บทที่ 991 ท้าทาย

เย่ไป๋หัวเราะดังลั่นหลังจากได้ยินคำพูดที่จองหองเช่นนั้น

“ผมไม่เคยเห็นใครที่หยิ่งยโสเท่าคุณมาก่อนจริง ๆ เรื่องที่คุณแพ้พี่ถังเฉานั้นมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่นั่นเป็นเพราะคุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาจริง ๆ และถ้าคุณต้องการที่จะท้าทายผม มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้”

“ถ้ากล่าวว่าคราวที่แล้วคุณถูกเขาบดขยี้ด้วยไอคิว ส่วนผมอาจจะเป็นคนที่บดขยี้คุณด้วยความแข็งแกร่ง และมันจะทำให้คุณตายทันที”

“แต่ตอนนี้คุณอย่ามาพูดจาไร้สาระผม เพราะคราวหน้าคุณอาจจะต้องตาย และคุณยังต้องออมแรงไว้เพื่อที่จะดื่มด่ำกับชีวิต”

เย่ไป๋ไม่ได้พูดล้อเล่น แต่สิ่งที่เขาพูดคือสิ่งที่เขาคิดอยู่ในใจ เขาไม่รู้สึกกดดันใด ๆ สำหรับการฆ่าโจวหลี่

คนของตระกูลโจวไม่กล้าพูดอะไร พวกเขาแค่ช่วยพยุงโจวหลี่ออกจากที่เกิดเหตุ

เนื่องจากถังเฉาได้จัดการโจวหลี่จนพ่ายแพ้ยับเยิน จึงทำให้เขาได้รับความเคารพชื่นชมจากศิษย์น้องทั้งหมดของตระกูลถัง

“ศิษย์พี่ทรงพลังมาก ผมไม่เคยคิดเลยว่า วันหนึ่งตระกูลถังของพวกเราจะอยู่เหนือตระกูลโจว สามารถทุบตีและเหยียบคนของตระกูลโจวอยู่บนพื้นได้”

“ใช่ เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ตั้งแต่ศิษย์พี่ใหญ่หลับมา ทำให้ตระกูลถังของพวกเรารู้สึกภูมิใจมาก”

ศิษย์น้องตระกูลถังต่างประจบถังเฉา เมื่อมีคนดีใจแล้วก็ย่อมจะมีคนที่เศร้าเสียใจ ดังนั้นคนที่เศร้าเสียใจคนนั้นจะต้องเป็นถังยวนแน่นอน

ถึงแม้ว่าปกติถังยวนมักจะชอบเที่ยวผู้หญิง และไม่ได้ฝึกอย่างจริงจัง แต่เขาก็ยังหวังว่าจะได้รับการยอมรับจากศิษย์น้องของตนเอง ตอนนี้เขาได้ยินว่าถังเฉาได้รับความเคารพชื่นชมจากศิษย์น้องมากมาย และพวกเขาก็ลืมตนเองไปหมดสิ้น ความรู้สึกประเดประดังเข้ามาพร้อมกันอยู่ในใจเขา

“ถังยวนเอ๊ยถังยวน คุณไม่ใช่คนที่ไม่มีความสามารถ เพียงแต่ต้องดูว่าคุณมีความพยายามไหม คุณและผมต่างก็รู้ว่า ถังเชียวก็คือถังเฉา และตอนนี้เขาอยู่ในช่วงรุ่งโรจน์ แต่คุณก็ไม่ได้เปิดโปงเขา แสดงว่าคุณยังมีจิตสำนึกรู้จักผิดชอบชั่วดี”

“ถังเฉาเป็นคนระดับไหน แล้วแม่ของเขาเป็นคนระดับไหน? เขาจะสนใจสถานะที่ไม่โดดเด่นของพวกเราได้อย่างไร?”

“คุณควรพยายามอีกนิด อย่ารอให้ถึงเวลาที่คนอื่นต้องการจะสละตำแหน่งให้คุณ แต่คุณกลับไม่มีความสามารถที่จะรับตำแหน่งนั้น”

อย่างไรเสียถังยวนก็เป็นลูกศิษย์ของโตของถังเย่ ไม่ใช่เพราะความลำเอียง แต่ถังเย่มักจะรู้สึกว่าถังเฉาไม่อยู่ในตระกูลถังตลอดไป และสุดท้าย ตอนที่คัดเลือกผู้นำตระกูลถังก็ยังมีถังยวนอยู่อีกคนหนึ่ง

หลังจากผ่านการทดสอบในช่วงเวลาที่ผ่านมา ถังเย่รู้ว่าถ้าผู้นำตระกูลถังเป็นไร้ประโยชน์ มันจะทำให้เขารู้สึกอึดอัดทรมานมาก เพราะเขาได้ลิ้มรสความหวานของตระกูลถังที่นำโดยถังเฉา ความรู้สึกนี้มันทำให้คนรู้สึกสบายใจ

ถังยวนอารมณ์เดือดพล่านกับสิ่งที่ถังเย่กล่าว เขาก็พยักหน้าและกล่าวเสียงดัง

“วางใจเถอะ อาจารย์ วันหนึ่งผมจะทำให้คุณภูมิใจ แต่อาจต้องใช้เวลาสักระยะ ตอนนี้ผมต้องยอมรับแล้วว่า เด็กคนนี้มีความสามารถกว่าผมจริง ๆ”

ในที่สุดถังยวนก็ยอมรับความจริงนี้ แต่ยังดีที่สุดท้ายเขาก็รู้สึกถึงแรงกดดันจากตำแหน่งของผู้นำตระกูลถัง และไม่คิดว่าตำแหน่งนี้เป็นสิ่งที่เขาจะได้รับตามความประสงค์อีกต่อไป

ลั่วเย่นหัวได้ยินเรื่องถังเฉาอาละวาดในการแข่งขันสมาคมบูโด แม้จะรู้ว่านี่เป็นสิ่งที่ไม่ดี แต่เมื่อรู้ว่าลูกเขยของตนเองมีหน้ามีตาในราชวงศ์ต้าเซี่ย เธอก็รู้สึกมีความสุขมาก

ดังนั้นลั่วเย่นหัวจึงโทรศัพท์เรียกถังเฉามาทันที

หลังจากที่ถังเฉาได้รับคำสั่งจากแม่ยายของตนเองแล้ว เขาก็รีบไปที่ตระกูลลั่วโดยเร็วที่สุด

“คุณเก่งมาก ไม่คิดว่าคุณจะสามารถเอาชนะคนคนนั้นได้ เขาคือโจวหลี่ผู้โด่งดังเชียวนะ!”