ตอนที่ 596
บทที่ 596 ลูกศิษย์นักรบเทพ
October 21, 2026
"แขกผู้มีเกียรติคนไหน? วันนี้ผมพูดไปแล้วไม่ใช่เหรอ?ไม่ต้อนรับแขกผู้มีเกียรติคนไหน！แขกผู้มีเกียรติสองคนนั่งอยู่ตรงหน้าผมแล้ว！”
บ้าบู๊ดื่มมากเกินไป ใบหน้าของเขาแดงก่ำ และแม้แต่เสียงพูดของเขาก็ลอยอยู่
หลินชิงเสว่มองไปที่บ้าบู๊ด้วยความประหลาดใจ
มีสุราสามสิบหรือสี่สิบดีกรีหลายขวดวางอยู่บนโต๊ะของเขา
คนส่วนใหญ่กระเพาะคงถูกกัดเซาะไปแล้วหลังจากดื่มสุราเหล่านี้
แต่บ้าบู๊เมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ถังเฉากินอาหารอย่างเงียบๆ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ฝีมือการดื่มสุราของคุณถดถอยไปมากนะ ดื่มแค่นี้ก็ไม่ไหวแล้ว?"
คำพูดเหล่านี้ยิ่งทำให้หลินชิงเสว่ตกใจมากขึ้น
ความสามารถการดื่มสุราถดถอย?
หลินชิงเสว่จำได้อะไรบางอย่าง ในเมืองเจียงเฉิงในครั้งนั้นที่เฉิงเพ่ยได้วางแผนให้เธอดื่มกับผู้นำตระกูลเหล่านั้น ในความเป็นจริงเธอต้องการทำให้เธอเมา แต่แค่ถังเฉาคนเดียวก็ดื่มจนพวกเขาจะอ้วกเป็นเลือดแล้ว
หรือว่า ความสามารถในการดื่มสุราของถังเฉาจะน่ากลัวกว่านี้?
คราวนี้ที่บ้าบู๊กลับมาที่เมืองเจียงเฉิง ได้นำลูกศิษย์นักรบเทพกลับมาบ้าง คนที่รายงานเป็นหนึ่งในลูกศิษย์
สีหน้าของเขาดูลำบาใจ “คุณครู แขกผู้มีเกียรติที่มาขอพบนั้นตำแหน่งค่อนข้างสูง บอกว่าจะรับประทานอาหารร่วมโต๊ะ”
ปัง！
เมื่อพูดจบ บ้าบู๊ก็ตบมือแรงๆลงบนโต๊ะ
ในสายตาที่ตกใจของหลินชิงเสว่ โต๊ะที่ทำจากหินอ่อนชั้นดีของเมืองต้าหลี่ถูกทุบจนเกิดรอยแตกทันที
“บังอาจ!”
ใบหน้าของบ้าบีมืดมน และเขาตะโกนอย่างโกรธเคืองว่า "ผมบอกแล้ว แขกคนสำคัญสองคนนั่งอยู่ข้างหน้าผม ใครจะสำคัญไปกว่าสองคนนี้อีก?"
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ลูกศิษย์อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ถังเฉาและหลินชิงเสว่
แอบบอกในใจว่า ชายหญิงคู่นี้เป็นใครกันนะ ถึงให้ครูเห็นความสำคัญแช่นนี้!
บ้าบู๊โบกมือเหมือนไล่แมลงวัน "คุณแจ้งแขกผู้มีเกียรติที่ต้องการพบผม ให้พวกเขากลับไป วันนี้ผมไม่ว่าง หรือให้พวกเขารอที่ชั้นล่างและรอจนกว่าผมจะกินเสร็จ แล้วผมจะลงไปพบพวกเขา "
คำพูดเหล่านี้เย่อหยิ่งอย่างยิ่ง แต่เมื่อนึกถึงสถานะของบ้าบู๊ หยิ่งผยอง ก็ไม่มีอะไร
"ครับ คุณครู"
ลูกศิษย์ขอตัวก่อน
บ้าบู๊ยิ้มทันที"พี่ใหญ่ เราดื่มกันต่อเถอะ"
ถังเฉายิ้มและชนแก้วกับบ้าบู๊ “ไม่ไปดูจริงๆเหรอ ถ้าเป็นแขกคนสำคัญล่ะ?”
บ้าบู๊ส่ายหัวโดยตรง"ไม่สำคัญเท่าพี่ใหญ่และพี่สะใภ้!"
“คุณโทรหาผม ขอให้ผมมาช่วยสนับสนุนและผมก็มา มู่ตงเฟิงคนนั้นเป็นใคร มันคืออะไรเหรอ?”
บ้าบู๊พูดตะโกนอยู่ในปากอย่างคลุมเครือ
หลินชิงเสว่ที่ด้านข้าง มองดูถังเฉาด้วยความตกใจอีกครั้ง
บ้าบู๊ ถังเฉาเป็นคนเรียกเขามา? !
