บทที่ 953 การสู้รบของเชียนเชียน

การถอนตัวของถังยวนทำให้ผู้อาวุโสที่อยู่ในเหตุการณ์ของตระกูลถังต้องอับอายขายหน้า

เขาเป็นถึงลูกศิษย์ของถังซานฉ่าย ในฐานะที่เป็นลูกศิษย์ของผู้นำแห่งตระกูลถัง แต่กลับหวาดกลัวคนที่มีนามสกุลที่แตกต่างกับเราจนวิ่งหนีแบบนี้ มันช่างน่าอับอายจริงๆ

เมื่อหวางหวู่เห็นฉากนี้เขาก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้

“ นี่มันอะไรกัน? นี่เหร วีรบุรุษสายในของตระกูลถัง? ยอมพ่ายแพ้ตั้งแต่รอบแรกเลยเหรอ? ”

สีหน้าของถังเย่มืดครึ้มในทันที เขาวิ่งไปกระชากถังยวน แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหนถังยวนก็ไม่ยอมขึ้นไป

“ฉันไม่มีทางขึ้นไปหรอก บุคคลนี้เป็นที่รู้จากในวงการศิลปะการต่อสู้ หากฉันโดยเขาชกใส่ฉันจะต้องตายอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นใครจะเป็นผู้ชดใช้ให้กับฉัน เพราะฉะนั้นฉันไม่ไปหรอก ”

ถังยวนสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าตัวเองไม่ใช่คู่แข่งของอีกฝ่าย ถ้าเขาขึ้นไปต่อสู้อย่างง่ายดายเขาอาจจะถูกตีจนตาย

เวลานี้สายในของตระกูลถังไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี ไม่มีใครกล้าพูดอะไรสักคำ พวกเขาได้แต่ปล่อยให้หวางหวู่วางอำนาจบาตรใหญ่อยู่ตรงนั้น

ถึงแม้ว่าถังซานฉ่ายจะสามารถที่จะปราบหวางหวู่ได้ แต่อย่างไรก็ตาม เขาเป็นผู้อาวุโสในครอบครัว หากปล่อยให้คนที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลถังลงต่อสู้กับรุ่นลูกหลาน มันก็น่าอับอายเกินไปแล้ว

“ ว่าไง ตระกูลถังไม่มีคนที่สามารถต่อสู้กับฉันได้แล้วหรือ”

หวางหวู่ตะคอกอย่างองอาจห้าวหาญ และไม่มีใครในนั้นกล้ารับคำท้าจากเขาจริงๆ ด้วย

“ไอ้พวกเศษสวะเอ๊ย ฉันถึงว่าคนที่เป็นสายในจะแข็งแกร่งกว่านี้ ดูเหมือนว่าคนจากสายดินของเราเป็นเผ่าที่คู่ควรกับตำแหน่งผู้นำครอบครัวที่สุดแล้ว”

สิ่งนี้ยั่วโมโหถังซานฉ่ายโดยตรง นี้ละเมิด แต่ถังซานฉ่ายจะทำอะไรได้ล่ะ เขาทำได้เพียงทนการถูกเอารัดเอาเปรียบอยู่ข้างๆ เท่านั้น

หวางหวู่กำลังจะจากไป แต่ในขณะนี้ ถังเชียนเชียนก็โผล่มาพอดี

“อย่าเพิ่งไป เมื่อกี้นี้แกพูดว่าไงนะ ตระกูลถังไม่ได้ขาดแคลนผู้ต่อสู้สักหน่อย ฉันจะต่อสู้กับแกเอง ”

พูดจบ ถังเชียนเชียนก็ตั้งท่าเตรียมการต่อสู้

จนกระทั่ง ถังเชียนเชียนตั้งท่าเตรียมการต่อสู้ ถังเฉาที่เฝ้าดูการต่อสู้จากระยะไกลเพิ่งจะรับรู้ว่าถังเชียนเชียนก็เป็นสายพระจันทร์เช่นกัน ไม่น่าล่ะเธอถึงได้สนับสนุนถังเฉามาโดยตลอด

แต่ถึงอย่างไรก็ตามถังเชียนเชียนเป็นรุ่นน้องของตัวเอง

ด้วยความแข็งแกร่งของหวางหวู่แล้ว แม้แต่ถังยวนเองก็อาจถูกฆ่าตายได้ง่ายๆ หากปล่อยให้ถังเชียนเชียนขึ้นไปต่อสู้จริงๆ ถังเชียนเชียนคงสูญเสียชีวิตตั้งแต่รอบแรกเลยแหละ

หวางหวู่หัวเราะเสียงดัง

“ก็ได้ ผมไม่เลือกมากหรอก ในเมื่อตระกูลถังเหลือผู้หญิงอ่อนแออย่างคุณเพียงคนเดียว ผมก็ไม่มีอะไรจะพูด ในเมื่อผมมาที่นี่แล้ว ผมก็ควรได้อะไรกลับไปบ้าง”

เมื่อกล่าวเช่นนั้น หวางหวู่ก็มายืนตรงหน้าถังเชียนเชียน

“เอาเถอะ ไหนดูซิว่าแกจะเก่งขนาดไหน ”

ถังเชียนเชียนรวบรวมสติปัญญาทั้งหมด และระดมทุกความแข็งแรงในร่างกายของตัวเองทั้งหมด เพื่อที่จะสู้ตายกับหวางหวู่ มิฉะนั้นจะปล่อยให้คนของสายดินแห่งตระกูลหวางคนนี้มาวางอำนาจบาตรใหญ่ในห้องโถงแบบนี้ก็ไม่ได้

ตอนแรกถังเฉากะจะขึ้นไปแทนเธอ แต่เขาเห็นถังเชียนเชียนพุ่งเข้าไปแบบนี้ เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าถังเชียนเชียนจะสามารถทำอะไรได้บ้าง

ในวินาทีถัดมา ถังเชียนเชียนพุ่งเข้าใส่โดยตรง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยออร่าสังหารที่อ่อนเยาว์ ส่งผลให้ผู้ที่เคยผ่านการต่อสู้ในสนามรบมาหลายปีเห็นแล้วก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้

หวางหวู่ไม่ได้ทำอะไรเพียงแค่ส่ายหัวไปมา

“ช่างไม่กลัวตายจริงๆ ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นเรามาประลองฝีมือกันเถอะ”