บทที่ 794 เซี่ยงจวงรำดาบ

ที่ที่ยึดครองได้ยากที่สุดในโลกอยู่ที่ไหน?

ทำเนียบขาวของสหรัฐอเมริกา? อัศวินเทมพลาร์แห่งวาติกัน?

ล้วนไม่ใช่

ที่ที่ยึดครองได้ยากที่สุดอยู่ที่เยี่ยนจิง ต้าเซี่ย

กองทัพปราณมังกรตั้งอยู่ที่ทางด้านเหนือของเยี่ยนจิง รอบด้านมีภูเขาล้อมรอบ หลังชนกับคลองชลประทานขนาดใหญ่ของเยี่ยนจิง ครอบครองพื้นที่ฝึกซ้อมฐานทัพกว้างใหญ่ไพศาล

กองทัพปราณมังกรล้วนแต่มีการก่อตั้งฐานปฏิบัติการในเมืองใกล้ ๆ อย่างเช่นเมืองเจียงเฉิงก็เป็นที่ที่กองทัพปราณมังกรยึดครองมาสำรอง

ตั้งแต่ได้คัดเลือกผู้มีความสามารถเข้ามาในฝ่ายในของกองทัพปราณมังกร ผ่านการคัดเลือกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงจะสามารถกลายเป็นสมาชิกของกองทัพปราณมังกรได้

เพียงแต่ว่าเนื่องจากความพิเศษที่แข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด มีคนน้อยมากที่จะรู้จักองค์กรที่ลึกลับนี้

เจียงไป๋เสว่ไม่ได้กลับตระกูลเจียงตามกองทัพใหญ่ แต่กลับกลับกองทัพปราณมังกรไป

คนที่ร่วมเดินทางไปด้วยยังมีหลงไป่ชวน ท่านเจ้ามังกร

“ครูผู้ฝึกเจียง!”

“ท่านเจ้ามังกร!”

ระหว่างทางล้วนแต่มีคนทักทายด้วยความเคารพนับถือ

คนเหล่านี้ไม่มีใครสักคนที่ไม่ได้จิตใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ไม่ว่าจะเป็นครูผู้ฝึกเจียงหรือว่าจะเป็นท่านเจ้ามังกร ก็ล้วนแต่เป็นบุคคลยิ่งใหญ่ที่พบเจอได้ยาก

โดยเฉพาะท่านเจ้ามังกรก็ยิ่งทำให้ผู้คนสั่นสะท้าน นั่นเป็นบุคคลในตำนานเชียวนะ!

“เก้าราชานักรบมาถึงแล้ว!”

ไม่รู้ว่าใครร้องป่าวขึ้นมา ทุกคนล้วนแต่ยืนตั้งขบวนกันเป็นแถวเรียบร้อย เรียงกันเป็นหลายกอง

หลังจากช่วงก่อนและหลังที่เจ้ามังกรและครูผู้ฝึกเจียงจะจากไป ทั้งกองทัพปราณมังกรก็ถูกประคับประคองโดยรวมโดยเก้าราชานักรบ

เก้าคนนี้เป็นผู้แข็งแกร่งโดยสมบูรณ์ที่ได้ผ่านการคัดเลือกซ้ำแล้วซ้ำเล่า มีบารมีและความน่าเชื่อถือสูงสุดในกองทหาร

“สวัสดีครับครูผู้ฝึกเจียง!”

“สวัสดีครับท่านเจ้ามังกร!”

เก้าราชานักรบคุกเข่าลงไปเป็นเสียงเดียวกัน

“ลุกขึ้นมาเถอะ”

เจียงไป๋เสว่มีสีหน้าสงบ มองพวกเขาพลางเอ่ยว่า “เรื่องที่ฉันกับท่านเจ้ามังกรกลับกองทัพปราณมังกรในคืนนี้ ให้ปิดเป็นความลับกับทางสำนักเมี่ยวถังกับกองทัพนั้นชั่วคราว ต่อให้มีคนมาถามก็ห้ามแพร่งพรายแม้แต่คำเดียวอย่างเด็ดขาด เข้าใจไหม?”

