บทที่350 ไถ่โทษ3วัน

น่าเสียดาย ที่สายตาของถังเฉายังคงเย็นชา

เขาเข้าใจว่าหูเซียวไม่ยอมรับจริงๆ ว่าความคิดที่ว่าปลาใหญ่กินปลาเล็กนั้นผิด แต่เขากลัวสถานการณ์ปัจจุบันและกังวลว่าชีวิตของเขาจะถูกคุกคาม ดังนั้นเขายอมชั่วคราว

แต่ว่า ถังเฉาก็ไม่ตั้งใจที่จะพูดเหตุผลกับเขา ใครก็ตามที่มีใหญ่กว่า ก็คือเหตุผล

"พวกเราเข้าประเด็นกันเลย"

ถังเฉาพูดอย่างเย็นชา:"คุณเห็นด้วยกับเงื่อนไขสองข้อที่ฉันพูดก่อนหน้านี้หรือเปล่า?"

หูเซียวกัดฟันไม่พูด สีหน้าของบึ้งตึง แต่หูเข่อเฟิงที่อยู่ข้างหลังสุด กลับหน้ามืด เกือบจะหมดสติไป

ทุกคนรู้ดีว่าสองเงื่อนไขของถังเฉาหมายถึงอะไร พวกเขาต้องมอบหูเข่อเฟิง จากนั้นสมาชิกทุกคนในตระกูลหูต้องคุกเข่าให้หูอีซานทีละคน

ทั้งตระกูลหูกัดฟันและมองไปยังถังเฉา แต่สถานการณ์บีบบังคับ จนทำได้เพียงอดกลั้นไว้

หูเซียวเงียบไปครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็เงยหน้าขึ้นและมองไปที่ถังเฉา:"เรื่องนี้ถือว่าตระกูลหูยอมแพ้ แต่ว่า เปลี่ยนเงื่อนไขทั้งสองข้อนี้เป็นอย่างอื่นได้หรือเปล่า?"

ไม่ว่าจะเป็นการมอบหูเข่อเฟิง หรือทุกคนในตระกูลหู ผลัดกันขอโทษอดีตลูกชายที่ถูกทอดทิ้ง นี่เป็นการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตระกูลหู

ในฐานะผู้นำ เขาจะไม่มีวันอนุญาต!

ตระกูลหูที่เหลือ ก็ถังเฉาด้วยความตกใจและโกรธ หวังว่าถังเฉาจะเปลี่ยนความคิดได้

แต่ว่า ถังเฉาแค่ยกมุมปากของขึ้น และยิ้มอย่างเย็นชา:"ผู้นำหู คุณกำลังต่อรองกับฉันอยู่เหรอ?"

ดวงตาของหูเซียวเย็นชาลงทันที เขารู้ความหมายของคำนั้น แต่เขายังคงพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักว่า:"ถังเฉา ทำไมคุณต้องทำเรื่องให้มันจนถึงสุดด้วยล่ะ?"

"ทำเรื่องให้มันจนถึงสุด?"

ถังเฉารู้สึกขบขันกับประโยคนี้ แต่ว่า แค่ยิ้มเย็นชา:"เมื่อยี่สิบปีที่แล้ว ตอนที่คุณวางแผนจะฆ่าภรรยาของหูอีซาน ทำไมคุณไม่นึกถึงประโยคนี้? เมื่อคุณตามใจหลานชายและพยายามฆ่าหูอีซาน ทำไมคุณถึงไม่คิดว่าทำให้เรื่องมันสุดเกินไปล่ะ?"

ทันใดนั้น สีหน้าของหูเซียวก็น่าเกลียดมากเช่นกัน

เมื่อหูอีซานถูกไล่ออกจากตระกูลหู เขาไม่เคยคิดว่าหูอีซานจะกลายเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุด และยิ่งคิดไม่ถึงเลยว่า จะมีชายหนุ่มที่น่าสะพรึงกลัวอยู่ข้างหลังเขา

"ยังมีอีกหนึ่งวิธี"

ถังเฉาพูดขึ้นทันที

หูเซียวมีความหวังในทันทีและถามว่า:"วิธีอะไร?"

