บทที่ 593 การพบกันครั้งแรก

ผู้คนรู้เพียงว่าบ้าบู๊มาที่เมืองเจียงเฉิง แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเขามาทำอะไรที่เมืองเจียงเฉิง

มันอยู่ในช่วงการจัดประชุมแดนเหนือพอดี รวมถึงสถานะของบ้าบู๊ในสมาคมการต่อสู้นั้น ชวนให้นึกถึงสิ่งเหล่านี้เข้าด้วยกัน

“บ้าบู๊มาให้กำลังใจประชุมแดนเหนือ!”

ตั้งแต่คนในวัยแปดสิบตลอดจนคนหนุ่มสาวในวัยยี่สิบสามสิบ พวกเขาต่างก็คิดอย่างนั้นโดยไม่รู้ตัว

บรรดาผู้ที่เป็นผู้สนับสนุนประชุมแดนเหนือต่างตกตะลึง

บ้าบู๊ลงจากเครื่องแล้วจะพบใครสักคน มีเรื่องนี้ด้วยเหรอ?

พวกเขาไม่รู้!

ไม่มีใครได้รับแจ้ง

หลินชิงเสว่ก็ตะลึงเช่นกัน ชี้ไปที่ตัวเองแล้วถามว่า “ทำไมต้องเป็นฉัน?”

ถังเฉายิ้มและส่ายหัว"ผมไม่รู้เหตุผล ผมรู้สึกว่ามันจะเป็นคุณ"

หลินชิงเสว่มองบนใส่เขาทันที และด่าด้วยรอยยิ้มว่า "ต่อไปคำพูดที่อวยฉันแบบนี้ไม่ต้องพูดอีกแล้วนะ!"

ถังเฉากล่าวทันทีว่า "แต่เป็นความจริงที่บ้าบู๊จะพบกับใครบางคนเมื่อเขาลงจากเครื่องบิน!"

เมื่อเห็นว่าถังเฉาพูดอย่างมั่นใจ เรื่องนี้แปดในสิบก็น่าจะเป็นจริง

ประธานบริษัทเหล่านั้นก็ตื่นเต้นเช่นกัน

หากพวกเขาได้รับเลือก บริษัทของพวกเขาก็จะเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

ดังนั้น รอยยิ้มที่มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นบนใบหน้าของแต่ละคนก็เพิ่มขึ้น

“คุณหลิน คุณควรไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุด พวกคุณไม่ใช่องค์กรธุรกิจที่ประชุมแดนเหนือมอบหมายให้เป็นผู้สนับสนุน คุณมาก็ไม่มีประโยชน์อะไร”

“ใช่ มันเป็นไปไม่ได้ที่บ้าบู๊จะเลือกพวกคุณ อย่าฝันกลางวันเลย”

ใบหน้าที่ไร้ที่ติของหลินชิงเสว่เต็มไปด้วยความโกรธ แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้

ตอนนี้ประชุมแดนเหนือเป็นแกนหลัก บริษัทที่ไม่ใช่ประชุมแดนเหนือมอบให้เป็นผู้สนับสนุน โดยพื้นฐานแล้วอยู่ยาก

“เราไปกันเถอะ ได้ไปเห็นใบหน้าที่แท้จริงของบ้าบู๊ก็ไม่เลวนิ”

หลินชิงเสว่เคลียร์อารมณ์ของเธอ ไม่โต้เถียงกับเจ้าของธุรกิจเหล่านั้น

ถังเฉารู้นิสัยของหลินชิงเสว่ ไม่ค่อยชอบโต้เถียงกับคนอื่น เขาจึงไม่พูดอะไร ดังนั้นเขาจึงพาเธอไปรอที่อื่น

สนามบินเมืองตะวันตกเต็มไปด้วยผู้คน ทุกคนที่มาที่นี่ก็เพราะบ้าบู๊

หลินชิงเสว่ยืนอยู่ในกลุ่มคนหลายพันคน ไม่ได้พิเศษอะไร

เธอถอนหายใจ "บ้าบู๊อุทิศชีวิตของเขาเพื่อส่งเสริมบูโด นำจิตวิญญาณของบูโดของต้าเซี่ยออกจากประเทศและสู่โลก คนแบบนี้คือวีรบุรุษจริงๆ"

ถังเฉายิ้ม “เป็นแค่ไอ้หนุ่มที่บ้าไวน์เงอะงะเท่านั้น”

"อะไร?"

สนามบินเสียงดัง และหลินชิงเสว่ไม่ได้ยินสิ่งที่ถังเฉาพูด

"ไม่มีอะไร"

ถังเฉายิ้มและส่ายหัว

น่าจะประธานเหล่านั้นเป็นคนกระจายข่าวลือเหล่านี้ และตอนนี้ทุกคนที่มาต้อนรับเขาที่สนามบินรู้ว่าบ้าบู๊จะเลือกคนที่มาที่นี่หนึ่งคน

ทุกคนหวังเป็นอย่างยิ่งว่าตนเองจะเป็นคนที่ถูกเลือก

ซ่า!

ในขณะนี้ ฝูงชนกระจัดกระจายไปมาก

รถรถอเนกประสงค์ติดธงแดงหยุดลง และกลุ่มคนที่สวมสูทและรองเท้าหนังเดินมา ถือกระเป๋าใบใหญ่และกระเป๋าใบเล็กไว้ในมือ

เมื่อดูอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว มันคือไวน์ที่มีชื่อเสียง

"เป็นผู้นำพันธมิตรเจียงเฉิงขององค์กรพันธมิตร ที่อยู่ในธุรกิจไวน์ที่มีชื่อเสียง หยางอี้เฉิน ประธานหยาง!"

ไม่รู้ว่าใครอุทาน สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้า

ถังเฉาหรี่ตาลงเล็กน้อยและมองมาที่เขา

ชายหนุ่มคนนี้ที่ถือกระเป๋าใบเล็กใบใหญ่ ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหยางอี้เฉิน ผู้นำพันธมิตรเจียงเฉิง

“เขาคือหยางอี้เฉิน …”

ทั้งถังเฉาและหลินชิงเสว่ต่างมองมาที่เขา

ก่อนหน้านี้ที่ปะทะกับพันธมิตรเจียงเฉิง ถังเฉาไม่ได้ไป ดังนั้นมันจึงเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นหยางอี้เฉิน

ประธานองค์กรเหล่านั้นที่เยาะเย้ยหลินชิงเสว่รวมตัวกันรอบๆยางอี้เฉิน พูดด้วยความประหลาดใจ

“ประธานหยาง ไวน์เหล่านี้คุณเตรียมมาเป็นพิเศษหรือ?”