ตอนที่ 130
บทที่130 กอบกู้หลงเถิง
October 21, 2026
บทที่130 กอบกู้หลงเถิง
“ถังเฉา? เป็นแก!”
เมื่อเห็นถังเฉาเดินเข้ามาอย่างสงบพร้อมกับเฟิ่งหวง ดวงตาของซ่งเทียนซานก็ฉายแววประหลาดใจ แต่ในไม่ช้าเขาก็กลับมาร้ายกาจอีกครั้ง: “แกมาทำอะไรที่นี่?”
“ฉันก็มาเพื่อแก้ปัญหาที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของคุณในตอนนี้ไง”
ถังเฉามองไปที่ห้องทำงานที่ยุ่งเหยิง จากนั้นยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า: “ฉันคิดว่าตอนนี้คุณน่าจะต้องการความช่วยเหลืออย่างมาก”
เขายิ้มอย่างสงบ แต่ในสายตาของซ่งเทียนซานมันกลับทำให้รู้สึกน่าขนลุกมากกว่า
“ตระกูลซ่งและตระกูลหลินเป็นศัตรูกัน แกจะใจดีมาช่วยฉันอย่างงั้นเหรอ?”
ในแววตาของซ่งเทียนซานมีความระแวดระวังอย่างมาก และจากนั้นเขาก็ดูหมิ่นอีกครั้ง: “อีกอย่าง แกมันก็แค่ไอ้ขยะที่อยู่ในครอบครัวไร้ความสามารถเท่านั้น จะมีปัญญาอะไรมาช่วยฉันได้?”
ถังเฉาก็ไม่โกรธอะไรกับคำพูดของเขา และมุมปากของเขาก็เลิกขึ้นเล็กน้อย ทำให้เกิดส่วนโค้งที่มีความหมายลึกซึ้ง: “ดูเหมือนว่าคุณจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฉันจริงๆ”
“ฉันกลับมาที่เมืองหมิงจูได้สักพักแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่ซ่งหรูอี้จะไม่รู้ที่อยู่ของฉัน แต่ทำไมเธอถึงไม่หาฉัน?”
ถังเฉากล่าวต่อโดยไม่รอให้ซ่งเทียนซานพูด: “เพราะเธอได้สอบสวนฉันอย่างลับๆ และได้รู้ประวัติบางอย่างของฉัน แต่ตราบใดที่เธอยังไม่มั่นใจ เธอจะไม่เป็นศัตรูกับฉันอย่างแน่นอน”
ถังเฉาไม่พูดถึงเรื่องนี้จะดีกว่า เมื่อพูดถึงแล้ว ซ่งเทียนซานก็ตกอยู่ในความเงียบและเริ่มรู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติขึ้นมา
แต่เขายังคงหัวเราะเยาะต่อ: “แล้วทำไม ลูกพี่ลูกน้องของฉันไม่ไปหาเรื่องแก แกก็ไม่รู้ว่าตัวเองต่ำต้อยแค่ไหนแล้วหรือ?”
ถังเฉายิ้มและส่ายหัวเล็กน้อย จากนั้นก็ระบุสภาพลำบากในปัจจุบันของซ่งเทียนซานออกมาทีละข้อ
“โดนรองประธานหักหลังโดยการควักทีมงานจำนวนมากของคุณออกไป ส่งผลให้บริษัทเป็นอัมพาตโดยสิ้นเชิง จนกระทั่งไม่สามารถทำงานได้กีก นอกจากนี้ยังมีการเปิดโปงความจริงของเหตุการณ์สามหนึ่งหกด้วย คุณไม่เพียงเผชิญกับความเสี่ยงจากการล้มละลายของบริษัทเท่านั้น แต่ยังสูญเสียทั้งฐานะและชื่อเสียงเกียรติภูมิอีกด้วย!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของซ่งเทียนซานก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง และเขามองไปที่ถังเฉาด้วยความไม่น่าเชื่อ: “แกรู้ได้อย่างไร?”
หลังจากที่บริษัทเกิดเรื่องใหญ่ เขาก็สั่งให้เลขาปิดกั้นข่าวอย่างสุดกำลังทันที เขารู้เรื่องได้อย่างไงกัน?