เก้าราชานักรบขานรับอย่างพร้อมเพรียงกัน “เข้าใจครับ!”

ตอบรับเสร็จ พวกเขาก็ใจลอยมองเจียงไป๋เสว่คุ้มกันยานพาหนะขนาดมโหฬารคันหนึ่งไปส่งด้วยใบหน้าไม่อยากจะเชื่อ

รถคันนี้ถูกผ้าสีเขียวแก่ผืนใหญ่คลุมเอาไว้ แค่มองดูก็รู้ว่าเป็นของลับสุดยอด

ฐานฝึกกองทัพปราณมังกร

เจียงไป๋เสว่เอ่ยกับลูกน้องว่า “เปิดผ้าออกเถอะ”

เสียงดังฟึ่บ ผ้าผืนใหญ่ถูกเลิกขึ้น สิ่งที่ทำให้ผู้คนตะลึงงันก็คือ สิ่งที่บรรจุอยู่ในรถจะเป็นผู้ชายที่แข็งจนเป็นก้อนน้ำแข็งคนหนึ่งอย่างคาดไม่ถึง

สีหน้าของผู้ชายเคร่งขรึม ยังรักษาท่าทางของก่อนหน้าเอาไว้... เดาได้ไม่ยากว่านี่คือคนที่ถูกทำให้แข็งจนตายทั้งเป็น

“ออกไปกันให้หมดเถอะ”

เจียงไป๋เสว่ตวาดให้ทุกคนถอยกลับไป ในขณะเดียวกันก็ปิดประตูใหญ่ของฐานฝึก

ทันใดนั้นฐานฝึกที่ใหญ่มหาศาลก็เหลือเพียงเจียงไป๋เสว่ ท่านเจ้ามังกร และผู้ชายที่โดนแช่แข็งคนนั้นสามคนแล้ว

เจียงไป๋เสว่มองถังเฉาที่อยู่ในก้อนน้ำแข็งนั้นครั้งหนึ่ง แขนทั้งคู่กอดอกพลางเอ่ยว่า “ที่นี่ไม่มีคนอื่น ยังไม่ออกมาอีกหรือ?”

กริ๊ก...

เพิ่งจะสิ้นเสียง ถังเฉาที่เดิมทีถูกแช่แข็งอยู่ด้านในก็ขยับขึ้นมาทันที

จากนั้นพื้นผิวของน้ำแข็งก็ปรากฏรอยร้าวรอยหนึ่ง

เพล้ง...

รอยร้าวใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายก็ยึดครองไปทั้งพื้นผิวของก้อนน้ำแข็ง

ถังเฉาทำลายน้ำแข็งออกมา!

มองเห็นฉากนี้แล้ว เจียงไป๋เสว่กับท่านเจ้ามังกรที่เดิมยังอกสั่นขวัญแขวนกันอยู่บ้างก็ล้วนแต่ผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกหนึ่งทันที

ทว่าถังเฉาที่ทำลายน้ำแข็งออกมาไม่ได้แสดงท่าทางหล่อเท่อย่างยอดวีรบุรุษที่ฟื้นขึ้นมาจากความตายเหมือนอย่างในละครโทรทัศน์ แต่เป็นยืนอยู่สักครู่ ฉับพลันทั้งร่างก็สั่นสะท้านไปพักหนึ่ง แล้วจามออกมาอย่างรุนแรงทันที

“ที่ไหนมีฮีตเตอร์ รีบเอามาเปิดให้ผมเร็ว”

ถังเฉาเอ่ยเร่งกับเจียงไป๋เสว่อย่างกระสับกระส่าย

“...”

เจียงไป๋เสว่กลอกตามองบนแล้วเปิดฮีตเตอร์ ร่างกายที่สั่นเทาของถังเฉาจึงจะดีขึ้นมามาก