ถังเฉายิ้ม แล้วแต่เขา
ห้องรับแขกของคอร์ทเป่ยซวน
ชายวัยกลางคนร่างสูงนั่งอยู่ตรงนั้น
พวกเขานั่งอยู่อย่างนั้น และแรงกดดันจากร่างกาย ทำให้คนอื่นหายใจลำบาก
เป็นผู้พิทักษ์แดนตะวันตก มู่ตงเฟิง
ข้างๆเขา คือฉินกวนฉีและฉินโช่ววงพวกเขา
หงเทียนหยาเพราะสถานะของเขาจึงขอตัวไปก่อน
ไม่นาน ลูกศิษย์ของบ้าบู๊ก็ลงมา
ฉินกวนฉีลุกขึ้นทันทีและถามเขา "เป็นไง คุณบ้าบู๊ล่ะ?"
สีหน้าลูกศิษย์ดูสงบ "ขออภัย คุณครูของผมกำลังรับแขกผู้มีเกียรติ โปรดมาในวันพรุ่งนี้"
“หรือรอที่นี่สักครู่ แล้วรอให้คุณครูทานอาหารเย็นเสร็จ”
ทันทีที่เขาพูดเช่นนี้ ใบหน้าของฉินกวนฉีก็มืดมน
มู่ตงเฟิงโบกมือโดยตรง และพูดด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก “คุณไปบอกบ้าบู๊ บอกว่ามู่ตงเฟิง ผู้พิทักษ์แดนตะวันตกขอพบ!”
ทุกคนรู้สึกถึงความโกรธของมู่ตงเฟิง
เป็นถึงผู้พิทักษ์แดนตะวันตก กลับไม่ได้รับความเคารพเช่นนี้!
เมื่อคำพูดเหล่านี้หายไป มู่ตงเฟิงก็ปล่อยออร่าที่ทรงพลังของเขา
ทันใดนั้น ออร่าที่บ้าบิ่นอันทรงพลังก็กวาดไปทั่ว ทำให้สีหน้าของลูกศิษย์ของบ้าบู๊เปลี่ยนไปอย่างมาก
จากตัวมู่ตงเฟิง เขารู้สึกถึงคลื่นที่ไม่ด้อยไปกว่าคุณบ้าบู๊
เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย
"ได้ ได้..."
เมื่อลูกศิษย์กลับไปที่ห้องเหมา และพูดคำของมู่ตงเฟิงเหมือนเดิม
“ผู้พิทักษ์แดนตะวันตก?”
การแสดงออกของบ้าบู๊ก็แปลกมากขึ้น
ถังเฉายิ้มและวางตะเกียบลง “พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มาพอดี คนที่มาพบคุณคือผู้พิทักษ์แดนตะวันตก คุณไปพบไหม?”
คราวนี้ บ้าบู๊ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เพราะว่า มู่ตงเฟิงเป็นหนึ่งในผู้นำสี่แดน ผู้พิทักษ์
ที่มีตำแหน่งเท่ากับถังเฉา
อย่างไรก็ตาม เขายังคงปฏิเสธ
“ไม่พบ เป็นผู้พิทักษ์แดนตะวันตกแล้วไง รอไปก่อนเถอะ”
บ้าบู๊พูดกับลูกศิษย์ของเขา "คุณบอกมู่ตงเฟิงคนนั้นว่า บ้าบู๊กำลังต้อนรับแขกผู้มีเกียรติกว่าเขาร้อยเท่า ดังนั้นให้เขาหยุดส่งเสียงดังซะ!"
ในใจของลูกศิษย์กระตุก กลัวมู่ตงเฟิงเล็กน้อย
แต่เนื่องจากเขาเป็นลูกศิษย์ของบ้าบู๊ เขาจึงต้องถ่ายทอดคำพูดนี้ไปยังมู่ตงเฟิง
“คุณมู่ คุณครูของผมเลือกต้อนรับแขกข้างหน้าของเขาให้เสร็จก่อน แล้วค่อยออกมาพบ”
บูม!
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา โมเมนตัมของมู่ตงเฟิงก็ระเบิดออกมาในที่สุด และเขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป!
“ไอ้บ้าบู๊คนนี้ รังแกคนอื่นมากเกินไปแล้ว! ผมเป็นถึงผู้พิทักษ์แดนตะวันตก แย่งชิงผมไปก็แล้ว ยังมาไม่สุภาพกับผมครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนี้!”
เสียงของมู่ตงเฟิงดังก้อง และเสียงของเขาก็ดังก้องไปทั่วทั้งห้องรับแขก
ฉินกวนฉีและฉินโช่ววงอดไม่ได้ที่จะก้มหน้าลง และพวกเขาไม่กล้าพูดภายใต้แรงกดนี้
นี่คือผู้พิทักษ์แดนตะวันตก และความแข็งแกร่งนั้นไม่อาจหยั่งรู้!
เพียงแสดงออร่าเล็กน้อย และทุกคนก็เงียบกริบเหมือนจักจั่นในตอนหน้าหนาว
สายตาที่มืดมนของมู่ตงเฟิงก็จ้องไปที่ตัวลูกศิษย์ทันที “บ้าบู๊ไม่ออกมาพบผมไม่ใช่เหรอ ถ้าอย่างนั้นผมจะบังคับให้เขาออกมาเอง!”
เมื่อถูกมู่ตงเฟิงจ้องมอง ลูกศิษย์ของบ้าบู๊ก็ตัวสั่นทันที ราวกับว่าเขาพบกับศัตรูที่เก่งกาจ