บทที่ 642 ความโกรธเกรี้ยวของนักรบเทพ

สมแล้วที่ลู่เจียงไห่เคยผ่านอะไรมามาก ขณะที่ตนเองอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย เขาก็นำพลังยิงของเขาทันที และถอนตัวออกจากสถานการณ์ที่คับขันนั้น

และหลังจากที่เขาพูดจบ สถานการณ์ที่นี่ก็แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยอีกครั้ง

ในนี้ มีทั้งหมดสามกองกำลัง

ตระกูลลู่ที่จับตัวหลินชิงเสว่และถังเสี่ยวลี้อยู่ในกลุ่มที่หนึ่ง พวกที่ไม่ได้จับตัวของหลินชิงเสว่และถังเสี่ยวลี้ แต่ยังไม่ยอมจำนนคือกลุ่มที่สอง และตระกูลที่พยายามช่วยเหลือ หลินชิงเสว่และถังเสี่ยวลี้เป็นกลุ่มที่สาม

ลู่เจียงไห่พูดถูก เป้าหมายของพวกเขาคือการจับตัวหลินชิงเสว่และถังเสี่ยวลี้ หากพวกเขาไม่ขับไล่กองกำลังที่ต้องการช่วยหลินชิงเสว่ออกก่อน ไม่ว่าพวกเขาจะโต้เถียงกันอย่างไรก็ไม่มีผล

เมื่อเห็นว่าบางตระกูลเริ่มลังเล ลู่โป๋หานก็พูดเสริม

“แค่ทำลายตระกูลอย่างตระกูลเซี่ยและตระกูลหูที่ต้องการช่วยหลินชิงเสว่ เราจึงจะสามารถมาคุยกันว่าสิ่งนั้นควรจะเป็นของใครดี?”

เป็นผลให้สายตาของตระกูลเหล่านั้นมองดูตระกูลเซี่ยและตระกูลหูอย่างเย็นชา

ลู่เจียงไห่และลู่โป๋หานโล่งใจในทันที

อย่างน้อยในตอนนี้ คนที่ยืนอยู่บนหน้าความวุ่นวายไม่ใช่ตระกูลลู่

ความต้องของพวกเขานั้นเรียบง่าย นั่นคือการยั่วยุให้เกิดความขัดแย้งภายใน

อย่างไรก็ตาม หลินชิงเสว่และถังเสี่ยวลี้ต่างก็อยู่ในมือของพวกเขา ขอเพียงพวกเขาสามารถอยู่ให้ถึงเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง พวกเขาจะรุ่งแน่นอน

“ผู้นำหลิน นี่ก็เพื่อทุกคน หวังว่าพวกคุณ อย่าขวางทางของพวกเรา”

ถังฮั่นเจี๋ยแห่งตระกูลถังมองไปที่หลินรั่วหวีและกล่าวว่า

สายของหลินรั่วหวีเฉยเมยและพูดว่า "คำพูดนี้ให้พ่อของคุณพูด มันจะดูมีน้ำหนักเล็กน้อย ส่วนคุณ ... "

หลินรั่วหวีส่ายหัวอย่างดูถูกเหยียดหยาม

ใบหน้าของถังฮั่นเจี๋ยเต็มไปด้วยความโกรธ ตั้งแต่เริ่มการประชุมแดนเหนือ ตระกูลถังของเขาถูกดูหมิ่นมาโดยตลอด และเขาก็มีความไม่พอใจในใจ

ลั่วเย่นหัวก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว "ถ้าตระกูลถังของคุณต้องการขัดขวาง ก็เชิญขวางเต็มที่เลย"

“อะไรที่เกี่ยวข้องกับลูกสาวของฉัน อย่าคิดว่าคุณจะได้อยู่สุขสบาย!”

