บทที่269 งานเลี้ยงที่มีเจตนาแอบแฝง

'ยินดีกับการแต่งงาน'อันนี้ แฝงความหมายมากมาย

มีความยินดีที่อวยพร ยิ่งมากกว่านั้น กลับเป็นความเศร้าใจและตกต่ำ

ถังเฉามองอยู่ตรงหน้า และไม่ได้รับอั่งเปานี้มา ทว่าผลักกลับไปเบาๆ

“อั่งเปานี้ ผมรับไว้ไม่ได้”

“ทำไมคะ?”

ในสายตาฟางหย่ามีความผิดหวังที่เข้มข้น “หรือว่าแม้แต่โอกาสอวยพรก็ไม่ให้ฉันเลยเหรอคะ?”

“แบบนี้มันไม่ยุติธรรมกับคุณ ดังนั้นผมถึงไม่รับ”

เสียงถังเฉาทุ้มต่ำ มองฟางหย่าอย่างจริงจัง “คุณฟาง คุณยังสาวอยู่ ทำไมต้องมาอาลัยอาวรณ์อยู่กับอดีตล่ะ? เดิมทีพวกเราสามารถใช้สถานะอื่นไปมาหาสู่กันได้”

ฟางหย่าเก็บอั่งเปากลับไป กัดริมฝีปากแน่น จมสู่การครุ่นคิดแล้ว

ถังเฉายิ่งไม่ถนัดพูดถึงหัวข้ออันนี้ ต้องรู้ว่าหลังจากที่เขาเปิดเผยความสัมพันธ์กับหลินชิงเสว่ ฟางหย่าขอลาหยุดไปหลายวันติดกัน

เธอรู้เพียงว่าถังเฉาแต่งงานแล้ว แต่นึกไม่ถึง ภรรยาคือหลินชิงเสว่

ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น ฟางหย่ายังสามารถพึ่งหน้าตาเงินทองมาแข่งได้หน่อย แต่ผู้หญิงคนนี้คือหลินชิงเสว่ ฟางหย่าสูญเสียจิตใจต่อสู้ไปโดยสิ้นเชิง

เพราะไม่ว่าเป็นรูปร่างหน้าตา ทรัพย์สิน หรือว่าสถานะเบื้องหลัง เธอเป็นรองหลินชิงเสว่อย่างมาก ไม่ใช่คนบนโลกเดียวกันเลย

หิ่งห้อยจะกล้าไปแข่งกับแสงจันทร์?

แมลงเม่าบินเข้ากองไฟ ผลลัพธ์สุดท้าย เป็นการวอนหาที่ตายเอง

ดังนั้นฟางหย่าจึงเงียบงัน หมายความว่าเธอยอมแพ้

“ฉันรู้แล้วค่ะ”

เธอเงยหน้าขึ้นมา ยิ้มสดใสให้ถังเฉา “งั้นต่อไป พวกเราเป็นเพื่อนกัน ใช่หรือเปล่า?”

“แน่นอน”

ในใจถังเฉาแอบโล่งใจนิดหน่อย

อยู่ที่กองทัพปราณมังกร เขาคือเซี่ยกั๋วหลงจู่ของคนนับหมื่น แต่ว่าในด้านความสัมพันธ์ เขาก็คือมือใหม่

ในใจของเขาถูกหลินชิงเสว่เติมเต็มตั้งแต่แรกแล้ว ไม่อาจรับผู้หญิงคนอื่นเข้ามาได้อีก เขายังกลัวจริงๆ ว่าฟางหย่าจะไม่สนใจสถานะอะไรพัวพันต่อไปไม่เลิก

“ได้ งั้นพวกเราเข้าไปกันเถอะ”

ฟางหย่าตอบรับอืมเสียงหนักแน่น เดินเข้าไปในโรงแรมบริลเลียนท์ด้วยกันกับถังเฉา

เพียงแค่ที่ถังเฉาไม่ได้สังเกตเห็นคือตอนที่ฟางหย่าขึ้นอาคารไป ในดวงตามีน้ำตาที่แวววาวหยดหนึ่งร่วงลง

เขาไม่เข้าใจไปตลอดกาล คนที่ชอบแบบแท้จริง จะยอมเป็นเพื่อนได้อย่างไร?

“คุณถัง ยังมีคุณฟางด้วย สวัสดีครับ”

หลังจากเดินเข้ามาในโรงแรม ต่งวี่ซู่ที่สวมชุดสูทรองเท้าหนังเข้ามาต้อนรับแล้ว “เถ้าแก่หวางรออยู่ด้านบนตั้งนานแล้วครับ”

ตอนที่พูด ถึงแม้ว่าจะนำทางฟางหย่า แต่สายตาของต่งวี่ซู่ยังมองถังเฉาอยู่ตลอด สายตาเคารพนบน้อม

ฟางหย่าทำตาตกใจ เธอจำได้ดีว่าต่งวี่ซู่ไม่ชอบถังเฉาเอามากๆ เพราะถังเฉาแย่งบทพระเอกของเขาไป

ทำไมตอนนี้ถึงเคารพนอบน้อมเช่นนี้?

“นำทางเถอะ”

ถังเฉาตอบรับไปเฉยๆ ภายใต้การนำทางของต่งวี่ซู่ มาถึงที่ชั้นบนสุดด้วยกันกับฟางหย่า

ชั้นบนสุดแสงไฟอลังการ เครื่องหยกโบราณตกแต่งไปทั่ว จัดวางโต๊ะงานเลี้ยงระดับสูงไว้แน่น

หวางหมิ่นเหวินกำลังนั่งอยู่ในนั้น พูดคุยกับถังชิงเหอ ไม่รู้ว่ากำลังคุยอะไรกันอยู่ ถังชิงเหอโบกมือปฏิเสธติดๆ กัน

ถังชิงเหอในวันนี้สวมชุดกระโปรงเปิดไหล่สีขาวบริสุทธิ์ตัวหนึ่ง บวกกับใบหน้างดงาม รูปร่างสูงเพรียว และมีเพียงฟางหย่าที่สามารถแข่งความงามกับหล่อนได้

หวางเยี่ยเปิดไวน์แดงระดับเยี่ยมขวดหนึ่ง กำลังเทไวน์ให้หวางหมิ่นเหวิน

“เถ้าแก่หวาง คุณถังและคุณฟางของลี่จิงกรุ๊ปมาแล้วครับ”

ต่งวี่ซู่ยิ้มพาถังเฉาฟางหย่าเดินเข้ามา

“คุณถัง คุณฟาง ทำไมถึงเพิ่งมาตอนนี้กัน ทำเอาผมรอจนร้อนใจจะแย่แล้ว”

หวางหมิ่นเหวินรีบหยุดบทสนทนากับถังชิงเหอลง รีบเข้าไปต้อนรับทันที “รีบนั่งๆ ครับ”

“คุณหวางเกรงใจไปแล้ว”

ถังเฉาหัวเราะนิ่งๆ นั่งลงพร้อมกันกับฟางหย่า

“ต้องชมคุณถัง พวกเราสองตระกูลถึงร่วมงานกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ มา คุณถัง ผมดื่มให้คุณแก้วหนึ่ง”

หวางหมิ่นเหวินถือแก้วเหล้าไว้ ยิ้มอยู่ยกเหล้าไปทางถังเฉา

ถังเฉาไมได้รับเข้ามาทันที รอยยิ้มมีเลศนัย “ในเหล้าแก้วนี้ของเถ้าแก่หวาง น่าจะไม่มีพิษมั้ง?”