บทที่ 888 รอใครสักคน

หลังจากพูดคำเหล่านี้แล้ว เว่ยหมิงจวินก็ออกจากวิลล่า

สำหรับเธอ นี่เป็นหายนะ เธอต้องเตรียมทางสำหรับถอยให้เธอ

ปัง!

ประตูถูกปิดอย่างหนัก และร่างกายของหลินจ้าวหยูนก็สั่นเช่นกัน

เมื่อมองดูรถของเว่ยหมิงจวินที่ขับออกไป ความกังวลในใจของเธอก็ค่อยๆจางหายไป

คืนนี้เป็นฝันร้ายสำหรับเธอ

คิดไม่ถึงจริงๆเลยว่า ความใจดีที่แม่มีต่อเธอ ล้วนเป็นการแสดงออกมาเท่านั้น ซึ่งเพียงพอที่จะล้มล้างมุมมองและทัศนคติของเธอ

แม้แต่ความเชื่อเดิมของเธอก็มีการหวั่นไหว

แม่เธอในเมื่อกี้ เป็นนิสัยที่แท้จริง อนาคตของตนเอง เธอจะทำยังไง

หลินจ้าวหยูนพิงกำแพง ทรุดตัวลงอย่างอ่อนแรง ดวงตาของเธอเหม่อลอย และไม่อยากขยับไปไหน

ตอนนี้ เมื่อคิดถึงสายตาของเว่ยหมิงจวินที่มองเธอ เธอตัวสั่นโดยไม่มีเหตุผล

สายตาแบบนั้น ไม่ได้เห็นว่าเธอเป็นคนเลย แต่เป็นสัตว์หรือแค่เครื่องมือ

หลินจ้าวหยูนไม่สงสัยเลยว่า หากพรุ่งนี้เธอไม่สามารถย้ายกลับไปที่ตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปได้ เว่ยหมิงจวินจะฆ่าเธออย่างแน่นอน

“ฉันควรทำอย่างไร ฉันควรทำอย่างไร...”

ใบหน้าของหลินจ้าวหยูนซีดราวกับกระดาษ และเธอก็พึมพำกับตัวเองราวกับหายนะกำลังจะมาถึง

เมื่อเหลือบมองโทรศัพท์มือถือที่หล่นลงด้านข้าง เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาทันทีราวกับคว้าความหวังสุดท้าย จากนั้นกดหมายเลขของหลินชิงเสว่

ไม่ว่าสถานการณ์จะไหน พี่สาวของเธอจะเป็นกำลังใจที่ดีที่สุดเสมอ

“จ้าวหยูน?”

สายการโทรเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว และเสียงที่เรียบสงบของหลินชิงเสว่ก็ดังขึ้น

"พี่สาว……"

เมื่อได้ยินเสียงของหลินชิงเสว่อีกครั้ง หลินจ้าวหยูนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไปและร้องไห้ออกมา

“เป็นอะไรไป ร้องไห้ทำไม?”

เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของหลินจ้าวหยูน สีหน้าของหลินชิงเสว่ในอีกฝั่งหนึ่งของโทรศัพท์ก็เปลี่ยนไปเช่นกัน และเธอก็ถามด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำ

"ทางโทรศัพท์พูดไม่ชัดเจน ฉันไปหาคุณ!"

หลินจ้าวหยูนเช็ดน้ำตาและพูดด้วยเสียงร้องไห้

พูดเสร็จแล้วก็ออกไป

อีกด้านหนึ่ง ณลานบ้านแบบสไตล์จีนโบราณ

หลินชิงเสว่วางโทรศัพท์มือถือของเธอและรีบสวมเสื้อกันลม พูดกับถังเฉา"จ้าวหยูนเกิดเรื่องแล้ว

ตอนนี้ดูอาการเธอไม่ค่อยดี ฉันจะไปดูเธอหน่อย"

ก่อนที่ถังเฉาจะพูด หลินชิงเสว่ก็ออกไปแล้ว

ถังเฉามองดูกลางคืนนอกหน้าต่าง เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

เขาก็แปลกใจที่หลินจ้าวหยูนเกิดเรื่อง

อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาของเขาไม่ได้มากนัก

เพราะเขารู้เหตุผลเบื้องหลังนี้มาบ้าง

ถังเฉาเพียงแค่กดหมายเลขหนึ่งและโทรออกอย่างเงียบๆ

"ผลลัพธ์ที่คุณต้องการค่อยๆชัดเจนขึ้นแล้ว และถึงเวลาที่คุณต้องทำตามสัญญาแล้ว"

ถังเฉากล่าวอย่างราบเรียบ

"การทำสงครามจะได้เปรียบถ้าเราลงมือรวดเร็ว"

หลินโป๋หลายล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ถูกต้องแล้วที่ผมวานให้คุณทำเรื่องนี้ เมื่อมองดูทั้งเมืองซื่อจิ่ว คุณเป็นคนเดียวที่สามารถสนับสนุนขึ้นครองตำแหน่งผู้นำของตระกูลได้”

ถังเฉาไม่ได้หวั่นไหวกับคำชื่นชมที่เกินจริงของหลินโป๋หลาย แค่พูดอย่างเฉยเมย "ผมแค่อยากรู้ว่าความลับที่ซ่อนอยู่ในหัวคุณ ทำไม หว่างเหลี่ยงจึงยอมที่จะปรับเปลี่ยนคุณ แต่ยังต้องการให้คุณเก็บความลับไว้ด้วย "

“อย่ากังวล แม้ว่าหลินโป๋หลายอย่างผมนิสัยจะไม่ค่อยดีมากนัก แต่ผมก็ยังมีความซื่อสัตย์อยู่บ้าง”

หลินโป๋หลายกล่าวจางๆ "ตอนนี้ ผมจะบอกคุณถึงความลับที่ผมได้ยินในหว่างเหลี่ยง"

ถังเฉายังคงเงียบและไม่พูดอะไร ฟังเขาอย่างเงียบๆ

หลินโป๋หลายถอนหายใจ "ในอนาคตอันใกล้ จะมีสงครามขนาดใหญ่ และวันสงบสุขจะไม่มากแล้ว..."