอะไรกับผมได้?”

เสียงของถังเฉานั้นเรียบ และเขาไม่ได้เห็นตระกูลฉินอยุ่ในสายตาเลย ไม่ต้องพูดถึงเย่หรูอี้ หลินชิงเสว่ แม้แต่ลั่วเย่นหัวก็สะลึมสะลือเล็กน้อย

แม้แต่ลั่วเย่นหัวเมื่อ 20 ปีที่แล้วยังไม่กล้าพูดแบบนี้ ทำไมเขาถึงกล้าพูดเช่นนั้น?

"หยุดคุยโวแบบนี้เสียที เด็กจะเลียนแบบนะ"

หลินชิงเสว่ขมวดคิ้วและเตือนถังเฉา

ถังเฉายิ้มโดยไม่ให้คำอธิบายใดๆ

เขาตอบตกลงตามคำเชิญของเย่หรูอี้ เขามีเหตุผลของเขาเอง

ไม่ใช่เพราะตระกูลฉินแน่นอน

ตระกูลฉินแข็งแกร่งและเจริญรุ่งเรือง ในสายตาของเขา ยังคงไม่ใช่อะไร

สิ่งที่ทำให้ถังเฉาสนใจจริงๆคือตำแหน่ง 'ผู้พิทักษ์แห่งแดงเหนือ'

ชื่อที่แท้จริงของผู้พิทักษ์ ควรมาจากการต่อสู้ในสนามรบ หลังจากประสบกับเลือดและน้ำตา

การประชุมแดนเหนือที่เหมือนของเด็กเล่น ก็สามารถกำหนดผู้พิทักษ์แห่งแดงเหนือหรือ?

มันน่าตลกสิ้นดี!

สนามรบเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และอะไรก็สามารถเกิดขึ้นได้ หากมีการตัดสินหลังจากการประชุมกันเพียงครั้งเดียว พรมแดนทางเหนือจะต้องสูญเสียไป

ในฐานะเจ้ามังกร แน่นอนว่าถังเฉาย่อมไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

“ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ขอเพียงคุณตอบตกลง มันก็เป็นการประสบความสำเร็จสำหรับฉัน”

เย่หรูอี้กล่าวจากใจ

"เช่นนี้ หน้าที่ของฉันก็ถือว่าเสร็จสิ้นแล้ว"

เย่หรูอี้พูดกับถังเฉาอีกว่า "ขัดขวางตระกูลฉิน เป็นการดีกว่าสำหรับตระกูลหลวงทั้งหมด

ที่มารวมตัวกันจะดีกว่า ในพรุ่งนี้เช้า ฉันได้จัดงานขึ้น ทุกคนจากตระกูลใหญ่จะมา ฉันหวังว่าพวกคุณจะมาร่วมด้วย"

หลินชิงเสว่ลังเล แต่ถังเฉาตอบตกลงทันที"โอเค"

หลินชิงเสว่เหลือบมองเขาทันที ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความกังวล

เธอไม่ต้องการมีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลหลวงในเยี่ยนจิง

ถังเฉาจับมือเธอและพูดด้วยการปลอบโยน "ไม่เป็นไร เชื่อผม"

"แล้วเจอกันพรุ่งนี้"

หลังจากที่เย่หรูอี้พูดจบก็ออกจากร้านอาหาร และขึ้นรถ

ภายในรถ เย่อู๋เหินยิ้มและถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง ราบรื่นไหม?”

เย่หรูอี้พยักหน้า “ราบรื่นดี เขาตอบตกลงแล้ว”

เย่อู๋เหินยิ้มอย่างเบิกบาน “ถ้าเป็นเช่นนี้ ตระกูลเย่ของเราก็มีผู้เก่งกาจไปร่วมแข่งขันแล้ว”

เย่อู๋เหินมั่นใจในตัวถังเฉามาก

ทันใดนั้น เย่อู๋เหินก็จำบางอย่างได้ก็พูดกับเย่หรูอี้ว่า “คุณหนู มีคนในตระกูลมาอีกแล้ว โดยบอกว่าไม่วางใจการดำเนินการของคุณ และต้องการมาเพื่อกระตุ้นอยู่ข้างๆ”

“มาเฝ้าจับตามากกว่ามั้ง?”

เย่หรูอี้เยาะเย้ย แต่ก็ยังถามว่า "ใคร?"

“เย่เซ่าเตี๋ย”

……

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ ถังเฉาและหลินชิงเสว่ก็อำลาลั่วเย่นหัวและคนอื่นๆ

ระหว่างทางกลับ เป้าหมายของถังเฉานั้นลึกล้ำ

เดิมที เขาไม่ต้องการเข้าร่วมการประชุมแบบนี้เลย

ไม่ว่าใครจะคว้าแชมป์ไปในที่สุด เขาจะแอบใช้อำนาจของเขาเพื่อไม่ให้เขาไปแดนเหนือ

แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจแล้ว

ตัวตนเจ้ามังกรของเขาถูกซ่อนไว้ลึกมากพอแล้ว และถึงเวลาต้องเผยสู่สาธารณะ

แน่นอน เขาไม่ได้ประกาศเรื่องนี้ด้วยตนเอง แต่ใช้ตัวตนอื่นเพื่อไปเป็น 'ผู้พิทักษ์แดนเหนือ'

ทันทีที่เขามาถึงโรงแรม ถังเฉาก็ได้รับโทรศัพท์จากเฟิ่งหวง