บทที่ 937 ไอ้หวังจอมเหิมเกริม

เมื่อมองดูท่าทางองอาจห้าวหาญของไอ้หวัง ถังเฉาก็รู้ว่าเขาจะไม่ร่วมมือกับตนเองแน่นอน

เมื่อมองย้อนกลับไปที่ด้านหลัง หม่าเฟยที่บอกว่ามาช่วยตนได้หายไปอย่างไร้ร่องรอยตั้งนานแล้ว

เมื่อครู่ยังบอกว่าจะช่วยตนจัดการเรื่องทุกอย่างให้เสร็จสิ้นก่อนไป แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะเป็นแค่ลมปากของหม่าเฟย ในความเป็นจริงเขาหนีไปแล้ว

นี่คือสิ่งที่คนฉลาดอย่างหม่าเฟยทำออกมาได้ ถึงอย่างไรบริษัทของหม่าเฟยก็ตั้งอยู่ที่นั่น เว้นแต่ว่าหม่าเฟยจะไม่กลับไป เขาจะต้องถูกถังเฉาจับได้ในภายหลังแน่นอน

แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นตรงหน้า ทำให้ถังเฉารู้สึกยุ่งยากเล็กน้อย

“อย่างที่ผมพูดไปเมื่อกี้ คุณต้องร่วมมือกับหลินชิงเสว่ต่อไป ไม่เช่นนั้น จะต้องรับผิดชอบต่อผลที่ตามมา”

ในตอนแรกถ้าไอ้หวังได้ยินแบบนี้ ก็อาจจะหวาดกลัวเล็กน้อย แต่ในช่วงเวลานี้ ไอ้หวังได้ร่วมมือกับหม่าเฟยแล้ว ส่วนสถานะของหม่าเฟยก็สูงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เป็นธรรมดาที่ไอ้หวังจะหยิ่งผยองมาก

“รับผลที่ตามมาเอง คุณกำลังข่มขู่ผมเหรอ?”

“คุณรู้ไหมว่าใครอยู่เบื้องหลังผม? คุณรู้ไหมว่าหม่าเฟยเพิ่งดังในแวดวงธุรกิจของเราเมื่อเร็วๆ นี้”

“ผู้ที่อยู่เบื้องหลังผมคือคนที่เข้ามารับช่วงต่อโรงงานของพวกเราในตอนนี้ คุณอย่าหยิ่งผยองเกินไป ไอ้เด็กเวร”

ถังเฉาเพียงแค่ยิ้มอย่างเย็นชา สายตาของเขาเฉียบคมขึ้นมา

“งั้นเหรอ? ที่แท้เขาหยิ่งผยองขนาดนี้ ดูท่าทางผมยังสั่งสอนเขาไม่พอ”

“ทำไมคุณไม่โทรหาหม่าเฟยตอนนี้ แล้วถามเขาว่าสถานการณ์เป็นยังไงบ้าง มิฉะนั้น ผมเกรงว่าคุณจะมานั่งเสียใจทีหลัง”

“ฮ่าๆๆๆ...”

แต่ทว่า ทันทีที่เสียงเงียบลง ไอ้หวังก็หัวเราะลั่นขึ้นมาด้วยสีหน้าดูถูกถังเฉา เอามือทั้งสองเท้าเอวแล้วพูดว่า “ผมเคยเห็นคนงี่เง่าแบบพวกคุณมาเยอะแล้ว ไม่ได้ชอบแกล้งทำเป็นเท่หรอกเหรอ? ไม่เป็นไร ครั้งนี้ผมจะยอมให้คุณเสแสร้ง ดูซิว่าคุณจะเสแสร้งไปได้นานแค่ไหน”

“ในเมื่อคุณเจ๋งมาก คุณก็น่าจะรู้เบอร์โทรเจ้านายของบอสหม่าเฟยของพวกเราด้วยใช่ไหม คุณโทรหาเขาเอง แล้วผมจะคอยนั่งฟังอยู่ข้างๆ ดีไหม?”

เมื่อมองไปที่ใบหน้าของไอ้หวังที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ถังเฉาก็ส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้

หลายคนในแวดวงธุรกิจที่มีสมองหน่อยจะไม่เลือกที่จะร่วมมือกับหม่าเฟย คนใจร้อนอย่างหม่าเฟย อยู่ในแวดวงธุรกิจได้ไม่นาน

มีเพียงไอ้หวังที่ต้องการสร้างผลกำไรอย่างรวดเร็วเท่านั้นที่จะเลือกร่วมมือกับหม่าเฟย เขายังละทิ้งโอกาสที่จะไดร่วมมือกับหลินชิงเสว่ด้วย

ไอ้หวังหมดความอดทนกับการทำงานที่อืดอาดยืดยาด เขากดเบอร์โทรของหม่าเฟยทันที

แต่หม่าเฟยจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าใครจะโทรหาเขาได้ในเวลานี้ นอกจากถังเฉาแล้วจะมีใครอีก ดังนั้นถังเฉาโทรหาหม่าเฟยหลายสาย แต่เขาก็ไม่รับสักสาย

ในเวลานี้ ไอ้หวังที่คอยจับตามองถังเฉาอยู่ทางด้านหนึ่งตลอดเวลาก็อดหัวเราะไม่ได้

ในสายตาของเขา ถังเฉาเป็นเพียงเด็กหนุ่มจอมเสแสร้ง เขาไม่มีเบอร์โทรของหม่าเฟยเลย ตอนนี้เขาแค่เสแสร้งเท่านั้น

ขณะที่ถังเฉากำลังจะโทรศัพท์ต่อ ไอ้หวังก็ห้ามถังเฉาไว้

“ก็ได้ ก็ได้ คุณไม่ต้องเสแสร้งแล้ว รีบออกไปจากที่นี่ก่อนที่ผมจะโกรธ ถ้าคราวหน้าคุณมาอีก ผมจำเป็นต้องทำให้สองมือสองเท้าของคุณพิการ”

ช่วงนี้เขาหาเงินได้มากมายจากหม่าเฟย ตอนนี้ไอ้หวังก็อารมณ์ดีมากอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่คิดที่จะเสียเวลากับถังเฉานานเกินไป

ถังเฉาอารมณ์เสียเพราะหม่าเฟย

สิ่งแรกที่ถังเฉาทำคือโทรหาหลี่จื่ออาง “คุณไปจับหม่าเฟยมาให้ผมเดี๋ยวนี้ ยิ่งเร็วยิ่งดี ถ้าไม่จัดการเจ้าหมอนี่เสียบ้าง ดูท่าทางจะไม่รู้ที่ตาย”