บทที่ 952 สมาชิกสายนอกหวางหวู่

หลังจากพูดจบ ถังเฉาก็หันหลังและจากไปอย่างเด็ดขาด โดยปล่อยให้น้าของเขาถังเยว่เหมยยืนมองด้านหลังเขาอยู่ตรงนั้น

“ไอ้เด็กคนนี้ไม่มีพลังต่อสู้เลย ทำไมเขาถึงเบ่อหยิ่งขนาดนี้นะ แต่เขาดูเท่จัง เหมือนกับแม่ของเขาไม่มีผิด” ถังเยว่เหมยรู้สึกหมดหนทางเล็กน้อย

ถังเฉาไปหาสิ่งที่เรียกว่าเทคโนโลยีชั้นสูงของถังยวนเป็นอันดับแรก ตัวเองได้ให้สัญญากับเขาไว้แล้ว เพราะฉะนั้นจะผิดสัญญากับเขาไม่ได้ ถังเฉาไม่ใช่คนแบบนั้นอยู่แล้ว

หลังจากได้รับเทคโนโลยีขั้นสูงนี้ ถังเฉาก็ส่งไปให้ถังยวนทันที

ถังยวนดีใจจนเหมือนไอ้บื้อคนหนึ่งเมื่อเขาได้รับสิ่งนี้ แต่แล้วคำถามที่ตามมาของถังเฉาทำให้สีหน้าของเขาหม่นหมองลงทันที

“ถังยวนคุณเป็นคนสายไหน หากคุณไม่ใช่สายพระจันทร์ ผมจะปล่อยให้คุณพ่ายแพ้แล้วนะ ”

คำพูดของถังเฉาทำให้สีหน้าของถังยวนดุร้ายขึ้นมาทันที

“ ไอ้เด็กเมื่อวานซืนเอ๊ย! นายคิดว่าตัวเองสามารถเอาชนะถังโจ่ก็กลายเป็นอันดับหนึ่งของโลกแล้วหรือ? ฝีไม้ลายมือของฉันไม่ได้สูงกว่าเขาแค่นิดเดียวเท่านั้น แล้วนายจะได้รู้ว่าตัวเองโง่เขลาแค่ไหนที่พูดแบบนี้ ”

“ นายต้องการที่จะช่วยแม่นายงั้นเหรอ ฮื่อ! แล้วฉันจะบอกให้รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก ”

“นายสมควรที่จะใช้ชื่อถังเชียวและโดนคนอื่นซ้อมตายบนสังเวียนเท่านั้น”

ถังยวนกล่าวอย่างโหดอำมหิต

เห็นได้ชัดว่าถังยวนมีความมั่นใจมากขึ้นหลังจากได้ครอบครองเทคโนโลยีขั้นสูงนี้แล้ว ถึงขั้นคิดว่าตัวสามารถท้าทายยอดฝีมือทุกคนบนโลกได้

สำหรับเรื่องนี้ถังเฉาไม่ได้พูดอะไรสักคำ เขาเพียงแค่มองดูไอ้หมอนี่ที่ไม่รู้ว่าฟ้ามีความสูงเท่าใดและแผ่นดินมีความหนาเท่าใดด้วยรอยยิ้มแผ่วเบา

“ไอ้หนู อย่ามาแสร้งทำเป็นหน่อยเลย ฉันรู้ว่านายเป็นคนของสายพระจันทร์ แต่นายไม่เคยฝึกศิลปะการต่อสู้มาก่อน ฉันสามารถฆ่านายได้อย่างง่ายดาย เพราะฉะนั้น จะพูดจะจาอะไรก็ระวังปากหน่อย ”

ถังเฉายังคงไม่พูดอะไรสักคำ และในขณะนี้ โทรศัพท์มือถือของถังยวนก็ดังขึ้นพอดี

“ถังยวนรีบมาที่นี่ให้เร็วที่สุด ทางนี้มีปัญหานิดหน่อย ”

เสียงของถังเย่จากโทรศัพท์ฟังดูกระวนกระวายอย่างมาก และแม้แต่ถังเฉาที่อยู่ด้านข้างก็ได้ยินเสียงนั้นเช่นกัน

“ ครั้งนี้ฉันจะปล่อยนายไป คราวหน้าฉันจะไม่ปรานีอีก”

ก่อนจะจากไป ถังยวนไม่ลืมที่จะพูดจาคุกคามถังเฉาด้วย

ถังเฉาไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของถังยวนเลยสักนิด แต่เขาอยากจะรู้ว่าอีกด้านของโทรศัพท์เกิดอะไรขึ้นมากกว่า

ขณะนี้ถังเยว่หวาตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายมาก ดังนั้นถังเฉาจะไขว่คว้าโอกาสทุกวินาทีที่เกิดเรื่องในตระกูลถังให้ดี

หลังจากที่ถังยวนจากไป ถังเฉาก็ตามหลังเขาไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน ในห้องโถงของตระกูลถัง มีคนคนหนึ่งถูกล้อมรอบด้วยผู้นำและเหล่าญาติผู้ใหญ่ของตระกูลถัง

“ไอ้หนู นายอย่าบ้าคลั่งให้มันมากนักเลย ที่เราไม่ลงไม้ลงมือกับนายเป็นเพราะมันไม่เหมาะสมกับฐานะของเรา เดี๋ยวรอลูกศิษย์ของฉันมาประลองฝีมือกับนายดู แล้วนายจะรู้ว่าอะไรคือความสามารถที่แท้จริง

ถังเย่กล่าวด้วยน้ำเสียงดุร้าย แต่บุคคลที่อยู่ตรงหน้าเขาคนนี้ไม่เพียงแต่ไม่หวาดกลัวเท่านั้น แต่กลับแสดงปฏิกิริยาที่ไม่สนใจเขาและกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ ท่านถังเย่ครับ หากท่านต้องการจะขึ้นมาประลองฝีมือกับผม ผมต้อนรับเสมอ แต่ท่านหยุดพูดจาแดกดันสักทีเถอะ ผมรู้ว่าท่านไม่กล้าขึ้นมาหรอก”

“ หวางหวู่! พูดจาให้มันเกรงใจกันบ้าง!”

ถังเย่ถูกบอกว่าจนโทโห แต่ก็ไม่กล้าที่จะลงไม้ลงมือจริง

ส่วนหวางหวู่คนนี้เป็นลูกหลานต่างสายของตระกูลถัง และเป็นหนึ่งในทายาทของสายดินด้วย เมื่อได้ยินว่าผู้ที่เป็นสายพระจันทร์ของตระกูลถังกลับมา เขาจึงอยากจะประลองฝีมือกับเขาในทันที