ถังเฉายิ้มเบาๆ : “ขอแค่ฉันอยากจะรู้ ในเมืองหมิงจูก็ไม่มีเรื่องไหนที่ฉันไม่รู้”
หลังจากหยุดชั่วขณะ ถังเฉาก็พูดต่อว่า: “คุณไม่ควรใส่ความคิดทั้งหมดของคุณให้กับบริษัทหลงเถิงที่เดียว คุณควรให้ความสนใจกับกลุ่มปิงเจียงด้วย”
“กลุ่มปิงเจียงงั้นเหรอ?”
ใบหน้าของซ่งเทียนซานเปลี่ยนไปเล็กน้อย: “แกหมายความว่าไง?”
กลิงๆ----
ทันทีที่สิ้นคำพูด เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น เป็นคนรับผิดชอบของกลุ่มปิงเจียงโทรมา
โดยปกติเวลาที่ซ่งเทียนซานไม่อยู่ เขาจะเป็นคนดูแลกิจการใหญ่และเล็กทั้งหมดในสโมสร
เมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้าอันเร่งรีบของโทรศัพท์ ซ่งเทียนซานก็เริ่มลังเลเล็กน้อย และเขาก็ไม่กล้ารับสาย
“รับโทรศัพท์สิ”ถังเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม
ซ่งเทียนซานกัดฟันและกดรับโทรศัพท์ เขาพยายามทำให้เสียงของตัวเองสงบลง: “มีอะไรเหรอ?”
“เจ้านายครับ กลุ่มปิงเจียงถูกยึดแล้ว!”
ทันทีที่มีการเชื่อมต่อสาย ก็ได้ยินเสียงที่ตื่นตระหนกของผู้รับผิดชอบ
“อะไรนะ? ถูกยึดงั้นเหรอ?”
ดวงตาของซ่งเทียนซานเบิกกว้างทันที และเขายืนขึ้นอย่างสะท้อนใจ: “ทำไมมันถึงถูกยึด?”
“เพราะ ... มีการตรวจสอบอย่างกะทันหัน ... ”
เสียงของผู้รับผิดชอบเริ่มเบาลงและนุ่มนวลขึ้น: “ข้างในนั้นมีชายและหญิงหลายคนที่ทำธุรกรรมผิดกฎหมายถูกจับได้ในทันที”
โอง ...
ทันใดนั้นสมองของซ่งเทียนซานก็ว่างเปล่า เขารู้สึกหน้ามืดตามัว และเขาไม่สามารถยืนได้อย่างมั่นคงจนเกือบจะล้มลง
กลุ่มปิงเจียงของเขาเป็นระบบสมาชิกมาโดยตลอด ซึ่งเปิดให้เฉพาะคนที่มีอัตลักษณ์เท่านั้น ถามว่า คนระดับนี้จะขาดผู้หญิงได้ยังไง? ทำไมถึงไปหาผู้หญิงขายบริการแบบนี้?
หลังจากวางสายโทรศัพท์ สีหน้าของซ่งเทียนซานก็ดูบูดบึ้งยิ่งขึ้น
ทันใดนั้นราวกับว่าเขาเข้าใจอะไรบางอย่าง เขาก็เงยหน้าขึ้นและมองไปที่ถังเฉาอย่างไม่น่าเชื่อ
“เป็นฝีมือของแกใช่ไหม?!”
รอยยิ้มบนใบหน้าของถังเฉาชัดเจนยิ่งขึ้น: “ในที่สุดคุณก็รู้ตัวสักที”
ว้าว----
ร่างกายของซ่งเทียนซานตึงแน่นชั่วขณะ นิ้วของเขาชี้ไปที่ถังเฉาอย่างสั่นสะท้าน และเสียงของเขาก็สั่นสะท้านไปด้วย: “จูหาว ก็เป็นเครื่องมือในการตอบโต้ของแกใช่ไหม?”
“ฉันไม่ชอบชื่อนี้เลย”
รอยยิ้มบนใบหน้าของถังเฉาจางลงเล็กน้อย: “หากไม่อยากให้คนอื่นรู้ คุณก็ไม่ควรทำตั้งแต่แรก ทุกคนมีเมล็ดพันธุ์แห่งการแก้แค้นอยู่ในใจ คุณและฉางหงเทียนเป็นคนปลูกมันเอง ฉันแค่ปล่อยให้มันหยั่งรากและงอกล่วงหน้าแค่นั้นเอง”
“ถังเฉา! ฉันจะฆ่าแก!”
ซ่งเทียนซานเสียสติไปแล้ว เขาพุ่งเขาหาถังเฉาด้วยดวงตาสีแดง