บทที่509 ความต้องการของตระกูลลู่

“อ๊า……”

เย่หรูอี้ตะโกนอย่างตกใจในทันที แล้วล้มลงกับพื้น

เธอสาบานว่า ถึงแม้จะถูกถังเฉาบีบคอไว้ เกิดอันตรายกับชีวิต ก็ไม่เคยหวาดกลัวเท่ากับตอนนี้มาก่อน

ในตอนนี้ เย่หรูอี้รู้สึกว่าการเรียนที่ผ่านมาของตัวเธอเองนั้นไร้ค่ามาก

รวมทั้งรู้สึกว่า Newton’s first law นั้นผิด

คนมันจะยืนกลับหัวที่ชายคาระเบียงแล้วไม่ตกลงไปได้ยังไงกัน?

“นะ นายเป็นใคร…..”

เย่หรูอี้พยายามให้น้ำเสียงของตัวเองดูนิ่ง

แต่เธอพบว่าเธอนั้นทำไม่ได้

ไม่ว่าเธอจะฉลาดยังไง เธอก็ยังเป็นหญิงสาวอ่อนแอที่ไม่มีกำลังอยู่ดี

อยู่ต่อหน้าความหวาดกลัว แม้แต่การวิ่งหนีเธอก็ทำไม่ได้

ฟึ่บ!

หนุ่มผ้าคลุมพลิกตัว แล้วเข้ามาอยู่ในโรงแรม

เย่หรูอี้นั่งอยู่บนพื้น รีบกอดเสื้อคลุมอาบน้ำของตัวเองไว้

เธอไม่กลัวตาย แต่เธอกลัวการตายทั้งเป็น

แต่ยังดีที่ชายหนุ่มไม่ทำเรื่องอย่างนั้นกับเย่หรูอี้ รวมทั้งไม่มีความคิดทางด้านนั้นเลยด้วยซ้ำ

นี่ทำให้เย่หรูอี้แอบสบายใจลงหน่อย

ชายหนุ่มไปนั่งที่โซฟาเอง จากนั้นก็เทเหล้าให้ตัวเองแก้วหนึ่ง

เย่หรูอี้ก็ใช้โอกาสนี้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ปกปิด แล้วค่อยแกล้งทำเป็นนั่งตรงหน้าของผู้ชายคนนั้นอย่างนิ่งสงบ และพูดอย่างใจเย็นว่า “ฉันจะไม่แจ้งความ นายบอกฉันมาซะว่านายเป็นใคร บุกเข้าห้องฉันเพื่ออะไร?”

สองคำถามนี้คือสิ่งที่เย่หรูอี้อยากรู้ ถ้าหากว่าอีกฝ่ายอยากมาฆ่าเธอ เธอหนีไม่พ้นด้วยซ้ำ

ชายหนุ่มไม่ได้ตอบคำถามของเย่หรูอี้ในทันที แต่กลับดื่มเหล้าที่เต็มขวดจนหมดเกลี้ยง ถึงได้จ้องสำรวจร่างกายของเย่หรูอี้

เย่หรูอี้ปล่อยให้จ้องไป

สายตาของชายหนุ่มหยุดที่ตรงไหน ที่ตรงนั้นของเธอก็รู้สึกเหมือนมีมดอยู่ตรงนั้น

ในที่สุด ชายหนุ่มก็ดึงสายตากลับ น้ำเสียงแหบแห้ง “เธอสามารถเรียกฉันว่า ‘ค้างคาว’”

“ค้างคาว?”

ทันใดนั้นดวงตาของเย่หรูอี้ก็หดตัวลง สีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ

เพราะว่าเธอเคยได้ยินถังเฉาพูดถึงชื่อนี้

ห้าปีก่อน ถ่ายวิดีโอถังเฉาและหลินชิงเสว่ที่อยู่ในโกดังได้อย่างสมบูรณ์และยังมีตัวหมากมากมายซ่อนไว้

แม้แต่ตัวเธอซ่งหรูอี้ ก็ถูกหลอกใช้

“นายคือค้างคาว?”

เย่หรูอี้มองสำรวจชายชุดดำ

ภายใต้ผ้าคลุม เป็นหน้ากากเหล็กที่น่ากลัว มองไม่เห็นหน้าคนสักนิด

เมื่อไม่สามารถมั่นใจได้ว่าอีกฝ่ายคือใคร เย่หรูอี้จึงทำได้เพียงยอมแพ้ที่จะหาตัวตนของอีกฝ่าย แล้วก็พูดอย่างตรงไปตรงมา

“ห้าปีก่อน นายเป็นคนสั่งให้ลูกน้องมาจับถังเฉา แล้วก็โยนความผิดมาที่ฉันใช่มั้ย?”

น้ำเสียงเย่หรูอี้เย็นชามาก

แม้จะรู้ว่าค้างคาวแข็งแกร่งมาก แต่เย่หรูอี้ก็ยังรู้สึกโกรธที่ตัวเองถูกหลอกใช้

ที่ผ่านมา มีเพียงแค่เธอที่หลอกใช้คนอื่น น้อยมากที่จะมีคนสามารถหลอกใช้เธอได้!

แต่ใครจะไปรู้ว่าค้างคาวกลับส่ายหัว

“ไม่ใช่ ที่เธอพูด น่าจะหมายถึง ‘ค้างคาว’ คนก่อน ‘ค้างคาว’ เป็นเพียงแค่ชื่อแทนตัวเท่านั้น”

ฟังจากน้ำเสียงของค้างคาว เหมือนกำลังหัวเราะ

เย่หรูอี้สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ แล้วก็ถามอย่างกังวลว่า

“นายมาหาฉันทำไม?”

ค้างคาวพูดนิ่งๆว่า “มาหาเธอเพื่อร่วมมือกัน”

“ร่วมมืออะไร?”

เย่หรูอี้ระมัดระวังอย่างที่สุด

แต่ค้างคาวกลับลุกขึ้น “เดี๋ยวจะมีคนมาคุยกับเธอเอง เธอทำแค่เพียงตกลงกับฉันเรื่องหนึ่ง….”

ค้างคาวเข้าใกล้เย่หรูอี้ พูดประโยคหนึ่งที่ข้างหูเธอ

ฟังจบ เย่หรูอี้ตกใจหน้าซีด รีบก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว

“เป็นไปไม่ได้! ฉันตอบตกลงกับนายไม่ได้!”

เย่หรูอี้ท่าทางโมโห อารมณ์ขึ้น

เดาได้แต่แรกแล้วว่าเย่หรูอี้จะต้องปฏิเสธ ค้างคาวจึงไม่โกรธ เพียงแค่พูดช้าๆว่า

“ความต้องการของเธอกับความเป็นน้ำวางแผน น่าจะเดาได้ไม่ยาก ข้างกายเธอมีคนแก่คนหนึ่งคอยตามติด ดูแล้วเหมือนปกป้องความปลอดภัยของเธอ แต่ความเป็นจริงแล้วคือสายที่เย่เซ่าเตี๋ยส่งมาคอยจับตาดูเธอไว้”

“แล้วยังไง?”

เย่หรูอี้กัดฟันพูด