บทที่190 ความโกรธเกรี้ยวของเจ้ามังกร

บทที่190 ความโกรธเกรี้ยวของเจ้ามังกร

ในอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ หลินจ้าวหยูนร้องไห้หนักมากและเธอก็รู้สึกผิดอย่างมาก

อย่างไรก็ตามถังเฉาไม่ได้ตั้งใจฟังสิ่งที่เธอพูดมาในภายหลังอีกต่อไป

เพราะเมื่อหลินจ้าวหยูนพูดคำว่า 'เสี่ยวลี้หายตัวไปแล้ว' ลูกศิษย์ของถังเฉาก็หดตัวลงอย่างรวดเร็ว และเขาก็สูญเสียสมาธิไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

ฝนตกกระหน่ำในเมืองและฟ้าร้องดังก้องไม่หยุด ถังเฉาที่ถือโทรศัพท์ไว้ในมือนั้นไม่มีการเคลื่อนไหวใดเลยราวกับว่าเขากลายเป็นประติมากรรมไปแล้ว

หลินชิงเสว่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติและถามอย่างกังวลว่า: “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

ถังเฉาไม่ตอบสนองและตกอยู่ในความเงียบเป็นเวลานาน

ในช่วงเวลาที่ถังเฉาเงียบงัน อากาศโดยรอบได้กลั่นตัวลงอย่างรวดเร็ว และเจตนาในการฆ่าที่ชั่วร้ายก็ระเบิดออกมาราวกับพายุ

ลมเริ่มแรงขึ้นฝนก็หนาวขึ้น และโลกทั้งใบก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด

มีเพียงการตำหนิตัวเองที่เจ็บปวดและหมดหวังของหลินจ้าวหยูน

“ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ……”

“มันเป็นความผิดของฉันทั้งหมด ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน เสี่ยวลี้ก็จะไม่หายตัวไป ... ”

“พี่เขยค่ะ คุณจะดุฉันหรือทุบตีฉันก็ได้ แต่คุณต้องเอาเสี่ยวลี้กลับมาให้ได้นะ... ”

ถังเฉาไม่ได้ใช้โหมดแฮนด์ฟรี หลินชิงเสว่ยังคงได้ยินมันและเธอก็ตะลึงทันที

ในช่วงเวลาต่อมาเธอหยิบโทรศัพท์มาจากมือถังเฉา จากนั้นก็ฝืนยิ้มและพูดว่า: “เธออย่าเอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่นนะ มันไม่ตลกเลยสักนิด ... ”

ก่อนที่เธอจะพูดจบเธอก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงร้องไห้ของหลินจ้าวหยูน: “พี่ค่ะ ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ เสี่ยวลี้หายตัวไปจริงๆ!”

ทันใดนั้นหลินชิงเสว่ก็เป็นลมเหมือนถูกกระแทกอย่างแรง

“ชิงเสว่!”

สีหน้าของถังเฉาเปลี่ยนไปอย่างมาก และเขากอดหลินชิงเสว่ที่ไม่สามารถทนต่อแรงกระแทกนี้ได้: “ชิงเสว่คุณโอเคไหม?”

โชคดีที่ไม่ช้าหลินชิงเสว่ก็ตื่นขึ้นมา ทันทีที่เธอเห็นถังเฉาดวงตาของเธอก็แดงไปทั้งคู่: “เสี่ยวลี้หายไป เสี่ยวลี้หายตัวไปแล้ว ... ”

“ฉันรู้”

ถังเฉาพูดปลอบใจเธอ: “เสี่ยวลี้จะไม่เป็นไรแน่ คุณไม่ต้องกังวล”

หลังจากพูดจบเขาก็ถามด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า: “เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เสี่ยวลี้หายตัวไปได้อย่างไร?”

อาจเป็นเพราะความโกรธมากเกินไป เสียงของถังเฉาจึงเต็มไปด้วยความเหน็บหนาวที่ไม่มีที่สิ้นสุด

หลินจ้าวหยูนหยุดการโทษตัวเองชั่วคราวและพูดไปทั้งน้ำตาว่า

“เดิมทีฉันกับเสี่ยวลี้ก็เล่นกันอย่างปกติ แต่ทันใดนั้นฝนก็ตกอย่างหนักและมีฟ้าผ่าใส่เสาไฟฟ้า ทำให้เกิดความตื่นตระหนก จากนั้นฉันกับเสี่ยวลี้ก็กระจายไปตามฝูงชน เมื่อฉันรู้ตัวอีกที เสี่ยวลี้ก็หายตัวไปแล้ว ... ”

“ทำไมไม่บอกฉันตั้งแต่แรก!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ดวงตาของถังเฉาก็เปิดกว้าง เขาขัดจังหวะหลินจ้าวหยูนและคำรามด้วยความโกรธ

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาอาละวาดใส่หลินจ้าวหยูน เพราะเขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ได้สัมผัสถึงขีดจำกัดขั้นต่ำของถังเฉา ไม่ว่าจะเป็นการคุกคามหลินชิงเสว่ด้วยวิดีโอเมื่อห้าปีที่แล้วของต่งอี้สิง หรือการโดนลอบสังหารด้วยนักฆ่ามืออาชีพ สิ่งเหล่านี้ทำให้ถังเฉาเต็มไปด้วยความเป็นปรปักษ์

อย่างไรก็ตามเขาสามารถแบกรับสิ่งเหล่านี้ได้ทั้งหมด แต่เมื่อหลินจ้าวหยูนแจ้งให้เขาทราบว่าเสี่ยวลี้หายไปเขาก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

หลินจ้าวหยูนก็ตกใจเช่นกัน แต่ก็ยังพูดด้วยเสียงสั่นว่า: “ฉันคิดว่าเสี่ยวลี้อยู่บริเวณใกล้ๆ ฉันจึงไม่ได้โทรไปขัดจังหวะการออกเดทของคุณกับพี่สาว แต่หลังจากที่ฉันค้นหาบริเวณใกล้ๆไปรอบหนึ่งก็ไม่พบร่องรอยของเสี่ยวลี้เลย ---- ”

“ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน เดี๋ยวฉันหาเธอ”

หลังจากที่อาละวาดเสร็จ อารมณ์ของถังเฉาก็สงบลงและพูดขึ้นอย่างเย็นชา

“สวนสนุกหมิงจู”

หลังจากที่หลินจ้าวหยูนระบุตำแหน่งของเธอ ถังเฉาก็โทรเรียกเฟิ่งหวงมาหาเขาทันที

สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ทำให้หลินชิงเสว่หมดแรง โดยเฉพาะการหายตัวไปของถังเสี่ยวลี้ซึ่งกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่วางบนหลังอูฐ ใบหน้าของหลินชิงเสว่ขาวซีดและเธอรู้สึกเหนื่อยล้ามาก หากไม่ใช่เพราะมีถังเฉาประคองเธอไว้ เธอคงไม่มีแรงยืนด้วยซ้ำ

“หรือว่าจะเป็นคนในครอบครัวของฉัน?”

เธอพูดด้วยเสียงสั่น: “ด้วยความแข็งแกร่งของตระกูลหลวงในเยี่ยนตูแล้ว พวกเขาสามารถทำสิ่งเหล่านี้ได้อยู่แล้ว พวกเขาไม่สามารถทนต่อกับการมีอยู่ของเสี่ยวลี้ได้ ... ”

“พวกเขาไม่กล้าหรอก”

เจตนาในการฆ่าที่รุนแรงปรากฏขึ้นในดวงตาของถังเฉา และน้ำเสียงของเขาก็เย็นชามาก

เมื่อได้ยินเช่นนี้หลินชิงเสว่ก็ตกอยู่ในความเงียบเป็นเวลานาน

หลังจากนั้นไม่นานเธอก็มองไปที่ถังเฉาด้วยดวงตาสีแดง และพูดเสียงแหบว่า: “เสี่ยวลี้จะไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

“ฉันขอสาบานด้วยชีวิตของฉัน เธอจะไม่เป็นไรอย่างแน่นอน”

สีหน้าของถังเฉานั้นเคร่งครัดมาก และเจตนาแห่งการฆ่าก็แผ่ซ่านไปทั่วทุกหนทุกแห่ง

เขาไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร ไม่ว่าจะเป็นเศรษฐีแห่งเมืองหมิงจูหรือตระกูลหลวงในเยี่ยนตู หากมีอะไรเกิดขึ้นกับลูกสาวของเขาล่ะก็ เขาจะเอาศพของทุกคนไปฝังพร้อมกัน!