บทที่ 643 ตกใจจนถึงตาย

เสียงทุ้มต่ำดังก้องไปทั่วโรงยิม

การบีบบังคับที่น่าสะพรึงกลัวและทรงพลังแทรกซึมลึกลงไปที่นี่

สีหน้าของผู้ที่เก่งกาจในแต่ละตระกูลเปลี่ยนไปอย่างมาก

โดยเฉพาะลู่เจียงไห่และลู่โป๋หานของตระกูลลู่ ลึกๆในดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสยดสยอง

“ถังเฉา? คุณมาได้ไง?”

ลู่โป๋หานอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา

หมัดเมื่อกี้ของถังเฉาได้ฆ่าผู้ที่เก่งกาจตระกูลลู่สองคนโดยตรง ซึ่งเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความโกรธของเขามาถึงจุดสูงสุดแล้ว

ความโกรธทำให้คนมีพลัง และผู้ที่เก่งกาจที่ทรงพลังอยู่แล้ว หากมีการฆาตกรรมในใจมากขึ้น ย่อมต้องมีการสังหารอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ลู่โป๋หานรู้ถึงความแข็งแกร่งของถังเฉา และแม้แต่สมาคมการต่อสู้ของเมืองเจียงเฉิงก็ทำอะไรเขาไม่ได้

แต่เขาไม่สามารถเข้าร่วมการประชุมแดนเหนือนิ

“ผมอยู่ที่นั่นมาตลอด แต่พวกคุณไม่ได้สังเกตเห็นเท่านั้น”

เสียงของถังเฉาเย็นชาราวกับเหล็ก ในสายตาของเขา ลู่โป๋หานได้กลายเป็นศพไปแล้ว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

แม้แต่สายตาของมู่ตงเฟิงก็ควบแน่น มองลึกเข้าไปในร่างของถังเฉา

พยายามหาเบาะแสจากเขา

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังก็คือไม่ว่ามู่ตงเฟิงจะมองเท่าไหร่ เขาก็มองไม่เห็นอะไรเลย

ราวกับว่า หันหน้าไปทางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ไม่รู้จะเริ่มต้นจากไหน

“คุณปู่ คุณเห็นไหม ถังเฉาปรากฏตัวขึ้นแล้ว และผู้เก่งกาจที่อ้างว่าตนเองเป็น 'เจ้ามังกร' ได้หายตัวไปแล้ว!”

ทันใดนั้น ลู่โป๋หานก็ลดเสียงลงและพูดกับลู่เจียงไห่

ลู่เจียงไห่ไม่ได้พูด แต่มองไปที่ถังเฉาด้วยสายตาที่เย็นชา

จริงด้วย เมื่อเจ้ามังกรปรากฏตัว ถังเฉาก็หายไป

ถังเฉาปรากฏตัวขึ้น และเจ้ามังกรก็หายตัวไป

ทั้งสองไม่เคยปรากฏตัวพร้อมกัน!

“ถังเฉา เป็น 'เจ้ามังกร' เหรอ?”

ลู่เจียงไห่ยืนยันความจริงนี้ในใจของเขา

แค่บทสนทนาระหว่างคุณปู่กับหลานชายนั้นเบามาก และไม่มีบุคคลที่สามคนไหนได้ยิน

“ถัง ถังเฉา คือคุณใช่ไหม…”

เสียงที่นี่ ปลุกหลินชิงเสว่ซึ่งหมดสติขึ้นมา

เธอเอ่ยพูดด้วยเสียงอ่อนแอ ลืมตาขึ้นด้วยความยากลำบาก และพยายามลุกขึ้นนั่ง

เกือบจะทันทีที่เสียงนั้นดังขึ้น ออร่าการสังหารของถังเฉาก็หายไปอย่างสมบูรณ์

เขารีบไปด้านข้างของหลินชิงเสว่ กอดเธอแน่น ดวงตาของเขาแดงเล็กน้อย

“ชองเสว่ ผมขอโทษ มันเป็นความผิดของผมเอง ผมไม่ควรแยกจากคุณ”

เมื่อมองไปที่หลินชิงเสว่ซึ่งหน้าซีด และร่างกายของเธอมีรอยขีดข่วน หัวใจของถังเฉาเกือบจะแตกสลาย

ใช่

เขาเสียใจกับมัน

ถ้าเขาไม่ไปต่อสู้กับหลินรั่วหวี เขาจะไม่จากไป

เมื่อภัยพิบัติเกิดขึ้น เขาจะสามารถปกป้องภรรยาและลูกสาวของเขาได้ทัน!

หลินชิงเสว่ส่ายหัวและยิ้ม "ตอนนี้คุณอยู่ที่นี่แล้ว มันก็เหมือนกัน"

“เสี่ยวลี้ล่ะ?”

หลินชิงเสว่พยายามลุกขึ้นและมองหาถังเสี่ยวลี้

“เสี่ยวลี้หลับไปแล้ว”

ถังเฉาได้บอกเรื่องที่ถังเสี่ยวลี้หมดสติไปเพราะตกใจเกินไป ว่าเขาหลับอยู่ เพราะเขาไม่ต้องการให้หลินชิงเสว่ต้องกังวล

กอดลูกสาวไว้แน่น หัวใจที่เป็นกังวลของหลินชิงเสว่ก็โล่งใจลง

"ดีจัง เสี่ยวลี้ไม่เป็นไร..."

ถังเฉาพาหลินชิงเสว่มาตรงหน้าหลินรั่วหวี "ปกป้องเธอให้ดี"

หลินรั่วหวีไม่ได้พูด แต่พยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

ในขณะนี้ ไม่มีความแค้นใจกันระหว่างคนทั้งสอง และพวกเขาทั้งสองก็ทำเพื่อคนหนึ่งคน หลินชิงเสว่

เมื่อเห็นฉากนี้ สายตาของลู่เจียงไห่ก็มืดมน และทันใดนั้นเขาก็มองไปที่ถังเฉาและพูดว่า"ถังเฉา ผมขอโทษที่ผมลงมือกับภรรยาและลูกสาวของคุณ แต่ว่า พวกเราจำเป็นต้องทำเช่นนั้น"

เขาชี้ไปที่ไวโอเล็ตบนนั้นแล้วพูดว่า “คุณนายบอกแล้ว ถ้าเราไม่จับภรรยาและลูกสาวของคุณ แล้วล่อเจ้ามังกรตัวจริงออกมา พวกเราทุกคนจะถูกระเบิดฆ่าตาย!”

"เพื่อทุกคน เราต้องทำสิ่งนี้"

“ผู้นำตระกูลลู่พูดถูก เป็นการกระทำที่ไม่ทำไม่ได้จริงๆ”