บทที่122 โครงการของสำนักงานการก่อสร้าง

บทที่122 โครงการของสำนักงานการก่อสร้าง

ที่บริษัทหลงเถิง อาคารกั๋วจี้

ภายในห้องทำงานของประธานกรรมการ ซ่งเทียนซานเดินไปมาอย่างกระวนกระวายใจ และตรวจสอบเวลาในมือเป็นครั้งคราว ราวกับกำลังรอใครบางคนอยู่

ในขณะนี้ ประตูเปิดก็ออก เขามองไปที่ประตูโดยอัตโนมัติ ทันใดนั้นใบหน้าของซ่งเทียนซานก็ร่าเริงข้น

แต่เมื่อเขาเห็นว่าคนที่เข้ามาคือหลินฉ่ายเวย เขาก็รู้สึกผิดหวังทันที

“คุณมาที่นี่ทำไม?” ซ่งเทียนซานเหล่มองหลินฉ่ายเวย และถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ

หลินฉ่ายเวยไม่พอใจเล็กน้อยกับน้ำเสียงของซ่งเทียนซาน นับตั้งแต่ที่เธอกลายเป็นผู้หญิงของเหวินเหวยเฉิน เธอรู้สึกว่าสถานะของตัวเองเพิ่มขึ้นอย่างมาก และแม้แต่ซ่งเทียนซาน ก็ควรสุภาพกับเธอเช่นกัน

แต่เธอก็ไม่ใด้อาละวาดใส่เขา เธอแค่อธิบายจุดประสงค์ของเธอว่า: “ประธานซ่งฉันมาที่นี่เพื่อถามว่า ฉันช่วยบริษัทหลงเถิงชนะโครงการของสำนักงานการก่อสร้าง ถึงเวลาฉันจะได้รับกำไรส่วนแบ่งเท่าไหร่”

ซ่งเทียนซานขมวดคิ้ว และในใจยิ่งไม่พอใจหลินฉ่ายเวยมากขึ้น เขาไม่เต็มใจที่จะแบ่งผลกำไรให้กับคนอื่น

เมื่อเขาพูดเช่นนี้ เขาก็แค่วาดภาพเค้กก้อนโตให้หลินฉ่ายเวยดูเท่านั้น เขาไม่คิดว่าหลินฉ่ายเวยจะชนะโครงการของสำนักงานการก่อสร้างได้จริง ใครจะรู้ว่า หลินฉ่ายเวยกลายเป็นผู้หญิงของคุณชายเหวินจริงๆ ซึ่งมันทำให้ซ่งเทียนซานลำบากใจอย่างมาก

เขาครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง และกล่าวว่า: “หากโครงการของสำนักงานการก่อสร้างทำกำไรได้ แน่นอนฉันจะไม่ปฏิบัติต่อคุณอย่างเลวร้าย ฉันจะแบ่งผลกำไรให้คุณสองเปอร์เซ็นต์”

ในสายตาของเขากำไรสองเปอร์เซ็นต์ก็เพียงพอแล้ว

โครงการของสำนักงานการก่อสร้าง ได้รับการอนุมัติจากโครงสร้างส่วนบนของเมืองหมิงจู ซึ่งถือว่าเป็นการสนับสนุนเมืองหมิงจู และมันเป็นโอกาสดีๆที่หายาก ไม่เพียงแต่สร้างรายได้ แต่ยังได้รับชื่อเสียงที่ดีอีกด้วย

อย่ามองว่าผลกำไรเพียงสองเปอร์เซ็นต์เท่านั้น หากทำได้จริงหลินฉ่ายเวยจะกลายเป็นเศรษฐีทันที

แต่ว่า หลินฉ่ายเวยเลิกคิ้ว และเสียงของเธอก็เพิ่มขึ้นแปดองศาทันที: “เพียงสองเปอร์เซ็นต์เท่านั้นเหรอ? น้อยเกินไปหรือเปล่า?”

“คุณอยากได้เท่าไหร่?”

สีหน้าของซ่งเทียนซานบูดบึ้งทันที

การที่แบ่งให้เธอสองเปอร์เซ็นต์นั้น ถือเป็นสัมปทานที่ใหญ่สุดแล้ว เขาไม่คาดว่าหลินฉ่ายเวยจะไม่รู้ชั่วดีเช่นนี้!

“อย่างน้อยสิบเปอร์เซ็นต์!”

หลินฉ่ายเวยพูดกับซ่งเทียนซานอย่างมั่นใจ: “ตอนนี้เหวินเหวยเฉินเป็นแฟนของฉัน ถ้าไม่มีฉัน คุณคิดว่าคุณจะได้โครงการของสำนักงานการก่อสร้างตามที่คุณต้องการเหรอ?

“เป็นไปไม่ได้!”

สีหน้าของซ่งเทียนซานบูดลงทันที: “คุณคิดว่าหาแฟนดีๆได้แล้ว ก็สามารถขึ้นมาขี่หัวฉันได้ใช่ไหม?”

ออร่าแห่งการสังหารที่แข็งแกร่ง ถูกปลดปล่อยออกมาจากซ่งเทียนซาน ทำให้หลินฉ่ายเวยตกใจจนถอยหลังไปเล็กน้อย

เขากำลังจะพูด ทันใดนั้นเลขาก็รีบเข้ามา: “ประธานค่ะ คุณเหวินมาแล้วค่ะ”

ทันใดนั้นเอง ความบูดบึ้งบนใบหน้าของซ่งเทียนซานก็หายไปอย่างสิ้นเชิง และเขากล่าวด้วยความดีใจ: “ในที่สุดเขาก็มาสักที รีบไปเชิญเขาเข้ามา!”

เลขาพยักหน้าและจากไปในไม่ช้า

เมื่อรู้ว่าแฟนของเธออยู่ที่นี่ หลินฉ่ายเวยก็ไม่กลัวอีกต่อไป และพูดอย่างดุเดือดว่า: “เราจะพูดเรื่องนี้ในภายหลัง ฉันสามารถขอให้แฟนฉันมอบโครงการของสำนักงานการก่อสร้างให้กับคุณ หรือให้เขานำโครงการของสำนักงานการก่อสร้างกลับคืนมาก็ได้ ”

ซ่งเทียนซานเหลือบมองหลินฉ่ายเวยด้วยสายตาเย็นชา และไม่พูดสักคำ เพียงแต่รอให้เหวินเหวยเฉินเข้ามาอย่างเงียบๆ

ในไม่นาน ภายใต้การนำของเลขา เหวินเหวยเฉินในชุดสูทเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม

“พี่เหวยเฉินค่ะ”