บทที่ 997 เห็นการโกงอีกแล้ว

กระทั่งเขาถูกโจมตีจนล้มลง จ้าวไท่ก็ยังไม่เชื่อความจริงที่อยู่ต่อหน้า

“เป็นไปได้อย่างไร ผมไม่สามารถเห็นชัดเจนแม้แต่การเคลื่อนไหวของเขา เด็กคนนี้เป็นอะไรกันแน่?”

ในฐานะนายพลพิชิตชัยชนะมาโดยตลอดของญี่ปุ่น จ้าวไท่ไม่เชื่อว่าตนเองจะแพ้ หลังจากคิดไตร่ตรอง เขาก็สรุปว่าถังเฉาที่อยู่ตรงหน้าต้องใช้กลอุบายบางอย่างแน่นอน?

อย่างไรก็ตาม จ้าวไท่เคยเห็นคนในราชวงศ์ต้าเซี่ยที่มีความสามารถเกือบหมดแล้ว แต่เขาไม่เคยได้ยินชื่อถังเชียว

“เจ้าเด็กเปรต คุณกำลังเล่นบ้าอะไร? คุณถือโอกาสที่ผมไม่ทันระวังโจมตีผมหรือ?”

เมื่อเผชิญกับข้อสงสัยของจ้าวไท่ ถังเฉาคุ้นเคยกับมันมานานแล้ว อย่างไรเสียนับตั้งแต่ตนเองมาที่ราชวงศ์ต้าเซี่ย จนถึงตอนนี้ ตนเองถูกคนอื่นสงสัยมาโดยตลอด แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจมากนัก

ถังเฉาเพียงแค่ส่ายศีรษะ และกล่าวขณะมองจ้าวไท่ที่พ่ายแพ้

“การต่อสู้กับคุณยังต้องใช้กลอุบายด้วยหรือ”

หลังจากกล่าวจบ ถังเฉาหันกลับมาและเตรียมที่จะเดินเข้าไปข้างในตระกูลถัง แต่ไม่คาดคิดว่าจ้าวไท่จะยืนขึ้นและกล่าวอย่างดุดัน

“คุณวางใจเถอะ ตอนนี้คุณเสแสร้งต่อหน้าผม เมื่อถึงเวลาแล้วคุณจะต้องเสียใจ”

“แล้วยังมีถังเชียนเชียนอีก คุณอาจไม่รู้ว่าตนเองมีสถานะอะไร คุณช่วยคนนอกจัดการผม เมื่อคุณรู้ว่าคราวนี้ผมมาที่นี่ทำไม แล้วคุณจะเสียใจ”

หลังจากถังเชียนเชียนได้ยินประโยคนี้ เธอมีท่าทางตกตะลึง ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ถังซานฉ่ายที่อยู่ด้านข้างก้มศีรษะลงอย่างเงียบ ๆ หลังจากได้ยินคำพูดนี้

ถังเชียนเชียนเห็นสีหน้าของถังซานฉ่ายเช่นกัน คิดว่าต้องมีบางอย่างในเรื่องนี้ที่ตนเองไม่รู้ ดังนั้นเธอจึงเดินไปหาถังซานฉ่ายและกล่าวถาม

“คุณลุงถัง นี่มันเรื่องอะไรกัน? ทำไมเขาถึงพูดเช่นนั้น?”

สีหน้าของถังซานฉ่ายอึดอัด แล้วกล่าวกับถังเชียนเชียนด้วยรอยยิ้ม

“เชียนเชียน ยังไม่รีบ เรื่องนี้พวกเราเข้าไปคุยข้างในกันเถอะ”

เมื่อกล่าวจบ จ้าวไท่ก็ได้พาทหารของตนเองกลับทันที เพราะเขารู้ว่าตอนนี้ถ้าตนเองบุ่มบ่าม มันคงไม่ใช่วิธีที่ดีแน่นอน

อย่างไรเสียถังเฉาคนนี้ยังคงไม่เป็นที่รู้จักสำหรับคนญี่ปุ่น

ถังเฉาได้ยินสิ่งที่จ้าวไท่กล่าวเช่นกัน และคาดเดาเบาะแสได้ไม่มากก็น้อย

เมื่อมาถึงห้องโถง ถังเชียนเชียนตามถังซานฉ่ายตลอด จนกระทั่งถังซานฉ่ายหยุดฝีเท้า

“คุณลุง คุณรีบบอกมาเถอะว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเมื่อสักครู่จ้าวไท่ถึงได้พูดเช่นนั้น?”

การแสดงออกของถังซานฉ่ายดูลำบากใจเป็นอย่างมาก

ขณะนี้ถังเย่ก็เดินเข้ามา

“เชียนเชียน กล่าวตามตรงโดยไม่ปิดบัง ลูกมีส่วนเกี่ยวข้องกับประเทศญี่ปุ่น และพ่อเดาว่าลูกก็น่าจะรู้ พ่อไม่ใช่พ่อผู้ให้กำเนิดของลูก พ่อผู้ให้กำเนิดของลูกเป็นคนอื่น แต่เขาหายสาบสูญไปนานแล้ว”

“ทุกสิบปี ราชวงศ์ต้าเซี่ยของพวกเราจะแต่งงานกับเจ้าหญิงของญี่ปุ่น หรือไม่นายพลของฝ่ายโน้นแต่งงานกับหญิงสูงศักดิ์ของฝ่ายเรา”