ตอนที่ 181
บทที่181 การแย่งชิง
October 21, 2026
บทที่181 การแย่งชิง
ในอีกด้านหนึ่งถังเฉาและหลินชิงเสว่ยังคงเดินเที่ยวอยู่ในห้างสรรพสินค้า
แม้ว่าหลินชิงเสว่จะฉีกเช็คทิ้งไปแล้ว แต่เธอเป็นคนที่ปฏิบัติต่อผู้อื่นเช่นเดียวกับที่เขาทำกับตัวเอง ดังนั้นเธอจึง'บังคับ'ให้ถังเฉาลองชุดสูทที่มีมูลค่ามากกว่า 300,000 หยวนเธอถึงพอใจ
ตุ๊ดตุ๊ดตุ๊ด----
ในขณะนั้น หลินจ้าวหยูนก็วิดีโอคอลมา
“พ่อคะ พ่อทำอะไรอยู่เหรอ?”
ทันทีที่เชื่อมต่อวิดีโอถังเฉาก็เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของถังเสี่ยวลี้
ถังเฉากับหลินชิงเสว่ยิ้มและโบกมือให้กับลูกสาว: “พ่อมาซื้อของกับแม่ ไหนลองบอกพ่อซิว่าหนูกับพี่เล่นอะไรไปบ้าง?”
“น้าเขาพาผมเล่นรถไฟเหาะ เครื่องกระโดดตก บอลลูนเหินฟ้า ---- และอีกหลายอย่าง น้าเขาใจดีมากเลยครับ!”
ทันทีที่เขาพูดถึงเรื่องนี้ ถังเสี่ยวลี้ก็ดีอกดีใจจนพูดคุยกับพวกเขาไม่หยุด
แต่หลินจ้าวหยูนนั่งอยู่ด้านข้างด้วยใบหน้าซีดเซียว ดูแล้วเหมือนคนที่สิ้นหวัง เห็นได้ชัดว่าเธอหวาดกลัวอย่างมาก
เมื่อเปรียบเทียบทั้งสองแล้ว แม้กระทั่งถังเฉาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ: “ดูเหมือนว่าคุณจะทรมานมากจริงๆ”
“ที่ฉันต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณ---- ”
หลินจ้าวหยูนทิ้งตัวนั่งลงทันทีเหมือนแมวตัวเมียโดนเหยียบหาง แต่เธอระงับหยุดซะก่อน โดยที่ยังพูดไม่จบคำ
เธอเหลือบมองถังเฉา และกระซิบถามว่า: “เป็นอย่างไรบ้าง พวกคุณได้ของมาเยอะไหม?”
ถังเฉายกถุงในมือให้เธอดู: “ฉันซื้อกระโปรงให้พี่สาวของคุณ และพี่สาวของคุณก็ซื้อชุดสูทให้ฉัน”
“ใช้ได้เลยทีเดียว”
หลินจ้าวหยูนกล่าวด้วยความประทับใจ: “ถ้าอย่างนั้นฉันไม่กวนพวกคุณละ บ๊ายบาย”
ในขณะที่หลินจ้าวหยูนวางสายวิดีโอคอล ถังเฉาก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
เขาไม่แน่ใจว่ามันเป็นเพียงภาพลวงตาหรือเปล่า เขาเห็นมีใครบางคนอยู่ในวิดีโอของหลินจ้าวหยูนกำลังจับตาดูพวกเธออย่างลับๆล่อๆ
“เป็นอะไรไป?” หลินชิงเสว่กล่าวอย่างแผ่วเบา
“เปล่า ไม่มีอะไร”
สีหน้าของถังเฉากลับสู่ภาวะปกติในทันที และเดินช้อปกับหลินชิงเสว่ต่อไป
เพียงแต่ท่าทางของเขาดูไม่ผ่อนคลายเหมือนเช่นเคย
“ผมหวังว่ามันจะเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น ... ”
หลังจากช้อปปิ้งมาทั้งวัน ท้องฟ้าก็มืดลง และทั้งสองก็เดินมาถึงที่หอหมิงจูโดยไม่รู้ตัว
หลินชิงเสว่กล่าวอย่างกะทันหันว่า: “ไปกันเถอะ ไปทานข้าวกันเดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง”
หอหมิงจูถือว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่ยอดเยี่ยมที่สุดของเมืองหมิงจู และโรงแรมที่อยู่ด้านบนนั้นจะต้องมีราคาที่สูงเสียดฟ้าอย่างแน่นอน
ถังเฉาพยักหน้าอย่างไม่ปฏิเสธ
เดทแรกก็ควรที่จะเลือกสถานที่ที่โรแมนติกอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?
ภายใต้การนำของพนักงานต้อนรับ ถังเฉาและหลินชิงเสว่ได้เดินเข้าห้องส่วนตัวที่จองไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว
ห้องส่วนตัวอยู่ที่ด้านบนสุดของหอหมิงจู จากจุดนี้คุณสามารถยืนอยู่บนยอดตึกที่สูงเป็นอันดับสามของโลก และชมวิวยามค่ำคืนของเมืองหมิงจูทั้งเมือง
และแล้วกลางคืนก็มาถึง ในยามค่ำคืนของหอหมิงจูเมื่อเทียบกับกลางวันแล้วจะมีความสงบและเสน่ห์มากกว่า
“นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้นั่งตัวต่อตัวและทานอาหารด้วยกัน” หลินชิงเสว่มองผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอและพูดด้วยเสียงแผ่วเบา
ถังเฉาพยักหน้า: “ใช่ครับ”
ครั้งก่อนเราไปทานอาหารฝรั่งก็ไม่ได้ไปกันเพียงสองคน แต่เราไปกันสามคนพ่อแม่ลูก
“ฉันคิดเสมอว่าฉันค่อนข้างแม่นยำในการดูคน”
หลินชิงเสว่ประคองคางของเธอมองไปที่ถังเฉาและพูดว่า: “จนกว่าฉันได้มาพบคุณ”
ถังเฉายิ้ม: “หมายความว่าไง?”
“คุณทำให้ฉันรู้สึกประทับใจมาก ทุกครั้งที่ฉันคิดว่าฉันรู้จักคุณดีแล้ว คุณก็จะทำให้ฉันรู้ว่าฉันคิดผิดไป”
หลินชิงเสว่พูดอย่างแผ่วเบาว่า:“ในตอนแรกฉันคิดว่าคุณเป็นผู้ชายขี้ขลาดและไร้ความรับผิดชอบ ต่อมาฉันคิดว่าคุณน่าจะสำนึกผิดแล้ว แต่ยังคงเป็นคนไร้ประโยชน์ที่ไม่มีเงินและอำนาจหรือแม้กระทั่งงาน”
ถังเฉาจ้องมองหลินชิงเสว่ รอให้เธอพูดต่อ แต่หลังจากรอมาสักพักก็ไม่เห็นเธอพูดต่อ