ลั่วเย่นหัวมีความบ้าคลั่งมากในสายตาของเธอในเวลานี้ ซึ่งทุกคนที่เป็นแม่เพื่อปกป้องลูกสาวของเธอ สิ่งนี้มีมาตั้งแต่เกิด

หลินชิงเสว่มี และเธอก็มีด้วย

“ถ้าอย่างนั้น พวกคุณคือพูดดีไม่ชอบ ชอบให้ลงไม้ลงมือใช่ไหม”

ลู่เจียงไห่พูดออกมาทันใด และพูดอย่างเย็นชา "พวกเขาเป็นแค่พันธมิตรตระกูลเพียงไม่กี่ตระกูล แต่เรามีพันธมิตรตระกูลหลายสิบตระกูล พวกคุณจะต่อสู้กับเราอย่างไร?"

ใบหน้าของลู่เจียงไห่มีรอยยิ้มที่เย็นชาและหยิ่งผยอง

ยุคที่วุ่นวาย ก่อให้เกิดวีรบุรุษ

นี่เป็นหายนะ แต่ก็เป็นโอกาสเช่นกัน

หากตระกูลลู่รักษาโอกาสนี้เป็นอย่างดี ก็คงไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะมาแทนที่ตระกูลหลวงในเยี่ยนตู!

ตอนนี้ เขารู้สึกว่าโอกาสมาถึงแล้ว!

อย่างไรก็ตาม หลินรั่วหวีหัวเราะเสียงดัง "ถ้าเปิดศึกกันจริงๆ พวกคุณใครเป็นคู่ต่อสู้ของผม?"

“ใช่ ผู้นำตระกูลหลิน ได้เข้ารอบสุดท้ายของการประชุมแดนเหนือ ใครคือคู่ต่อสู้?”

เซี่ยสิงจู๋ตะโกนกลางอากาศเสียงดัง

“เพิ่มผมอีกคนไหม?”

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นอีก

บ้าบู๊เดินมาอย่างมังกรและเสือ ดวงตาทั้งคู่ของเขา เปล่งประกายด้วยแสงที่เย็นชา

พลางถอนหายใจเบาๆ มู่ตงเฟิงก็พูดออกมาเช่นกันว่า “ช่วยไม่ได้ละ นับผมด้วย”

แม้ว่าเขาจะไม่ชอบหลินชิงเสว่เพราะถังเฉา แต่เขาก็ยังต้องยืนออกมาเพื่อเห็นแก่สถานการณ์โดยรวม

เขามองดูทุกตระกูลด้วยสายตาเย็นชาและกล่าวว่า “พวกคุณ ล้วนเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด หลังจากเหตุการณ์สิ้นสุดลง พวกคุณทุกคนจะถูกตรวจสอบทีละคน!”

หลังจากที่มู่ตงเฟิงพูดจบ สีหน้าของผู้นำตระกูลหลายคนก็ดูกังวล

เมื่อตกเป็นเป้าสายตาของมู่ตงเฟิง ถือว่าถูกตัดสินประหารชีวิตแล้ว

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาหวาดกลัวจริงๆ ไม่ใช่การตรวจสอบ แต่เป็นเพราะทั้งมู่ตงเฟิงและบ้าบู๊ก็เข้าร่วมการต่อสู้นี้ด้วย

แค่หลินรั่วหวีนั้นก็ยากที่จะรับมือแล้ว ยิ่งไม่ต้องถึงว่ามีบ้าบู๊และมู่ตงเฟิงเข้าร่วม!

ออร่าของบ้าบู๊และมู่ตงเฟิงนั้นทรงพลังอย่างมาก และอาจไม่จำเป็นต้องให้ตระกูลออกตัว แค่ได้ยินชื่อของบ้าบู๊และมู่ตงเฟิงก็สูญเสียความตั้งใจที่จะต่อสู้ไปแล้ว

“เร็วปล่อยคนซะ!”

บ้าบู๊ก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆ และตะโกนอย่างเย็นชา

ใบหน้าของลู่เจียงไห่และลู่โป่หานก็ดูน่าเกลียดมาก

เมื่อบ้าบู๊และมู่ตงเฟิงเข้าร่วม พวกเขาไม่มีโอกาสชนะเลย!

