บทที่ 746 สุสานค้างคาว

ออร่าเจตนาฆ่าที่รุนแรงทำให้ชายหนุ่มคนนั้นตกใจมาก เขาถอยกลับโดยไม่รู้ตัว มองไปที่เจียงไป๋เสว่ด้วยความประหลาดใจและพูดอย่างโกรธเคือง "ตระกูลเจียงแล้วไง คุณมีความคิดเห็นเกี่ยวกับตระกูลเจียงหรือ?"

ความตื่นตระหนกคงอยู่เพียงวินาทีเดียว และเมื่อดึงสติกลับมาได้ ชายหนุ่มก็เต็มไปด้วยความเย็นชาแล้ว

คนอื่นๆก็เหมือนกัน หัวหน้าของพวกเขาได้พูดถึงชื่อตระกูลเจียงแล้ว ผู้หญิงคนนี้ยังไม่รู้ที่ต่ำที่สูง ยังมาทำหน้าโมโห

ใครกล้าขัดขืนแนวปฏิบัติของตระกูลหลวงในเยี่ยนตู?

เจียงไป๋เสว่เพิกเฉย สูดหายใจเข้าลึกๆของสภาพอากาศหนาวเย็นและพยายามระงับความโกรธของเธอ

ถังเฉารู้ดีว่าทำไมเจียงไป๋เสว่ถึงโกรธขนาดนี้ ขมวดคิ้วมองไปที่เธอและพูดว่า "เรื่องนี้ คุณไม่รู้เหรอ?"

เจียงไป๋เสว่ส่ายหัว "ฉันไม่รู้เลย"

"นั่นก็น่าแปลก..."

การแสดงออกของถังเฉาก็เริ่มจริงจัง

เจียงไป๋เสว่กลับไปที่ตระกูลเจียง คือเรื่องเมื่อสิบกว่าวันที่แล้ว ช่วงไม่กี่วันนี้ถังเฉาและหลินชิงเสว่ได้เกิดเรื่องมากมายในตระกูลหลิน จึงไม่มีเวลามาสนใจเรื่องเหล่านี้ ดังนั้นกับเรื่องของเจียงไป๋เสว่และแม่ของเขาพวกเขาจึงไม่รู้อะไร

เขาคิดว่าเจียงไป๋เสว่ได้จัดการเรียบร้อยแล้ว

“พวกเขาโกหกฉัน...”

สีหน้าของเจียงไป๋เสว่ขาวซีด มือของเธอกำแน่น กัดฟันและพูด

“โกหกคุณ? เกิดอะไรขึ้น?”

ถังเฉาถามเสียงดังด้วยความประหลาดใจ

ดังนั้น เจียงไป๋เสว่จึงเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากกลับมายังตระกูลเจียงจากสนามบินในวันนั้น

หลังจากฟังจบ สีหน้าของถังเฉาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

ที่แท้ สถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลเจียง ภายนอกดูแข็งแกร่ง แต่จริงๆแล้วเริ่มอ่อนแอ

ตระกูลเจียงเริ่มต้นจากทักษะทางการแพทย์และเป็นที่รู้จักในนาม "ผู้สืบทอดเฉินหนง" อย่างไรก็ตาม เมื่อคุณภาพชีวิตดีขึ้นเรื่อยๆ ลูกหลานของตระกูลเจียงที่เรียนแพทย์น้อยลงเรื่อยๆ

แม้ว่าจะเรียน แค่เรียนไปแบบงุๆปลาๆ ไม่ได้ตั้งใจเรียนเลย

อันที่จริงก็โทษพวกเขาไม่ได้ แพทย์แผนจีนนั้นกว้างใหญ่และลึกซึ้ง ไม่สงบใจลงมาเรียนรู้จริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่สามารถเรียนได้ง่ายๆ

