บทที่ 770 ราชวงศ์เสด็จมา

สิ้นเสียง สายตาถังเฉาเย็นเยียบลงทันใด จิตสังหารเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาและหายไปเงียบๆ

ตราตัวตนอีกแล้ว!

ความจริงก่อนมาตระกูลถัง ถังเฉาพอจะเดาได้คร่าวๆแล้วว่าถังเหนียนหู่เรียกตัวเองมาทำไม

เป็นไปได้สูงว่าเพราะตราตัวตนที่เขาได้มาจากการประมูลที่เมืองเจียงเฉิงในราคาหนึ่งพันห้าร้อยล้าน

คนในตระกูลถังมีตราตัวตนกันคนละชิ้น เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของฐานะพวกเขาที่มาจากตระกูลถัง แต่ตราสัญลักษณ์ของถังเฉาออกจะพิเศษกว่า

มันไม่ได้เพิ่งถูกตีตราขึ้นมา แต่ถูกสร้างไว้ตั้งแต่ยี่สิบปีก่อน ลักษณะของตรานั้นเรียบง่าย

ที่สำคัญกว่านั้น ถังเฉารู้ประวัติของตราตัวตนชิ้นนี้แล้ว

สาวพระแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ยเคยทำนายไว้ว่าหากต้องชะตากัน วันหนึ่งในอนาคตข้างหน้าตรานี้จะกลับคืนสู่เจ้าของเดิมของมันอีกครั้ง

และตรานี้จะเป็นพยานให้กับเจ้าของมันในการเป็นจักรพรรดิสูงสุด กำราบใต้หล้า!

ตอนแรกไม่มีใครเชื่อคำทำนายนี้ จนกระทั่งถังเฉาประมูลมันออกมาที่งานประมูลในเมืองเจียงเฉิง

เวลาผ่านมายี่สิบปีพอดี!

และชื่อของคนที่ประมูลมันไปแซ่ถังพอดี!

นี่เป็นเรื่องบังเอิญหรือ?

หรือเป็นสิ่งที่ชะตาได้กำหนดไว้แล้ว?

ไม่มีใครรู้

แต่สิ่งหนึ่งที่มั่นใจได้คือตระกูลถังหวาดกลัว ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหน ก็จะต้องชิงตราตัวตนนี้กลับมาให้ได้

ทว่า หากถังเหนียนหู่กล้าขอให้ถังเฉามอบตราตัวตนออกมา ถังเฉาต้องบาดหมางกับเขาแน่นอน

แต่ ถังเฉาอดทนไว้ได้

เพราะก่อนหน้านี้ถังเหนียนหู่พูดมาประโยคหนึ่งที่เขาใส่ใจ

คนของราชวงศ์ต้าเซี่ยมา

ราชวงศ์ต้าเซี่ย!

นั่นเป็นตระกูลเก่าแก่ที่เจริญรุ่งเรืองและมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานยิ่งกว่าตระกูลหลวงในเยี่ยนตูเสียอีก

ตั้งแต่สมัยอยู่ที่เมืองเจียงเฉิง ฉินผู่หยางเคยบอกถังเฉาเกี่ยวกับข่าวของราชวงศ์ต้าเซี่ยเพื่อร่วมมือกับตัวเองในการต่อกรกับฉินกวนฉี

ตระกูลหลวงในเยี่ยนตูในตอนนี้นอกจากตระกูลหลินแล้ว ทุกครอบครัวทุกตระกูลล้วนแต่เป็นตระกูลอ่อนแอและธรรมดาที่สุดของราชวงศ์ต้าเซี่ยที่ต่างฝ่ายต่างพึ่งพาอาศัยอยู่

ทุกราชวงศ์ต้าเซี่ยต่างถูกขนานนามว่าเป็นตระกูลที่ซ่อนตัวจากโลก และเพื่อสื่อสารกับตระกูลหลวงในเยี่ยนตูที่ยังอยู่ในโลกนี้ ในราชวงศ์จะมีผู้สื่อสารที่เรียกว่า 'สาวพระ' อยู่ พวกเธอจะมาที่เยี่ยนตูและส่งมอบของบรรณาการรวมถึงข่าวสาร

และเพื่อเป็นการตอบแทน สาวพระก็จะบอกตระกูลหลวงว่าทำยังไงจึงจะได้รับความคุ้มครองจากราชวงศ์ต้าเซี่ย

ตัวอย่างเช่นคนบ้าดนตรีฉินเจียนเวย เธอเป็นคนของตระกูลฉินแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ย บุคลิกนิ่งสงบประหนึ่งเทพเซียนนั้นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์โลกพึงมีได้

โดยเฉพาะถังเฉาเพิ่งจะเอาตัวรอดจากความวิปโยคของตระกูลเจียงมาได้ ไหนจะชีวิตวัยเด็กแสนโหดร้ายของเจียงไป๋เสว่ ก็เกิดขึ้นเพราะการแทรกแซงจากราชวงศ์ไม่ใช่หรอ?

ขโมยสมุนไพรหายากที่จะถวายแด่ราชวงศ์ต้าเซี่ย ต้องถูกทั้งตระกูลด่าทอและครหา แม่ที่ป่วยหนักทนมองลูกสาวตัวเองที่อายุยังน้อยต้องถูกตรึงไว้บนเสาอัปยศไม่ได้ จึงเลือกที่จะฆ่าตัวตาย

หากราชวงศ์ของตระกูลเจียงไม่มา บทลงโทษของเจียงไป๋เสว่คงไม่รุนแรงขนาดนั้น

สรุปแล้วถังเฉาแทยจะมั่นใจได้เลยว่าสายสัมพันธ์ครอบครัวของราชวงศ์ต้าเซี่ยจืดจางยิ่งกว่าตระกูลหลวงในเยี่ยนตูเสียอีก อาจถึงขั้นไม่เหลือความเป็นมนุษย์แล้วด้วยซ้ำ

“คนจากราชวงศ์ต้าเซี่ยมาแล้วเกี่ยวอะไรกับตราตัวตนของฉัน?”

ถังเฉาคาดคั้นเสียงเย็น สีหน้าเฉยชา

หน้าตาถังเหนียนหู่เคร่งขรึมขึ้นไปอีก น้ำเสียงเริ่มโมโหขึ้นมาแล้ว