“ก่อนอื่น ช่วยลูกสาวฉันก่อน...”

หลินชิงเสว่กล่าวอย่างแผ่วเบา

เธอหวังอย่างยิ่งว่าลูกสาวของเธอจะได้รับการช่วยเหลือ

อย่างไรก็ตาม ความหวังนี้อยู่ได้ไม่นาน และเสียงหัวเราะคิกคักก็ดังมาจากด้านบน

“ฉันว่าพวกคุณยังไม่เข้าใจสิ่งที่ผมสื่อ ไม่ว่าบ้าบู๊ก็ดี หรือมู่ตงเฟิงก็ช่าง จะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงเพื่อเปลี่ยนสถานการณ์ที่นี่ มิฉะนั้นฉันจะเล่นต่ออย่างไร?”

ไวโอเล็ตยิ้มอย่างช้าๆ และยกรีโมทคอนโทรลในมือขึ้น

“ฉันเป็นคนกำหนดกฎของเกม พวกคุณทุกคนต้องปฏิบัติตามกฎอย่างเคร่งครัด ไม่เช่นนั้น ฉันจะจุดชนวนระเบิดที่นี่”

สีหน้าของบ้าบู๊และมู่ตงเฟิงน่าเกลียดขึ้นมาทันใด

หากพวกเขาเคลื่อนไหว ไม่ต้องสงสัยเลย แต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

ประโยคนี้ทำให้ลู่เจียงไห่และคนอื่นๆโล่งใจ

ทันใดนั้นก็มีเสียงเยาะเย้ยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา

“ถ้าไม่มีคุณบ้าบู๊กับคุณมู่ แม้แต่ผู้นำตระกูลหลินก็ไม่สามารถลงมือได้ มีเพียงพวกคุณเท่านั้น พวกคุณจะสู้เราได้อย่างไร?”

ลู่เจียงไห่จ้องมองไปที่เซี่ยสิงจู๋และคนอื่น ๆ เยาะเย้ยซ้ำแล้วซ้ำอีก

ทุกตระกูลที่ยอมจำนน ก็เรียกผู้ที่เก่งกาจของพวกเขาในทันที เพื่อล้อมตระกูลเซี่ยและตระกูลอื่นๆ

บรรยากาศเริ่มเคร่งเครียดขึ้น ใบหน้าของเซี่ยสิงจู๋ หูอีซานและคนอื่นๆก็มืดมน

เดิมทีคิดว่าสามารถช่วยชีวิตหลินชิงเสว่ได้ แต่คิดไม่ถึงว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเหมือนเดิม

จำนวนตระกูลทั้งหมดที่ช่วยเหลือหลินชิงเสว่นั้น ไม่ถึงสิบตระกูลด้วยซ้ำ แต่ผู้ที่ตั้งตารอที่จะลงมือกับเธอ กลับมีหลายสิบตระกูล

บางตระกูลในนั้น ไม่ได้ด้อยไปกว่าตระกูลเซี่ยและตระกูลต่งที่ร่ำรวย พวกเขาจะสู้ได้อย่างไร?

“เซี่ยสิงจู๋ หูอีซาน พวกคุณไม่มีโอกาสหรอก รีบยอมจำนนโดยเร็วที่สุด!”

เสียงของลู่เจียงไห่ดังกระจายไปทั่วโรงยิม

ในขณะนี้ ในใจของเขาผ่อนคลายอย่างสมบูรณ์

ไม่มีตระกูลใดที่สามารถคุกคามพวกเขาได้อีกต่อไป

สีหน้าของเซี่ยสิงจู๋ ซีดเผือดและตะโกนอย่างโกรธเคือง"พวกคุณฝันไปเถอะ สู้ตาย เพื่อช่วยคุณหลินออกมาให้ได้!"

“สู้ตาย ช่วยคุณหลิน!”