บทที่ 886 ความร่วมมือของหมาป่ากับเสือ

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่ตกใจของถังเฉา ไวโอเล็ตเพียงพยักหน้าจางๆ

การถอนตัวออกจากหว่างเหลี่ยงที่เป็นเรื่องใหญ่เช่นนี้ ในความเห็นของเธอ มันไม่มีค่าอะไรเลย ซึ่งทำให้ถังเฉารู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย และถึงกับสงสัยในความน่าเชื่อถือของคำเหล่านี้

เพราะว่า ผู้หญิงคนนี้ก็เหมือนต้นฝิ่นที่มีพิษ สวยแต่ร้ายกาจ

“คุณคิดว่าผมควรเชื่อคุณไหม?”

น้ำเสียงของถังเฉาเย็นชา “พบกันครั้งแรก คุณได้ระเบิดสนามกีฬาในเมืองเจียงเฉิง เกือบทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายพันคน และพยายามฉวยเอาอำนาจการควบคุมกองทัพปราณมังกร กับค้างคาว การโกหกเป็นเพียงอาวุธสำหรับคุณ”

"ใช่เหรอ?"

ไวโอเล็ตยังคงถูกถังเฉาสงสัย เธอไม่ได้โมโห แต่มีเสียงเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ "ในเมื่อคุณไม่เชื่อ ฉันก็ช่วยไม่ได้"

“ฉันหาพี่สาวของฉันไม่เจอ อย่างมากก็ตามหามันต่อไป แต่ถ้าคุณพลาดโอกาสครั้งนี้ แสดงว่าคุณจะไม่สามารถรู้และควบคุมในสถานการณ์นี้ได้ ใครในพวกเราได้รับความเสียหายมากกว่า คุณลองชั่งน้ำหนักในใจของคุณดูนะ "

มีสีหน้าการดูถูกบนใบหน้าของไวโอเล็ต เช่นเดียวกับหยกที่ดุร้ายและลุกไหม้ ซึ่งทำให้สายตาของถังเฉามึนงง

"หมายความว่าอะไร?"

“ตอนนี้ คุณควรรู้ว่าสาระสำคัญของหว่างเหลี่ยงคืออะไร”

ไวโอเล็ตลุกขึ้นและเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดาน มองลงไปที่เมืองซื่อจิ่ว สีหน้าของเธอไม่เจ้าเล่ห์อีกต่อไป แต่สัมผัสได้ถึงความเคร่งขรึม

"การมีอยู่ของหว่างหลี่ยง มีไว้เพื่อแก้แค้น พวกเราทุกคนต่างก็เป็นเครื่องมือ รวมทั้งฉันด้วย"

“เครื่องมือต้องรู้หน้าที่ของเครื่องมือ จึงจะถูกใช้จนถึงวินาทีสุดท้าย แต่ฉันไม่ต้องการ ฉันอยากเป็นเครื่องมือที่มีความคิดของตัวเอง ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงเห็นอนาคตที่ไกลกว่าคุณ ไม่เพียงแต่เพื่อตัวคุณเอง แต่เพื่อภรรยาของคุณด้วย"

ไวโอเล็ตหันศีรษะและมองไปที่ถังเฉา ทุกคำพูดพูดให้ตรงประเด็นและไม่ไร้สาระ

ถังเฉาตกอยู่ในความเงียบทันที

คำพูดของไวโอเล็ตนั้นคลุมเครือมาก แต่เขารู้ถึงแก่นแท้ของหว่างเหลี่ยง และเขาก็พอจะเดาความหมายในคำพูดของเธอ

พ่อตาของเขาถือเป็นผู้นำอันดับ 2 ของหว่างเหลี่ยง หว่างเหลี่ยงมีอยู่มาหลายปีแล้วทั้งหมดเพื่อจุดประสงค์ในการแก้แค้นที่น่าสะพรึงกลัว

แก้แค้นใคร?

แก้แค้นราชวงศ์ทั้งเก้าในต้าเซี่ย

แก้แค้นตระกูลที่เคยถูกกดขี่ข่มเหง

ซึ่งรวมถึงตระกูลลั่วของลั่วเย่นหัว แม่ยายของเขาและตระกูลเย่ เยหรูอี้

รวมไปถึงตระกูลถัง พ่อแม่ของถังเฉาที่ไม่เคยเจอหน้ามาก่อน

คนเหล่านี้ ทั้งหมดจะได้รับการชำระล้างทำลายโดยหว่างเหลี่ยง

ถังเฉาสามารถทนดูคนเหล่านี้ตายไปต่อหน้าเขาได้หรือ?

ดังนั้น ในที่สุดเขาก็จะอยู่ฝ่ายตรงกันข้ามกับหลินรั่วหวี

ไม่ว่าจะเป็นการฆ่าพ่อตา เป็นศัตรูฆ่าพ่อของหลินชิงเสว่ จะอยู่ร่วมใช้ชีวิตกับเธอ หรือจะถูกพ่อตาฆ่า เขาต้องเลือก

“ถังเฉา ตั้งแต่คุณได้พบกับหลินชิงเสว่ในคืนนั้นเมื่อ 5 ปีที่แล้ว มันถูกกำหนดให้มีวันนี้ นี่คือโชคชะตาของคุณ คุณหนีไม่พ้น!”

สายตาของไวโอเล็ตเฉียบแหลมและทะลุหัวใจของถังเฉาราวกับดาบ“ยังไงแล้วในสายตาของคุณ ฉันเป็นผู้หญิงที่เล่ห์เหลี่ยมอยู่แล้ว จะร่วมมือหรือไม่ แล้วแต่คุณ”

หลังจากมองลึกไปที่ถังเฉา ไวโอเล็ตก็หันหลังและจากไป

"เดี๋ยวก่อน"

ถังเฉาเรียกเธอไว้ได้ทันเวลา และสายตาของเขาดูเคร่งขรึม "ผมตอบตกลงกับคำขอของคุณ ในทำนองเดียวกัน เมื่อผมนำโซเฟียมาหาคุณ ผมหวังว่าคุณจะทำตามสัญญาของคุณได้"

"คำไหนคำนั้น"

ไวโอเล็ตพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม อย่างน้อยในเวลานี้ ถังเฉาเชื่อว่าไวโอเล็ตไม่ได้โกหกเธอ

กริ๊งๆๆ!

ในขณะนั้น โทรศัพท์ของไวโอเล็ตก็ดังขึ้น