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่การท่องจำหนังสือทางการแพทย์โบราณเช่น 《คำภีร์หวงตี้เน่ยจิง》、《ตำรายาเปิ่นเฉ่ากังมู่》ก็เพียงพอที่จะเอาชีวิตของลูกหลานเหล่านั้นไปแล้ว

สิ่งนี้ยังนำไปสู่สถานการณ์ที่ทุกคนในตระกูลเจียงเรียนแพทย์ และสถานการณ์ที่ทุกคนรู้เรื่องแพทย์เริ่มไม่ปลอดภัยมากขึ้นเรื่อยๆ ชื่อเสียงและชื่อแบรนด์ก็ลดลงเช่นกัน แพทย์ภายใต้ชื่อตระกูลเจียงหายไป และล้มละลายไปหลายที่

สถานการณ์นี้ดีขึ้นมาก หลังจากที่ผู้บ้าการแพทย์เจียงสือเหนียนกลับมา

แต่ผู้บ้าการแพทย์ไม่สามารถอยู่ในเยี่ยนจิงได้ตลอดไป เป้าหมายของเขาไม่ได้อยู่ที่นี่

ในเวลานี้ ผู้บ้าการแพทย์กล่าวถึงบุคคลหนึ่ง: เจียงไป๋เสว่

ดังนั้นจึงมีเรื่องที่ 'คุณหนูโปรดกลับบ้าน' ในภายหลัง

ส่วนเจียงไป๋เสว่เกลียดตระกูลเจียงมาก ซึ่งคล้ายกับเย่หรูอี้มาก แต่เธอไม่ได้เกลียดชังขนาดนั้นเหมือนเย่หรูอี้

เธอบอกให้ตระกูลเจียงว่า เธอสามารถกลับไปที่ตระกูลเจียงได้ แต่ทั้งตระกูลเจียงต้องไปที่สุสานของแม่ของเธอและคุกเข่าเพื่อสารภาพผิด

“วันนั้นพวกเขาสัญญาอย่างสวยงาม และสมาชิกทุกคนก็มาพร้อมหน้า พวกเขาโกหกฉัน...”

เจียงไป๋เสว่กัดฟันและพูดว่า “ฉันคิดว่าพวกเขาต้องการสารภาพความผิดพลาดของพวกเขาจริงๆ ดังนั้นฉันจึงไม่พูดถึงมันอีก ฉันยังสัญญาว่า รอให้พวกเขาขอโทษแล้วฉันจะย้ายเข้าไปอยู่ในตระกูลเจียงอย่างเป็นทางการ คิดไม่ถึงว่า พวกเขาไม่เพียงแต่ไม่ขอโทษ ยังต้องการรื้อสุสานของแม่ของฉัน!"

เมื่อคำพูดลดลง น้ำเสียงของเจียงไป๋เสว่ก็โกรธมากถึงสุดขีด และเสียงของเธอก็สั่น

สีหน้าของถังเฉาก็ดูเย็นชา "ตระกูลเจียง ทำเกินไปแล้วจริงๆ แม้ว่าไม่ต้องการให้คุณกลับไปที่ตระกูลเจียง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องรื้อสุสานเพื่อทำให้ผู้ตายตายตาไม่หลับ"

ขณะที่เขาพูด เขาหันมาและเหลือบมองชายชราที่สีหน้าเศร้าสร้อย

การเคลื่อนไหวใหญ่เช่นนี้ ไม่เพียงแต่ทำลายหลุมศพของแม่ของเจียงไป๋เสว่เท่านั้น แต่ยังทำลายสุสานของคนอื่นๆด้วย

“ไม่ว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น ผมจะไม่มีวันปล่อยให้พวกคุณทำลายสุสานของลูกชายผม เก่งจริง พวกคุณก็ฆ่าผมให้ตายสิ!”

ถือว่าชายชรานั้นมีศักดิ์ศรี จ้องมองผู้คนที่รื้อหลุมฝังศพด้วยความโกรธ และดูเหมือนจะไม่ยอมจากไป

"ฆ่าคุณเหรอ ฝันกลางวันเถอะ!"