"ทำลายล้างตระกูลหู"

ความเล่นตลกในสายตาของถังเฉาลดลงทีละนิด แทนที่ด้วยความหนาวเย็นลึกล้ำ

หลัวปู้ที่อยู่ข้างหลังเขา เอามือล้วงกระเป๋าแล้ว ตราบใดที่ถังเฉาพูด ในฐานะหัวหน้าผู้บริหารของเขา ทำลายล้างตระกูลหู เป็นเรื่องแค่โทรแป๊ปเดียวเท่านั้น

แน่นอนว่า หูเซียวดูเฉยเมย มีความอาฆาตที่รุนแรงในสายตาของเขา:"แค่พวกคุณ? ก็อยากทำลายล้างตระกูลหูของฉันเหรอ?"

"ตระกูลหูมีต้นกำเนิดในมณฑลหูเมืองเจียงเฉิง เริ่มต้นจากธุรกิจผ้า หลังจากค่อยๆ กลายเป็นครอบครัวเล็กๆ ในเมืองเจียงเฉิง ผู้นำที่ลอบสังหารผู้อุปถัมภ์ของตระกูลที่แข่งขันกันหรือทายาทที่มีอำนาจ ด้วยการร่วมมือกับงูเจ้าถิ่นเหล่าล่าย ฉันพูดถูกใช่มั้ย?"

ทันทีที่หูเซียวพูดจบ จู่ๆถังเฉาก็พูดเหล่านี้ด้วยรอยยิ้ม

ทันใดนั้น สีหน้าของทุกคนในตระกูลหูเปลี่ยนไปอย่างมาก และหูเซียวเองก็ซีดมากขึ้น:"คุณ คุณรู้ได้อย่างไร?"

ประวัติความเป็นมาของตระกูลหู มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้

ถังเฉายิ้มอย่างแผ่วเบา:"ฉันบอกแล้ว มีเพียงตระกูลหูของคุณ ที่นับถือตนเอง ในสายตาของฉัน พวกคุณก็ไม่ต่างจากตระกูลเหวินเลย"

"จริงสิ จะบอกให้ เหล่าลายตายแล้ว และปู๋เย่ฮวงเฉิงก็ถูกปิดผนึกไว้ คุณไม่ต้องคิดที่จะขอความช่วยเหลือจากเขา"

ทั้งตระกูลหูเงียบ

สมาชิกในตระกูลหูทุกคนตกตะลึง และมองไปที่ถังเฉาอย่างไม่น่าเชื่อ เว้นแต่หูเซียวและหูเข่อเฟิง สีหน้าของพวกเขาซีดมาก

น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า เหล่าล่ายตายแล้วคนต่อไปก็จะเป็นหูเข่อเฟิงไม่ใช่เหรอ?

"ต้องการให้ฉันพูดต่อไหม? มันง่ายมากที่จะทำลายล้าง ตระกูลหูของคุณ"

ในเวลานี้ถังเฉาไม่รีบแล้ว จากนั้นมองไปที่หูเซียว และยิ้มเบาๆ:"ตระกูลหูถูกทำลายล้าง หรือตกลงตามเงื่อนไขทั้งสอง ผู้นำหู คุณคิดเอาเองนะ"

ทั้งตระกูลหูเต็มไปด้วยความกลัวอย่างลึกซึ้ง และดวงตาของคนอื่นๆ ในตระกูลหูที่มองมาที่หูเข่อเฟิงก็เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

"ผู้นำ สิ่งที่หูเข่อเฟิงทำเพียงคนเดียว ทำไมตระกูลหูทั้งหมดต้องมาแบกรับด้วย? "

"ผู้นำ ตกลงกับเขา ขับไล่หูเข่อเฟิง ออกจากตระกูลหู!"