บทที่ 885 ออกจากหว่างเหลี่ยง!

ใบหน้าที่เย็นชาและสง่างามก็ปรากฏขึ้นในหัวใจของถังเฉา

ความงามแบบมาตรฐานของตะวันตก ผมสีบลอนด์และตาสีฟ้า สง่างามและดูสูงส่ง พร้อมกับความดุดันที่มีมาแต่เกิด

นั่งบนบัลลังก์แห่งอำนาจจักรพรรดิ ถือคทาอยู่ในมือ จี้ที่สวมในคอเรียวนั้นไม่ใช่สร้อยคอหรือเครื่องประดับ แต่...

โครงกระดูก!

แต่ก็ยังปกปิดออร่าราชินีที่หยิ่งผยองในตัวเธอไว้ไม่ได้

เธอ เป็นราชินีแห่งแก๊งโครงกระดูก โซเฟีย องค์กรที่ใหญ่ที่สุดในต่างประเทศ

ในบรรดาผู้หญิงทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับถังเฉา โซเฟียเป็นผู้หญิงที่เขารู้จักกันในเวลาที่สั้นที่สุด

แต่ความประทับใจที่เธอทิ้งไว้ในหัวใจของถังเฉานั้นไม่น้อยไปกว่าผู้หญิงคนอื่นๆ

ผู้แข็งแกร่งก็เป็นมนุษย์เช่นกัน ตราบใดที่พวกเขาเป็นมนุษย์ ก็ย่อมมีด้านที่อ่อนแอและมีอารมณ์ที่อ่อนไหว

เมื่อคุณเห็นด้านที่น่าสังเวชและอ่อนแอของผู้หญิงจริงๆ แล้ว ยินดีด้วย ถ้าไม่ได้เป็นผู้ชายที่เธอรักที่สุด ก็คือคนที่เธอเกลียดที่สุดและต้องการฆ่ามากที่สุด

โชคดีที่ถังเฉากลายเป็นแบบแรก

เพียงแต่ถังเฉาในขณะนั้น เขายังคิดถึงผู้หญิงที่เขาทำร้ายเมื่อห้าปีก่อนและไม่ยอมรับความรักของโซเฟีย

ทั้งสองรู้จักกันเพราะภารกิจ

เดิมทีมันเป็นเพียงแค่ภารกิจสังหารธรรมดาๆ แต่เนื่องจากการแทรกแซงของกองกำลังบุคคลที่สาม และแม้แต่กองกำลังของบุคคลที่สี่ มันจึงทำให้ซับซ้อนมากยิ่งขึ้น

ความสัมพันธ์ที่ไม่เป็นมิตรระหว่างถังเฉาและโซเฟีย ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

แน่นอนว่ามันเป็นอีกเรื่อง

วันก่อนออกเดินทาง ถังเฉาไม่อยากให้จักรพรรดินีเสียใจ จึงออกจากเกาะหัวกะโหลกก่อนเวลาหนึ่งคืน

อย่างไรก็ตาม โซเฟียรู้จักเขาดี ซึ่งได้ส่งเขาล่วงหน้าหนึ่งวันเช่นกัน

ถังเฉายังจำวันนั้นได้ดี เมื่อทะเลเป็นสีแดง และคลื่นพายุซัดเข้าหาฝั่ง โซเฟียเดินเท้าเปล่าและเดินไปรอบๆเกาะกะโหลกเกือบครึ่งเกาะ และเธอต้องการมองดูเขาจากระยะไกลก่อนจะจากไป

ร่างที่ยืนอยู่บนเกาะอย่างโดดเดี่ยว และได้ทิ้งความประทับใจลึกๆไว้ในใจกลางของถังเฉา

จนถึงทุกวันนี้ เขายังคงเก็บจดหมายที่ส่งมาจากโซเฟีย การ์ดดำหัวกะโหลก

ทั้งโลกมีการ์ดไม่ถึงห้าสิบใบ ไม่ว่าธนาคารไหน เพียงแค่มันอยู่ในขอบเขตของแก๊งโครงกระดูก ก็สามารถถอนออกได้ไม่จำกัด

โดยทั่วไป เฉพาะผู้ที่ทำผลงานที่โดดเด่นให้กับแก๊งโครงกระดูกเท่านั้นที่มีสิทธิ์ใช้การ์ดสีดำใบนี้ ถังเฉาได้กลายเป็นบุคคลเดียวที่ไม่ใช่สมาชิกของแก๊งโครงกระดูก แต่ถือการ์ดสีดำนี้

"พี่เขย?"

"สามี……"

“สามี คุณคิดอะไรอยู่”

เมื่อหวนนึกถึงอดีต ถังเฉาก็เหม่อลอยไปชั่วขณะหนึ่ง และมีเสียงเรียกของหลินจ้าวหยูน และหลินชิงเสว่ก็เข้ามาในหูของเขา

ถังเฉาดึงสติกลับมาได้อย่างกะทันหัน ด้วยความประหลาดใจเต็มใบหน้า

ไม่เพียงแต่หลินชิงเสว่และหลินจ้าวหยูนเท่านั้นที่มองเขาด้วยท่าทางแปลกๆ แต่ไวโอเล็ตก็มองเขาด้วยสาตาแปลกๆอีกด้วย

“เมื่อกี้ ผมแปลกมากเหรอ?”

ถังเฉาแตะคางของเขาโดยไม่รู้ตัวและถาม

หลินชิงเสว่และหลินจ้าวหยูนพยักหน้าทีละคน

“เธอเอารูปถ่ายมาให้คุณดู แล้วคุณก็เหมือนขวัญหายไปเลย เรียกยังไงก็ไม่มีการตอบสนอง”

“รูปถ่าย สวยมากขนาดนั้นเลยเหรอ?”

สายตาของหลินชิงเสว่เย็นลง

ภาพถ่ายของโซเฟียสวยมากจริงๆ แม้แต่หลินชิงเสว่ก็ต้องยอมรับว่าเธอมีเสน่ห์ที่เธอไม่มี แต่ว่า ถังเฉาคือสามีของตนเอง