บทที่ 595 สวัสดีพี่สะใภ้

"ฉัน?"

หลินชิงเสว่และถังเฉายืนอยู่ท่ามกลางผู้คนนับล้าน และพวกเขาก็ตกตะลึง

เธอไม่เคยคิดว่าจะได้รับเชิญจากคุณบ้าบู๊

ถังเฉาเป็นคนพาเธอมาที่สนามบินเมืองตะวันตก มิฉะนั้นเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบ้าบู๊จะมา

ทำไมถึงเลือกเธอ?

ว้า!

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็ตกตะลึง มองดูฉากนี้อย่างเหม่อลอย

ควรจะเป็นประธานหยาง หยางอี้เฉินไม่ใช่หรือ?

ทำไมถึงเป็นหลินชิงเสว่?

ประธานบริษัทเหล่านั้นที่เคยเยาะเย้ยหลินชิงเสว่นั้นมึนงงในทันที การแสดงออกของพวกเขายอดเยี่ยมมาก

หยางอี้เฉินก็ตกตะลึงเช่นกัน การแสดงออกของเขาเกือบจะเฉื่อยชา

"เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน!"

หยางอี้เฉินรีบมาหาบ้าบู๊และพูดว่า "คุณบ้าบู๊ ไม่ใช่นะ คนที่คุณจะนัดพบ มันควรเป็นผมไม่ใช่หรือ?"

บ้าบู๊หยุดเดินและเหลือบมองเขาจางๆ "ผมจะนัดพบคุณ? เรารู้จักกันเหรอ?"

หยางอี้เฉินหายใจไม่ออก แต่ยังคงบีบรอยยิ้มออกมา "เราไม่รู้จักกัน แต่ตอนนี้ เรารู้จักกันแล้วไม่ใช่หรือ? ผมให้สุราแก่คุณ เป็นเพื่อนสายเดียวกัน เพื่อนสายเดียวกัน ... "

เสียงของหยางอี้เฉินลดลงเรื่อยๆ เพราะเขาพบว่าใบหน้าของบ้าบู๊ค่อยๆเย็นชาลง

“คุณให้สุราแก่ผม ผมก็จะต้องนัดพบคุณหรือ? คุณมีหน้ามีตาที่ใหญ่ขนาดนั้นมาจากไหนเหรอ?”

ว้า!

คำพูดเหล่านี้ทำให้การแสดงออกของทุกคนในที่ตรงนั้นเปลี่ยนไป และผู้ฟังก็โกลาหล

หยางอี้เฉินก็ชะงักด้วยคำพูดเหล่านี้ และยืนเหม่ออยู่ที่นั่น

ไม่ใช่แค่เขาคิด แต่เกือบทุกคนคิดว่าหยางอี้เฉินจะชนะใจบ้าบู๊หลังจากที่มอบสุราให้

แต่ผลสุดท้าย คนอื่นเขาไม่สนใจเขาแม้แต่น้อย!

ในเวลานี้ บ้าบู๊ได้มาถึงตรงหน้าถังเฉาและหลินชิงเสว่แล้ว

เมื่อเห็นถังเฉาแวบแรก ใบหน้าที่เดิมทีไม่ยิ้มแย้มของบ้าบี ก็แสดงรอยยิ้มที่ตื่นเต้นโดยสัญชาตญาณ ตะโกนออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่โดนถังเฉาจ้องมองกลับมา

บ้าบู๊ทำได้แค่เปลี่ยนคำเรียกของเขา แทนที่จะเรียกถังเฉาก่อน เขาก็มองไปที่หลินชิงเสว่“คุณหลิน?”

น้ำเสียงอ่อนโยน แตกต่างจากตอนที่ตำหนิหยางอี้เฉินอย่างมาก ราวกับว่าเขาได้เปลี่ยนเป็นอีกคน

หยางอี้เฉินพวกเขาต่างก็ตกตะลึง

ไม่ไกลจากฝูงชน ฉินกวนฉีและมู่ตงเฟิงพยายามเพื่อดูว่าคนที่บ้าบู๊นัดพบคือใคร

แต่ฝูงชนหนาแน่นจนมองไม่ชัด

หลินชิงเสว่ยังคงไม่กล้าเชื่อ"คุณหลิน คุณเรียกฉันเหรอ?"

บ้าบู๊ยิ้มและพูดว่า "หรือว่ามีคุณหลินคนอื่นอยู่ที่นี่อีกหรือ?"

หลินชิงเสว่จึงค่อยเชื่อ คนที่เขาเรียกคือเธอ เพราะว่าที่นี่ไม่มีคุณหลินอื่น

บ้าบู๊ยิ้มและพูดว่า “ถ้าคุณหลินไม่รังเกียจ เราทานอาหารเย็นด้วยกันในตอนเย็นกันเถอะ”

บูม!

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทุกคนในที่ตรงนั้นก็ตกตะลึง

บ้าบู๊ เชิญหลินชิงเสว่ไปทานอาหารเย็นจริงหรือ?

เรื่องนี้แพร่กระจายออกไป ต่อไปบริษัทของเธอจะรุงขนาดไหน?

ไม่เพียงแต่สื่อจะเผยแพร่ แต่ผู้คนในสมาคมการต่อสู้ก็จะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับหลินชิงเสว่ด้วย

โชคดีจริงๆ?

ในขณะนี้ หยางอี้เฉินและประธานบริษัทเหล่านั้นมองดูพวกเขา อิจฉาตาร้อน

หลินชิงเสว่ก็จ้องมองอย่างเหม่อลอย ทันใดนั้น ราวกับว่าเธอจำอะไรบางอย่างได้ เธอก็มองไปที่ถังเฉา

เพราะเธอจำได้ว่าถังเฉาเคยพูดว่า บ้าบู๊ลงจากเครื่องแล้วจะเลือกใครสักคนเพื่อนัดพบ คนๆนั้นคือหลินชิงเสว่

ไม่มีใครเชื่อในตอนนั้น สุดท้าย คนที่บ้าบู๊เลือกคือหลินชิงเสว่จริงๆ

เขาทำอย่างนั้นได้อย่างไร?

ถังเฉาเตือนด้วยรอยยิ้ม "คุณยืนงงอะไรอยู่ ตอบตกลงสิ บ้าบู๊กำลังรอคุณอยู่นะ!"

หลินชิงเสว่พึ่งดึงสติกลับมาได้ และพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “โอเค!”

"งั้นก็ไปกันเถอะ"

ถังเฉาและหลินชิงเสว่ตามบ้าบู๊เข้าไปในทางเดิน VIP จากนั้นขึ้นรถอเนกประสงค์ ที่มีโลโก้ตัวอักษรอู่

มองดูพวกเขาจากไป ฉินกวนฉีก็หรี่ตาลงทันที

“ผมรู้สึกว่า ผู้ชายคนนั้นดูเหมือนหลังของถังเฉา…”

“ถังเฉา?”

ดวงตาของมู่ตงเฟิงและฉินโช่ววงเย็นชาเล็กน้อย