บทที่513 ศึกครั้งแรกของเสี่ยวลี้

มองเห็นภาพฉากนี้ พ่อแม่ของฉินซวน และพ่อแม่ของหลินจื่อหาน แสดงสีหน้าไม่เชื่อกับตาตนเอง

และแม้แต่ฉินซวน หลินจื่อหานเอง มองดูถังเสี่ยวลี้ที่พุ่งเข้ามาหาพวกเขาด้วยสีหน้าตกตะลึง

พวกเขามีจำนวนคนมากกว่า อีกทั้ง อายุแต่ละคนก็มากกว่าเธอ รูปร่างก็สูงใหญ่กว่า กล้าที่จะบุกเข้ามาชกต่อยก่อน?

ฉินซวน หลินจื่อหานและพวก ตั้งสติได้ ยิ้มด้วยสีหน้าเย็นชา

ไม่รู้จักที่ตายแท้ ๆ!

เด็กทั้งสองสบสายตา จากนั้นก็ออกหมัดพร้อมกัน

ถังเสี่ยวลี้จู่ ๆก็หยุดฝีเท้า ถอยหลังไปหนึ่งก้าวด้วยท่าทางว่องไว

ฉินซวนกับหลินจื่อหานไม่เพียงแต่ชกลมวืดไป ยังเกือบที่จะหกล้มด้วยแรงผลักของตนเอง

“อะไรกัน?”

พ่อแม่ของฉินซวนและ พ่อแม่ของหลินจื่อหานต่างก็ประหลาดใจ

แม้แต่หูจิ้งซูเองก็ตกใจจนตาค้าง

เด็กสาวที่อายุจะย่างเข้าหกขวบ ทำไมถึงว่องไวขนาดนี้?

ถังเฉาเห็นภาพนี้ มุมปากสูงขึ้น เผยให้เห็นถึงรอยยิ้มเล็กน้อย

ถังเสี่ยวลี้เป็นลูกสาวของเขา พรสวรรค์ย่อมดีกว่าเขามาก

หากฝึกฝนตั้งแต่เด็ก ต่อไปเมื่อโตขึ้น อาจจะเป็นเทพสงครามหญิงอันดับหนึ่งในต้าเซี่ยแน่ ๆ

ซึ่งถังเสี่ยวลี้เองก็ฝึกฝนด้วยความมุมานะพยายาม ดังนั้นถังเฉาจึงมั่นใจในตัวลูกสาวคนนี้มาก

“จับแขนของเขาไว้”

ถังเฉาที่ยืนอยู่ด้านหลัง พูดขึ้นเบา ๆ

ถังเสี่ยวลี้ได้ยินแล้ว ยกมือขึ้น จับแขนของฉินซวนและหลินจื่อหานไว้แน่น

“นี่......”

“เป็นไปได้ยังไง?”

ภาพนี้ ทำให้กลุ่มผู้ปกครองถึงกับช็อคหนัก

ฉินซวนกับหลินจื่อหานที่ถูกจับมือไว้แน่นตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด

ถังเฉาพูดขึ้นอีกครั้ง: “ต่อยพวกเขา”

เพียะ!

กำปั้นเล็ก ๆของถังเสี่ยวลี้ ชกไปที่บนใบหน้าของฉินซวนกับหลินจื่อหาน คนละหมัด

มีเลือดกำเดาไหลออกมาในทันที

แต่ว่า ความเจ็บปวดกระตุ้นความฮึกเหิมของพวกเขา

“กล้าชกฉันเหรอ?”

สีหน้าฉินซวนกับหลินจื่อหานเต็มไปด้วยความโมโห พุ่งเข้าใส่ถังเสี่ยวลี้อีกครั้ง

“หมอบลง ใช้เท้าเตะตัดขาพวกเขา”

ถังเฉาพูดขึ้นเบา ๆ

ฟู่ว!

ถังเสี่ยวลี้หมอบลงด้วยท่าทางว่องไว ยื่นขาออกไป

ตุบ!

ฉินซวนกับหลินจื่อหาน หกล้มเหมือนกับสุนัขกินอึ เกลือกกลิ้งจนบาดเจ็บไปทั้งตัว

“ฮื่อ......”

“คุณแม่!”

ฉินซวนกับหลินจื่อหานเจ็บปวดจนร้องไห้ออกมาเสียงดัง

เด็กคนอื่นแสดงสีหน้าหวาดกลัวมองดูถังเสี่ยวลี้ แม้แต่ฉินซวนกับหลินจื่อหานยังถูกต่อยจนเป็นสภาพอย่างนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกเขา

“เสี่ยวซวน!”

“จื่อหาน!”

แม่ของฉินซวนละแม่ของหลินจื่อหาน หน้าถอดสี รีบเข้าไปกอดลูกของพวกเขา

ในขณะนั้นเอง พวกเธอจ้องหน้าถังเสี่ยวลี้ด้วยสีหน้าถมึงทึง

“แกไอ้เด็กป่าเถื่อน กล้าดียังไงชกหน้าลูกของฉัน ฉันจะตีแกให้ตาย!”

พวกเธอทั้งสองคนเดือดดาลสุดขีด ยกมือขึ้นหมายที่จะตบหน้าถังเสี่ยวลี้

เพียะ!

แต่ยังไม่ทันถึงใบหน้าของถังเสี่ยวลี้ ก็โดนสองมือตบไปที่ใบหน้า

ร่างกายของคนทั้งสองเหมือนกับว่าวที่ไม่มีสายป่าน ล้มกลิ้งไปนอนบนพื้น เลือดกบปาก

ถังเฉา ได้มายืนอยู่ข้างกายถังเสี่ยวลี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ยืนจ้องหน้าพวกเธอ

“พวกคุณพูดเองไม่ใช่เหรอ? เรื่องทะเลาะเบาะแว้งของเด็ก ก็ให้เด็กเป็นคนแก้ปัญหา พวกคุณเป็นผู้ใหญ่กล้ายื่นมือเข้ามาแทรก งั้นผมก็ไม่รังเกียจที่จะขอสั่งสอนระหว่างผู้ปกครองด้วยกันบ้าง?”

แม้น้ำเสียงของถังเฉาจะฟังดูเรียบเฉย แต่ผู้ปกครองทุกคนสัมผัสได้ถึงไอสังหารที่ออกมาจากตัวเขา พวกเขาตกใจตัวสั่นโดยไม่มีรู้ตัว

ฟู่ว!

ทั่วทั้งเหตุการณ์เงียบสนิท ได้ยินแต่เสียงหายใจของคนที่ยืนมุงดูรอบ ๆเท่านั้น