บทที่ 996 ปลิดชีพที่ต่ำต้อยของคุณ

อย่างไรก็ตาม ขณะที่ถังเฉาเตรียมตัวจะลงมือ ทันใดนั้นก็มีคนปรากฏขึ้นที่ข้างถังเฉา

“เจ้าเด็กเปรต คุณจะทำอะไร? ผมเคยบอกไว้แล้ว ผมจะฆ่าคุณในการแข่งขันสมาคมบูโด คุณล่วงเกินคนอื่นไปทั่วได้อย่างไร?”

คนคนนี้คือเย่ไป๋ การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเย่ไป๋ ทำให้ถังเฉารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

“ทำไมถึงเป็นคุณ?”

ก่อนที่เย่ไป๋จะตอบ คนญี่ปุ่นที่อยู่ข้างหน้าก็บุกเข้ามา

ถังเฉายังไม่เคยเห็นความสามารถของเย่ไป๋ และวินาทีต่อมา คนญี่ปุ่นนับสิบคนก็ปลิวออกไปเหมือนกระดาษ ถังเฉาถึงรู้ว่าคนคนนี้แข็งแกร่งจริง ๆ

เวลาไม่ถึงสองนาที คนญี่ปุ่นทั้งหมดก็ล้มอยู่บนพื้น เหลือเพียงจ้าวไท่คนเดียวยืนอยู่ที่เดิม

“……”

จ้าวไท่ตกตะลึงเป็นเวลานาน ถึงพบว่ากองกำลังที่ตนเองพามาถูกจัดการหมด แต่ใบหน้าของเขาไม่มีความตื่นตระหนก มีแต่ความโกรธเคือง

“ดูเหมือนพวกคุณราชวงศ์ต้าเซี่ยกำลังคิดจะกบฏ!”

แม้ว่าประโยคนี้คนในราชวงศ์ต้าเซี่ยเหมาะที่จะเป็นคนพูดออกมา แต่เมื่อคำพูดนี้ออกจากปากของจ้าวไท่ ก็ไม่ได้รู้สึกขัดกันแต่อย่างใด

เนื่องจากราชวงศ์ต้าเซี่ยยอมอดทนอ่อนข้อเป็นเวลาหลายปี จึงทำให้คนญี่ปุ่นคุ้นเคยกับมันมานานแล้ว

“ผมไม่สนว่าใครจะกบฏ และใครไม่กบฏ ถ้ามีใครทำร้ายเจ้าหนูคนนี้ ผมจะฆ่ามัน รวมทั้งคุณและนายพลจ้าวไท่ของญี่ปุ่นด้วย”

ความบ้าคลั่งของเย่ไป๋ ไม่เพียงแต่จ้าวไท่ที่คิดไม่ถึงเท่านั้น แม้แต่ถังเฉาก็คิดไม่ถึงอีกด้วย

จ้าวไท่หัวเราะ “ผมรู้จักคุณเย่ไป๋ แต่คุณคงไม่คิดว่าตนเองมีความสามารถหน่อยก็คิดว่าตนเองไร้เทียมทานแล้ว”

“ถ้าคุณสู้กับผม คุณจะเป็นคู่ต่อสู้ของผมได้หรือเปล่า?”

เย่ไป๋จัดการลูกน้องของเขาหลายคนเพียงลำพัง จ้าวไท่ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก แต่เขากลับแสดงท่าทางหยอกล้อ

“เป็นคู่ต่อสู้ของคุณหรือไม่? อีกสักครู่เมื่อลงมือก็จะรู้เอง อย่ามาพูดจาไร้สาระกับผมที่นี่”

หลังจากนั้น เย่ไป๋ก็หายตัวไปต่อหน้าทุกคน และวินาทีต่อมา เย่ไป๋ได้ไปอยู่ตรงหน้าจ้าวไท่แล้ว

“ยอมรับความตายซะเถอะ เจ้าเด็กที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!”

แท้จริงแล้ว จ้าวไท่ดูเหมือนจะไม่ได้อายุมาก และอายุน้อยกว่าเย่ไป๋ด้วยซ้ำ

แต่ไม่มีใครคิดว่า พลังอันทรงพลังจะปะทุออกมาจากร่างที่อ่อนเยาว์เช่นนี้

ความแข็งแกร่งของเย่ไป๋นั้นถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ว แต่จ้าวไท่เพียงแค่เคลื่อนไหวร่างกายเล็กน้อย เย่ไป๋กระเด็นออกไปทันที

ไม่เพียงแต่เย่ไป๋เท่านั้น แม้แต่หลินจุ้นก็มีความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ

พูดตามตรงถ้าจ้าวไท่ถูกฆ่าตายอยู่ที่นี่ มันจะเป็นเรื่องเลวร้ายสำหรับราชวงศ์ต้าเซี่ย แต่ไม่คิดว่าคนที่แข็งแกร่งอย่างเย่ไป๋ กลับถูกทำร้ายปางตายในพริบตา

“ทำไม คุณต้องการให้ผมตายไม่ใช่หรือ? ทำไมจู่ ๆ ถึงได้ลงไปนอนอยู่บนพื้นล่ะ? นี่มันไม่ให้เกียรติกันเกินไปแล้ว”

“จ้าวไท่มองเย่ไป๋ด้วยท่าทางที่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

เพียงแต่เย่ไป๋ถูกทำร้ายจนไม่สามารถส่งเสียงออกมาได้แล้ว

“ผมรอคุณตั้งนานแล้ว แต่คุณก็ยังไม่พูดอะไร คุณน่าจะเป็นคนตายไปแล้ว งั้นผมก็จะส่งคุณไปลงนรก”

หลังจากนั้น จ้าวไท่ก็ยกดาบพิชิตอาชาในมือขึ้น ต้องการจะตัดร่างของเย่ไป๋ด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว