ตอนที่ 254
บทที่254 จิตใจมนุษย์เดิมทีชั่วร้าย
October 21, 2026
สวบสาบ----
ตัวหนอนที่แน่นขนัดปีนออกมาจากในร่างของนักฆ่าคนนั้น ฉากนี้ทำเอาเสิ่นชิงหยุนตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ล้มนั่งลงบนพื้นเสียงดังตุบ
ในชีวิตนี้ของเขาไม่เคยเจอหนอนพวกนี้มาก่อน แต่เขาสามารถยืนยันจุดหนึ่งได้ นั่นคือพวกมันมีพิษเป็นแน่
แต่ทว่าหงโฝเหมือนกับมองเห็นลูกของตนเอง หน้าตายิ้มแย้ม ยังย่อตัวนั่งลงมา ยื่นมือน้อยที่ขาวสะอาดออกไป
จากนั้นหนอนพิษที่อ้วนผอมต่างกันไปพวกนี้ก็ปีนขึ้นฝ่ามือของหงโฝทั้งหมด
“นี่ นี่เป็นไปได้อย่างไร......”
เหตุการณ์ฉากนี้ สั่นสะเทือนจิตใจของเสิ่นชิงหยุนอย่างลึกซึ้ง เทียบกันกับนักฆ่าคนก่อนหน้านั้น ความสามารถที่หงโฝแสดงออกมายิ่งทำให้เขาหมดหวัง
ลูบคลำสักพักหนึ่ง หงโฝผิวปากทีหนึ่ง หนอนพวกนี้ก็ปีนออกทางขอบหน้าต่างทั้งหมด หายไปไม่เห็นแล้ว
นี่เธอถึงได้มองทางเสิ่นชิงหยุน ยังคงทำท่าทางหัวเราะคิกคัก “ตอนนี้ยอมเชื่อฟังฉันแบบไม่ดื้อได้ยัง?”
อึก----
เสิ่นชิงหยุนกลืนน้ำลายอย่างแรงทีหนึ่ง ไม่ได้ลังเลเลยแม้แต่น้อย พยักหน้าไม่หยุด
“นี่สิถึงเป็นเด็กดี”
หงโฝพยักหน้าอย่างพอใจ “นายน่าจะรู้สึกโชคดีนะ ฉันไม่เหมือนกับนักฆ่าคนอื่น ต่อให้นายไม่เชื่อฟังฉัน ฉันก็จะไม่ฆ่านายหรอก”
“งั้นเธอจะทำยังไง?”
ในใจเสิ่นชิงหยุนประหม่าขึ้นมาฉับพลัน
“ฉันจะเห็นนายเป็น'ภาชนะบรรจุ' ให้ที่รักตัวน้อยส่วนหนึ่งเข้าไปในร่างกายของนาย จากนั้นดำเนินการวางไข่ค่อยๆ แพร่พันธุ์”
หงโฝยิ้มแฉ่งเบิกบานใจ แต่ในสายตาของเสิ่นชิงหยุน ไม่ต้องสงสัยว่าคือรอยยิ้มที่ร้ายกาจ
“ทำแบบนั้นจะเป็นยังไง?”
ฟันของเขากำลังสั่นเทา
“ฉันคำนวณดูแล้วนะ......”
หงโฝกางนิ้วมือออกมานับนิ้วดู ก่อนจะบอกว่า “รอบการวางไข่ของที่รักแต่ละตัวระยะเวลาหนึ่งเดือนถึงสามเดือน หมายความว่านายมีอายุขัยเพียงหนึ่งถึงสามเดือน พอเหล่าที่รักตัวน้อยออกมาจากไข่ ก็จะกินอวัยวะภายในของนายจนหมด ดูดเลือดของนายจนแห้ง สุดท้ายทะลุหน้าอกออกมา----ไม่แน่อาจจะเป็นหน้าอก อาจจะเป็นดวงตา ปาก ลำคอ ดูว่าพวกเขาชอบส่วนไหน”
“ฉันเชื่อฟัง!”
เสิ่นชิงหยุนรีบตอบทันที สีหน้าตื่นตกใจ “ขอเพียงเธออย่าเอาหนอนพวกนั้นใส่เข้ามาในร่างกายของฉัน ทุกอย่างตกลงกันได้!”
ถือว่าเขาเข้าใจแล้วทำไมนักฆ่าคนนั้นถึงได้ตายไปกะทันหัน ต้องโดนหนอนพวกนั้นมุดเข้าไปแบบไม่รู้ตัว----เขาไม่อยากตายอนาถขนาดนี้แบบนักฆ่าคนนั้น
“งั้นฉันขอประกาศ!”
หงโฝหรี่ตายิ้มบอก “ตอนนี้นายเป็นเชลยของฉันแล้ว ตามฉันไปเถอะ!”
......
ในขณะเดียวกัน ถังเฉาอยู่ที่บ้านได้รับข้อความที่เฟิ่งหวงส่งมา
“รองผู้นำ เสิ่นชิงหยุนถูกจับแล้วค่ะ”
ถังเฉาพยักหน้าเบาๆ “พาไปคฤหาสน์ซานสุ่ย”
“ค่ะ!”
หลังจากวางสายโทรศัพท์ ถังเฉาพูดกับหลินชิงเสว่แบบรู้สึกผิดอยู่บ้าง “ชิงเสว่ ขอโทษนะ ผมมีธุระด่วน ต้องออกไปข้างนอกสักหน่อย”
เดิมทีคิดว่าหลินชิงเสว่จะสงสัย เธอแค่มองเฉยๆ ทีหนึ่ง พูดกำชับ “ไปเถอะ รีบกลับมาหน่อย ฉันจะรอคุณ”
ถังเฉาตะลึงนิดหน่อย พอได้สติกลับมา กลับรู้สึกประทับใจเต็มอก
“ได้!”
ถังเฉาไม่ได้ชักช้า รีบไปที่คฤหาสน์ซานสุ่ยในวินาทีแรก
สถานที่รับของในประกาศที่เฟิ่งหวงลงไป อยู่ที่คฤหาสน์ซานสุ่ย
พอเข้าประตูมา ถังเฉาและเฟิ่งหวงมองเห็นเด็กสาวที่แต่งตัวแปลกประหลาดคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าประตูใหญ่แบบสงบนิ่ง ดวงตากลมโตที่ฉลาดจ้องพวกเขาตาไม่กะพริบ
เฟิ่งหวงตะลึงนิดหน่อย กำลังจะเข้าไป สายตาถังเฉาแข็งทื่อฉับพลัน พูดเตือนสติ “อย่าเข้าไป!”
เฟิ่งหวงกำลังจะสอบถาม มีเสียงเอะอะกะทันหัน ด้านหลังมีเสียงแหวกลมรวดเร็วลอยมา
สีหน้าเฟิ่งหวงเปลี่ยนไป ร่างกายแวบหาย นี่ถึงหลบเข้าไปแล้ว
มองเห็นของที่ด้านหลัง ดวงตาเฟิ่งหวงหรี่ขึ้นเล็กน้อย
คาดไม่ถึงเป็นหนอนที่ขนาดเท่าฝ่ามือตัวหนึ่ง
ชั่วขณะนั้น สีหน้าเฟิ่งหวงเย็นชา ถังเฉาหรี่ตาขึ้นเช่นกัน พินิจพิเคราะห์เด็กสาวที่ไม่ธรรมดาคนนี้ “เธอคือนักฆ่าที่จับเสิ่นชิงหยุนได้คนแรก?”